Spot Işığını Arayan Kız

Yanar Döner Lamba İsteseydim Gider Elektrikçiden Alırdım Sana İhtiyaç Yoktu

2012-02-10T21:28:00.000+02:00

Mimden önceki yazımda çok güzel yorumlar yapmışsınız. Hepsini cevaplamak istiyorum ama mimi yazarken sürem doldu. Eğer bu yazım bitince annem kızmazsa hemen cevaplayacağım yorumlarınızı.

Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçiyormuş canlarım. Bugün bunu çok net bir şekilde öğrendim. Börek götüreyim diye gözümün içine bakıyordu. Bende dayanamayıp götürdüm. Aslında ona çok kızgındım. Hoooop biraz geri saralım ve geçmişe dönüp onun bana karşı tavrını bir anlatayım.

Kantinde oturuyorduk. Bunlar da geldi dibimizdeki masaya oturdu. Ama bu beyefendi elini yüzüne koydu ve öyle durdu. Sanki beni görmek istemiyor gibiydi. Elini yüzüne gerdi öyle oturdu. Kantinci abi de benden onlara ayran götürmemi rica etti. Bende mecburen onlara ayran götürdüm. Hala eli yüzünde. Şeytan dedi "Al o ayranı aç ve dök şunun koca kafasına." Ama ben şeytana uymadım. Bakmadan "Sağol" dedi bende bir şey demedim. Biliyorum çok kabayım ama sinir oldum ne yapayım? Sonra da bütün gün suratım beş karış dolaştım. Ama haklıydım. Beni görmek istemiyor gibiydi çünkü onun tam karşısındaydım. Utanmaz çocuk. Sınıfta da bazen öyle oturuyormuş. Bana özel değilmiş bu. Şimdi buradan onunla konuştuğumu falan çıkarmayın çünkü hala konuşmadık. Ben sınıftaki kızlardan öğrendim.

Bugün de bizim pasta börek yapıp götüreceğimiz bir ders vardı. Onun için börek yaptı annem. Ben yapmadım. Annemi yordum ama o dedi. Şimdi ben zehirlerim falan başımıza iş almayalım değil mi? İşte biz yedik bir ders boyunca. öğretmenler de geldi yedi. Sonra ben dedim ki "Hocam ben elimi yıkayıp geleceğim." Hoca da başını tamam anlamında salladı bende dışarıya çıktım. Bay Utangaç'ın obur olduğunu duymuştum şimdi de tescillemiş olduk. Çıktım dışarıya bir baktım kapının oradalar. O kalkmayan kafası birden kalmış. "Allah'ım senin şu nimetlerin nelere kadir görüyor musun?" dedim içimden. O kalkmayan baş yemeği görünce kalkmış. Gözlerini de görmüş bulunmaktayım. Kehribar rengi gibi. Açık kahverengi ve çok güzel. Ama tabi onun bana bakma amacı sadece yemeklerden almak. Bende o kadar pisim ki hiç tınlamıyorum. Sürünsün köpek. Sonra bizim bu organizasyonu düzenleyen öğretmen bunlara kısır götürdü. Size bir şey diyeyim mi o kısır çok tuzluydu ama maşallah hepsini yedi. Bende "Hocam börek de getireyim mi oraya?" dedim. Bunun kafa yine kalktı hocanın yanından. Bu çocuğa "Yemek" de çekil kenara. Ay nasıl gülüyorum ama içeride. Arkadaşı "Getir tabi" dedi hoca da getir dediğinde götürdüm onlara da. Aman Yarabbi. Sanki on yıl aç kalmışlar. Dört kişi falanlar ama en çok bu yiyor. Bir de o bana böreklerimi vermeyen çocuk. Bana böreklerimi vermedi çocuğun biri. Kabı da yiyecekler sandım ama ucuz atlattık ve kurtardım kabı. Öğlen de gözleme yemeğe gittiler. Daha yeni yemiştik yemekleri ne ara acıktın?

Ama size söyleyeyim. Sanırım bana bakmaya başladı. Bana da öyle geliyor olabilir ama bugün daha çok yakaladım onun bakışlarını. Ama dediğim gibi hala tık yok. Ama bugün o kafayı kaldırdık ya artık konuşmasak da sorun değil.

