Ana içeriğe atla

Şimdi Toparlanma ve Yenilenme Zamanı

Son yazımda ne yazdığımı okumadım. Aslında ne yazdığımı da az buz hatırlıyorum. Bu zamana kadar yazdığım her yazıyı hatırlıyorum. Bazıları pişmanlığın alasını içeriyordu. Saçma sapan seçimler yapmakta üzerime yoktur. Biliyorsunuz. Bu yıl toparlanma sürecinde falan değildim. Çoğu ara veren bloggerlar "Toparlanmak ve yenilenmek için uzaklaştım." yazmış. Ben de tam tersini yazacağım. Dağıldım dostlarım. Hem de ne dağıldım. Buraya yazı yazmadığım dönem benim "Dağılıp yerle bir olma dönemim"di.

Buraya yazmadan önce çok düşündüm. "Nereden başlasam?" diye. Anlatılacak çok şey var ama anlatıp saçma sapan insanları ve olayları büyütmek de istemiyorum. Sadece saçma bir dönemden geçtiğimi bilin yeterli. Süreç tamamen kötü değildi. Sevmediğim herkesi hayatımdan çıkardığım anda düzeldi. Siz siz olun sakın kendinizden taviz vermeyin. 

Bildiğiniz arkadaşlarımın çoğu hala benimle. Önceki yazıda yazığım arkadaşlarımdan biri mezun oldu. Diğer kızla da sıkıntılı dönemler geçirdik. Anlatırım bir ara. Şimdi sadece buralarda olduğumdan bahsedeyim. 

Staja başladım. Korkunç ilerliyor. Bundan destan gibi yazı çıkar. Evet ben bunu not edeyim. Sıradaki yazım stajımla ilgili olsun. 

Birkaç mail ve yorum almışım yokluğumda. Hepinize cevap verdim. Yorumlara ayrıca döneceğim. Şimdi akşam yemeği için yardıma gitmeliyim.

Umarım sizler de beni özlemişsinizdir. Çünkü "Toparlanma ve Yenilenme Dönemi"me burada devam edeceğim. Dağılma dönemimde sizleri ruhsal bunalıma sokmamak için kaçtım ama şimdi birlikte toparlayabiliriz diye düşündüm. 

Ben yokken neler yaptınız? Biraz da siz anlatın bakalım. Hep ben hep ben olmuyor.

Yorumlar

  1. Özledik tabiki artık daha çok geleceğine sevindim toparlanma yenilenme döneminde de toparlanmış ve yenilenmiş döneminde de burda olursun umarım kötü dönemlerinde de seviyorum ben seni ama kişisel kararına müdahil olmak istmedim koccaman sevgilerimi yolluyorum sana:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kötü dönemlerimi de burada geçirecek gibiyim. İnsan bir kere yazarak unutmaya çalışınca alışıyor. Hatta eski yazıları sildiğim için de çok pişmanım.

      Sil
  2. En çokta staj maceralarını merak ediyorum. Bu yıl herkesin stajı genel olarak kötü geçiyor sanırım. Bende 3. stajımı cuma günü tamamladım. Diğer 2 staja göre berbattı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Stajı sadece tanıştığım stajyerler için sevdim. Gerisi yok. Kötüydü cidden. Daha onu da anlatacağım. Tahmin edebiliyorum. Benim en iyi stajım lisedeydi onda da boyuna evrak girdi çıktısı almıştım. Gerçi düşününce o da kötüymüş.

      Sil
  3. Bende 2008 de blogumu açtığımda kötü bir dönemden geçiyordum ve blog benim toparlanıp daha sağlam ayağa kalkmama gerçekten yardımcı olmuçtu. O zamanki kız ile şimdiki kız arasında milyonlarca fark var. Toparlanma yazısı geldi ise toparlanmışsın bşle sayabilirsin :)

    bence biz hep yanındayız :)

    *

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blog insana iyi geliyor. Haklısın gerçekten de. Toparlandım sayılır.
      İyi ki yanımdasınız. Teşekkür ederim :)

      Sil
  4. seni görmek ne güzeeeeel spotiiii iyiyiz annat sen yine uzun uzun amaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben hep uzun uzun yazmak için buralardayım. seni görmek de bana çok iyi geldi.