Bir ara bizim kata biber gazı sıkmışlardı. Biz de kat değiştirmek zorunda kalmıştık. Hatta perşembe günüydü. Ben Dilek ile bu gazın zararlarını konuşurken "Ölcez." dedim. Türkçe'yi de katlettim orada. İşte tam o sırada lavabodan çıkmış bu ve bana baktı. Bende hiç çaktırmadan yürümeye devam ettim. Bu zamanlarda pot kırmamaya uğraşıyorum. Bir de şu masa tenisini yaksalar ne kadar mutlu olacağım anlatamam. Kaptırdım onu masa tenisine. Yat kalk masa tenisi oynuyor.

Kısadan sonuç şu aslında. O masa tenisine yapışmış bir yanar döner lamba. Bir yanıyor bir sönüyor hatta renk bile değiştiriyor. Ama bir türlü sonuca bağlayamıyor. Bu iş olmayacak gibi ben iyice umudu kestim. Hatta artık daha doğal bir kızım. Dokunmatik telefonda menüye giremediğim için şekilden şekle girdim hatta o bana bakarken. Açıkçası artık daha rahatım. Hani diyorlar ya "Sevecekse böyle sevsin." işte aynen ondan. Ama bende bu tip varken seveceğini de düşünmüyorum. Çok karamsarım biliyorum ama bu lamba sönmez. Haftaya yine bakmamaya başlayacak. Hep öyle oldu zaten. Ama bugün o yemek telaşındayken bense onu değerlendirirken sanki bir değişiklik sezdim. Umutlanmayacağım, sakinim, gidip soru çözmeliyim ve kafamı dağıtmalıyım.

Ben ne zaman olacak desem olmuyor çünkü. Facebookta kabul etti de ne oldu hala tık yok. Tanımıyor beni. Bende ona inat tanışmıyorum onunla. Bu defa ya o gelecek yada bu iş bitecek. O koç burcuysa bende koç burcuyum ve kafama koydum yapacağım bu işi. Allah'ım şu hırsımı geometriye versem şimdiye üniversitede olurdum diyorum ve sevgilerimi ileterek bu posta son veriyorum.

Not: Öneri ve görüşlerinize her zaman açığım. Bu saftirik kıza bir yol gösterin.

Öpüldünüz.

İki Yeni Mim

2012-02-10T20:54:00.000+02:00

İlk mim hayalci ve Missbone'dan geldi. Soruları okuyunca kendimi ünlü gibi hissettim. Çok teşekkür ediyorum ve hemen mime geçiyorum. :)

1-Sence çok anlamlı bir söz?
O kadar çok var ki. Mesela geçen facebookta okuduğum film repliğine bile hayran kalırım ben. Jake'imin oynadığı filmden bir söze çok takılı kalmıştım. "Bazen en çok istediğiniz şeyler gerçekleşmez. Bazen de hiçbir zaman tahmin etmediğiniz şeyler, gerçekleşir." Sizce de çok doğru değil mi?
"Hayatta en büyük zevk başkasının "yapamazsın" dediğini yapmaktır."-W.Bagehot Bu söz yüzünden başıma gelmeyen kalmadı zaten. Hayat felsefem bu. O zaman sonuncuyla yeni soruya geçelim.
"Aşk kaçmaktan çok kovalamayı sever,
Görmekten çok özlemeyi,
Dokunmaktan çok düşlemeyi,
Ve aşk öyle haindir ki,
Nerede imkansız varsa onu sever." Özdemir Asaf

2-Makyajında olmazsa olmazın?

Göz kalemi. O gün sürmezsem hiç rahat edemiyorum. Rimel, ruj olmadan da yaparım ama göz kalemi olmadan yapamam.

3-Uyguladığın güzellik tüyosu nedir?

Ayda bir bir maske yaparım. Hani şu Garnier 3'ü bir arada var ya onlardan başka da bir şey yapmam.

4-En sevdiğin içecek?

Cappy Vişneli meyve suyu. Vişneli olmasına özen gösteriyorum ama şu sıralar portakallı falan da içmeye başladım.

5-Nefret ettiğin bir şey?

Örümcekler. Iyy ismini yazmak bile ürpetti beni. Ayrıca bana emir verilmesinden de hoşlanmam.

6-En çok sevdiğin iltifat?

"Kilo vermişsin" işte bu en güzel iltifat ama artık duymuyorum öyle iltifat falan anca "Giysin çok yakışmış" iltifatını duyuyorum.