      Sil
  5. Yuvarlandım işte :D Yatay geçiş çabaları falan :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ayyyy geçiş mi yaptın? gündemden ne kadar uzak kalmışım :(

      Sil
    2. Olsun ki yaa, vaktin olunca kapatırsın ;))

      Sil
  6. Korkunç geçen stajlar... Hangi staj iyi geçiyor ki zaten ilk iş hayatına adım attığımız dönemleri ne diye illa burnumuzdan getiriyorlar hep aklım almıyor. Umarım tekrar kaçıp gitmezsin buradan spoty yokluğunda seni merak edenler olduğunu unutmaman sana daha çok güç verir unutma :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yok hala buralardayım. Seni okudukça bana da bir yazma aşkı geliyor. Sen de iyi ki buralardasın :)

      Sil

Yorum Gönder

"Bloguma beklerim." tarzı yorumları onaylamıyorum. Burası bir reklam panosu değil. Siz beni takibe aldığınızda ben zaten blogunuza geleceğim. Özel istekte bulunmanıza gerek yok. Eğer "illa reklam yapacağım" diyorsanız mail yoluyla ulaşın.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Üzgünüm Bayım Sizi Hissetmiyorum

Bir insandan ne zaman soğursunuz? Ben genelde tek yanlış durumda soğurum. Ha birden kesilip gitmem ama uzaklaşırım. Sonra zamanla o uzaklık daha da açılır. Zamanında çok fazla alttan aldığım için böyle olduğumu düşündüm. Ama tabi bahaneler gerçekleri değiştirmiyor. Sanırım ben her zaman yalnız kalacağım. 
Geçen bir yazımda bir çocuktan bahsetmiştim. Evet anlattıkça büyüyormuş ama görünce küçülüyormuş. Denedim onayladım.
Çocuğun sanırım sevgilisi varmış. Sanırım da demek istemiyorum bence var. İsminin sonuna "-im" eki eklediği, twitterda sürekli favorilediği bir kız. Peki onun sevgilisi olduğunu nereden çıkardım oraya gelelim. 
Benim çevremde erkek arkadaşlarım var. O yüzden hemen "Oooo kesin sevgilisi." moduna hiçbir zaman girmedim. Çünkü düşününce o zaman benim de sevgilim var. Neyse geçen en yakın arkadaşımla bu çocuğun ortak bir dersi varmış. O derste çocuk arkadaşımın yanına geçmiş. Telefonunu da onun görebileceği şekilde kızın gözünün önüne ekranı açık olarak…

8 Sene Olsun 80 Sene

Neredeyse dokuzuncu senemize giriyoruz. Eylülde dokuzuncu olacak inşallah. Bugün günlüğümü parçalara ayırırken birkaç anımı okudum. Ne yıkılmalar yaşamışım da ayağa kalkmışım. O sayfaları okurken kendime olan inancım arttı. Tabi aynı zamanda da sinir krizlerine girdim.
Ama tek bir şey fark ettim. Etrafımdaki erkeklerden çok daha cesurmuşum. Kendimi bu noktada alkışlamak istiyorum.
Günlüğüme yazmadığım ama burada anlattığım -tabi daha sonra bulunma korkusuna imha ettiğim- bir sürü anım daha var. Blogumla birlikte büyüdüğümü hissetmek beni daha da mutlu etti. "İyi ki bu blogu açmışım." dedim. Günlüğümde blogumdan fazla bahsetmezdim. Hatta neredeyse hiç bahsetmezdim. Ama bir güne şunu yazmışım: "Blogumu tam 52 kişiye ulaşmış. Bunun benim için anlamını kelimelere bile dökemiyorum." 
Blogum bugün tam 649 kişi. Okuyorlar veya okumuyorlar önemli olan sayılar değil aslında. Ben belki de ilk kez bir yere içimi bu kadar açtım. İlk kez tanımadığım bir sürü kişiyle sohbet ett…

Senin Sevdiğin mi, Seni Seven mi?

"Spotim ne zamandır platonik aşık olmuyor?" diyen biri oldu mu içinizde? Olduysa şunu söyleyeyim tam bir aydır platonik aşıktım. Ama ne oldu? Şimdi içimde kırıntı bile bırakmadı. Ha enkaz bıraktı mı? Sayılır. Güven bıraktı mı? Asla. Bir daha bir erkeğe güvenir miyim? Sanmıyorum. Ama yine de büyük konuşmamak gerek. Detaylara fazla girmeyeceğim. Çünkü bir anlamı yokmuş aslında. Halbuki onu bana geçen hafta sorsaydınız buraya uzun bir yazı bırakabilirdim. "Şunu yaptı.", "Bunu dedi." falan diye. Fakat artık söylemek istediğim tek bir şey var. "Kız arkadaşı varmış." Biz konuşurken mi vardı, yeni mi oldu bilmiyorum ama eğer tahmin ettiğim kızsa onun gözünde seçenek olarak tutulmuşum. Kız bakmazsa belki Spotiye dönerim hesabı. İşte kendime yediremediğim şey bu. Kız güzel. Güzel ama içi boş. Ve ben içi boş insan sevmem. Çocuğun da içinin boş olduğunu bu kız sayesinde anladım. Çünkü inanın o seviyedeki bir kızla nasıl erkekler takılır iyi biliyorum. Kız…