7-Favori kitabın?

Bu çok zor bir soru.

Nicholas Sparks'ın tüm kitapları.

J.K Rowling-Harry Potter

Sara Shepard-Sevimli Küçük Yalancılar

PuCCa'nın iki kitabı da

Pink Freud-Sorun Bende Değil Sende

Hepsine bayılırım. Hatta üst üste okuduğum bile oluyor.

8-Sana görünüş olarak en yakın bulduğun ünlü?

Sizce? Posttaki resimlerden de belli zaten. Ama hiç birine benzemiyorum. Hiçbiri benim kadar tombul değil.

9-Herkesin beğendiği ama senin sevemediğin bir ürün?

Fondöten. Kendisini hiç kullanmadım ve kullanmak da istemiyorum.

Parlatıcılar. Birkaç kere kullandım hiç birinin de sonu güzel olmadı. Sanki toz toplama makinesi gibi dudağıma yapıştırıyor tozları falan. Psikolojik de olabilir ama huylanıyorum işte.

10-Şu an en çok almak istediğin kozmetik ürünü?

Hangisi bittiyse. Ama pembe bir ruja "almam" demem. Eğer o istediğim ton olursa hayatta bırakmam.

Bu mimi tüm kızlar yapsın bence. :))

Gelelim ikinci mime. Deeptone bana çok güzel bir mim göndermiş. Harem kuracağım kendime. İşte bunu çok sevdim. Hatta en sevdiğim bu mim. :D

Konu:Bize kuul, kul, arkadaş, hayran, dost, sevgili, eş vb. olmasını isteyebileceğimiz 10 kişi seçiyoruz. Erkekler için 10 dişi, kızlar için 10 erkek.

-Jake Gyllenhaal. Favorim ya. Adamın her haline hastayım. Pers Prensi filminde yerlere yatmıştım çok iyi hatırlıyorum. Hatta şu sıralar Oscar gecesini izlemeye çok kararlıyım. Kesin çıkacak bence. Altın Küre ödül gecesinde hiç beklemediğim anda çıktı ve ben çığlık attım. İşte o kadar çok seviyorum o şekeri.

-Damon Salvatore. Bu karakteri alıp odamın baş köşesine koyacağım. Ne tatlı biridir o karakter ya. Ian da süper oynuyor zaten. Karizma,duygusallık,sevdiğini koruma,espritüellik hepsi onda. Sonuncusunu doğru yazdığımı sanmıyorum.

-Jason Dohring. Ay şekerlik. Onu ilk Veronica Mars dizisinde görmüştüm ve "Bay Utangaç lan o" diye ekrana yapışmıştım. O gün bu gündür onu da haremime katıyorum.

-Zac Efron. O benim çocukluk aşkım. Üç yıl mı ne ona aşık kaldım. Ama baktım olacak gibi değil o an Jake'e döndüm. Sanırım kumral ve mavi gözlü olması beni çok etkiledi. Hala da severim o veledi.

-Tom Felton. Allah'ını seven üstüme toprak atsın. Ne güzel harem oldu bu ya. Hepsini karşıma dizerim izle Allah izle. Harry Potter'ın ilk filminde onu gözüme kestirmiştim. Millet "Harry" der ben "Malfoy" o andan belliydi benim böyle saf biri olacağım. İnsan hiç kötü karakteri sever mi? Ben her kötüye bir iyilik yükledim resmen. Ama bu çocuk çok kull ve o da bir maviş.

-David Tennant. Adam evlendi ama ben yine de peşini bırakmam onun. Harry Potter'da görmüştüm yine. Sonra Doctor Who'da yine havalara uçtum ve şimdi bu haldeyiz.

-Chace Crawford. O da bir maviş. Her Gossip Girl bölümünde onu da inceliyorum.

-Chris Zylka. The Secret Circle dizisinin yeni oyuncusu. "Heyt be sarışın görsün ortalık." dediğim bir kötü karakter daha.

-Thomas Dekker. The Secret Circle oyuncusu. O da çok sevimli ya. Hareme almazsam ayıp olur.

-Ed Westwick. Neden bilmem sanırım Chuck Bass halini çok sevdiğim için istiyorum onu.

-Wentworth Miller. Prison Break dizisinin oyuncusuydu. Ah canım ya sırf onun için izledim ben o diziyi.

-Matt Smith. 11. Doktor olarak karşımızda. "Sevmem ben o herifi." diyordum ama yine de David'den sonra rolünü güzel devam ettiriyor. Ama David bir taneydi tabiki.

Bence bu kadarı yeterli. Zaten hepsini toplasak ben bayılırım da olmayacağı için kalben ve ruhen sakinim. İsteyen herkes yapsın isim vermiyorum. Çünkü yeni bir post daha yazmalıyım. :)

Öpüldünüz.

Tatiller de Can Sıkıcı Olabiliyormuş

2012-02-01T21:52:00.000+02:00

17 gün olmadan koştum geldim. Aslında anneme teşekkür etmeliyiz. Onun sayesinde şu an buradayım. Şu bir haftada beni düşünen tek kişi oydu. Ben aslında bugün gelmeyecektim ama annem "git yaz hadi yazını." dedi. Bende koştum geldim.

Açıkçası bir haftadır aynaya bakmadım. Bu çocuk bildiğiniz beni dağıttı gitti. Bir zamanlar kendimle çok barışıktım ama şimdi aynalardan köşe bucak saklanıyorum.

Şişko tombarlak bir şey oldum. Şu kız benim çeyreğim falan olabilir. Bu durumun bilincinde olduğum halde yarın kardeşimi Burger King'e götüreceğim. Annemin bize sözü vardı onu da yarın yapacakmışız. O hamburger artık gözüme ne olarak görünür bilemeyeceğim. Ama iki gündür yastıkları Bay Utangaç yerine koyup boyuna yumrukluyorum. Allah ne verdiyse. Kendisine yapamıyorum bari yastığına yapayım. Sınav günü onu gördüm. Optik formuna abanmış kodlama yapıyordu ve beni görmedi. Ama benim onu görmem yetti. Nasıl bir sinir krizi yaşadım orada bilmiyorum. Gidip ağzına yüzüne vurasım geldi. Allah'ım sen herkesi benim sinirli halimden koru.

Bugün internete geçince şunun bir duvarına bakayım neler var neler yok diye. Bakmaz olaydım. İki tane fotoğrafa etiketlenmiş. Yanında kız var. Anam nasıl fıttırdım. Kız bunda kız kardeş olarak ekli ama bana yine de gelenler geldi. Ortamda rahat 4 kız falan var. Yanlış saymadıysam 3 de erkek var. Zaten bilmem ne kafede diye yer bildirmiş kızın biri. İşte o an ben ona ait içimde ne varsa yok ettim. Yani yok etmeye çalıştım. Bir daha yüzüne bakarsam bende QueenE değilim. Şimdi ne diyorsunuz tahmin edeceğim. "Bu kız da hep böyle diyor. Haftaya kesin düzelmiş bir şekilde gelecek." diyor olabilirsiniz. Ya şimdi döndüm kızlara baktım sonra döndüm kendime baktım. Yok. Olmaz yani. Tamam kız kardeş olarak ekli de bilmiyorum ya. Önüme gelen herkesten kıskanır oldum. Sanki benim tapulu malım. Bir de sonradan bu salak etiketi kaldırdı. Neden kaldırdı bilmem ama sonuçta ben gördüysem iş bitmiştir.

İnsan evde de sıkılıyormuş ya. Çok sıkıldım evde. Kim dışarı çıksa "Nereye?" diyorum. Eğer güzel bir yerse bende gidiyorum. Mesela dün dergi aldık. Üstünde ne yazdığını eve gelince okudum. "Fit görünmenin 15 yolu" Hay Allah'ım bu bir işaret. Böyle işaret işaret olmaz da ne olur? Bildiğin kocaman yazmışlar işte. Gittim hemen okudum. Hepsini okurken "Aha ben bu hafta çok çikolata yedim ya. Tabi psikolojim bozuktu ondan yedim." Neden bulmak o kadar kolay ki. Sonra da oturup kendime güldüm.

"QueenE" dedim. "Kaldır kıçını kızım bu sene her şey değişecek." Evet bu tatil çok kötü geçti ama kararlıyım bu defa her şeyi nasıl mahvettiysem öyle de düzelteceğim. Biraz tatlılardan kesip , biraz mekik çeksem, arkadaşlarımla ilgilenip, ders çalışıp sonra da uyuyacağım. Ne geldiyse başıma uyumaktan geldi zaten. Öyle bir uyumuşum sabah kalktım aynaya bakmadan bile yüzümün gözümün şiş olduğunu hissettim. Bildiğiniz top surat olmuştum.

Kardan da nefret ediyorum. Zaten buraya bu defa yağmadı. Umarım hiç yağmaz. Çünkü yağarsa tam dershane zamanına gelecek ve ben eminim düşe kalka dershaneye gitmek zorunda kalacağım. Şu sıralar hayatımın en kötü yazılarını yazıyorum farkındayım. Ama en kısa zamanda düzeleceğim. Bir de artık Eskişehir Osmangazi Üniversitesi'ne gitmeye karar verdim. Zaten ikinci tercihimdi şimdi birinci oldu. Değiştirme sebebim de Ankara'daki yoğun kar yağışı. Kar ve ben ateş ve su gibiyiz. Hiç sevmem o şahsiyetsiz şeyi. Beyaz ama içinde çok kara şey var onun. Beyaza fazla güvenmiyorum ben. Ayrıca soğuktan da nefret ederim. Mesela yazının başında parmak uçlarım donuyordu. Ama şu an iyiyim.

Son olarak yorumlarınızı okudum. Cevap vermeye çalışıyorum. Ama yetişmezse lütfen kızmayın. Hepinize teşekkür ediyorum. Beklemede kalın yine geleceğim. Ama bu defa önceden ekleyeceğim resimleri seçip geleceğim. On saat resim seçmeye çalışıyorum. Bir de enerjik geleceğim. Enerjik demişken benim bitki çayı vardı sanırım artık yok.

Öpüldünüz.

Adaletsizliğin Bana mı Dünya?

2012-01-24T17:22:00.000+02:00

Evet öyle bir hata oldu ki ben onu sürüm sürüm süründürmeye karar verdim. Ben Koç burcuyum ya beyimiz de Koç burcu çıktı. Yani ikimiz de baya bir dişli çıktık. Açıkçası hiç zorlu bir rakiple karşılaşmamıştım. Hemen de meydana atıyorum kendimi.

Ben bunu faceden ekledim. O da beş dakika sonra kabul etti. Bende yüreğim ağzımda ha kabul edecek ha etmeyecek diye bekliyordum. Sevincimi kursağımda bıraktı. Ben buna tam bir gün sonra 'Merhaba :)' diye mesaj salladım. Cevap hala gelmedi ayrıca şu an ben bu yazıyı yazarken paylaşım yapmış onu gördüm. Sen misin bana cevap yazmayan? Nasıl sinir oldum bir bilseniz. Ben o masa tenisini onun kafasında parçalarım. Beyzbol sopası alıp onu kovalarım. Bana cevap yazmamak kolay mı? Değil tabiki.

Şimdi asıl meseleye dönelim de ben bu sinirle dönemiyorum bir türlü. Yahu bu çocuğu önüne gelen pohpohlamış. Her fotosunda iki-üç kız 'Çok tatlısın','Çok yakışıklı çıkmışsın' falan filan. Ben o kızların saçını başını öyle bir yolarım ki bir daha konuşamazlar bile. Kendimden biliyorum bu burçta olanları şımartmayacaksın. Yoksa tepene çıkar. Ayrıca çok zor beğenen biri olur. Mesela ben. Hayatta bir şey beğenemem. Çok zor seçim yaparım.

Ayrıca bana da anca böyle tipler gelir işte. Kendini beğenmiş züppe şey ne olacak. Yok yok bunun adını Bay Kütük veya Bay Odun veya Bay Kendini Bi Halt Sanan koymalıyız. Utangaç da ne ya. Çocuk bildiğin bi yanı kalkmış çıktı. Ah ah neden ben? Neden benim kör topal talihim bir eli yüzü düzgün çocuk çıkarmıyor karşıma? Hayır onu bunu geçtim çocuk arada içiyormuş. Var mı böyle bir şey ya? Ah işte hıyar olduğu nasıl belli. Şöyle eli yüzü düzgün bir burç çıkmalıydı. 'Koç burcu kendini iyi kamufle eder' derlerdi de inanmazdım. Al işte. Çocuk hiç belli etmiyordu böyle olduğunu. Ama durun siz daha yeni başlatıyorum ben bu operasyonu. Tabi şu an ne yapacağımı bilmiyorum ama ben bulacağım bir yol. Ama o sürünecek evet istediğim şey bu. Sürünsün. Bende onu süründürmezsem adım da QueenE değil.

Farkındayım artık takıntı noktasına geldi ama belki cevap yazsaydı bu kadar abartmazdım. Bir de dershanede bir kız var. Anam önüne gelene asılıyor. Herkesle içli dışlı. Bay Utangaç da gitti geçen bununla masa tenisi oynadı. Bir bu bir de o salak kız. Kıza şöyle bir baktım da 'yok anam olmaz ben bu kızla baş edemem' dedim. Bay Utangaç'ı ilk defa ona gülerken gördüm. Normalde hiç gülerken görmedim onu. İçim acıdı birden ne bileyim garip oldum işte. O kızla kendimi karşılaştıramıyorum bile. Ondan üç tane gelse bir ben çıkar. Kilo olarak öyle. Tamam yüz olarak benimki daha pürüzsüz ama erkekler dış görünüşe bakıyormuş bunu tekrar öğrenmiş oldum. Ve dün kızla arkadaş oldular facebookta. Daha sınıfındaki kızları eklememişken gitti o kızı ekledi ya yuh diyorum başka da bir şey demiyorum.

Arada böyle psikolojim bozuluyor işte. Neyse bu konuyu geçelim bakalım başka neler yapmışım?

Yan sınıftaki sayısal kızlarla baya bir samimi olduk. Seda, Cemile ve Fatma. Bu kızlar çok şekerler ya. Yavaş yavaş bende sosyal olamaya başladım. Ne bileyim mesela koridorda 'Bütün kızlar toplandık' yapıyoruz. 8-9 kız varız. Acayip güzel oluyor.

Geçen öğle arası Cemile, Sevgi ve ben sınıfta tahtaya resimler çiziyorduk. Resim yeteneğim o kadar gelişmiş(!) ki hep dağ,ev,güneş üçlüsünün dışına çıkmadım. 'Şimdi kızlar benim mükemmel(!) resim yeteneğimin yanında sönük kalmasınlar.' dedim. Biz böyle gülüşüyoruz falan sonra bir baktım Bay Utangaç çapraz sınıftan bize bakıyor. Bende hiç kasmadım. Maltoloz ya. Gitmiş en arka sıraya oturmuş bizim olduğumuz (çapraz) sınıfa bakıyor. Hiç tınlamadım devam ettik resim çizmeye.

Sonraki teneffüs de ben Seda ile kapıda dikiliyordum. Seda'nınki gelince 'Seninki geldi kız.' diye işaret ediyordum. Tabi o kadar acayip kaş göz yapmışım ki kendim bile güldüm. O sırada da yakalandım. Bay Utangaç yanlış anladı mı ki acaba dedim ama anlamadı galiba. Hep onların yan sınıfına baktık zaten. Kendi kaşındı yapacak bir şey yok.

Ben Seda'ya çocukla nasıl konuşacağını anlatırken de kapıda dikilip dinledi beni. Yanlış anlamadım bu defa. Ben masumum. Koridorda bir ben, bir o, bir de Seda vardık. Ben Seda'ya 'Direkt tanış işte daha dördüncü günü zaten. Hem tanışıyormuş gibi yaparsan daha iyi olur.' falan dedim. Kelin ilacı olsa kendi kafasına sürermiş. Yani kendim konuşamazken onları konuşturdum. Ciddiyim. Tam dört gün içinde konuştular. Ben bir dönemdir bekliyorum.

Elime şu Miley'in tuttuğu şeyi alıp gidip o koca kafasına bağırasım var. Ayıptır söylemesi sesim de kuvvetlidir. Hapşurduğumda neredeyse bütün kantin cevap verir, bulunduğumuz kat yankılanır. Ayrıca kahkaha attığımda da aynı durum söz konusu.
Allah aşkına neyim eksik benim o kızdan? Tamam çok fazla kilo var aramızda ama önemli olan huy güzelliği değil midir? Keşke kendi söylediğime kendim de inansam.
Evren bile bana yardımcı olamadı. Çünkü karşımdaki kütük anca güzel kız görünce harekete geçiyor.
Acaba hiç uğraşmadan şu 17 günde onu unutmaya mı çalışsam? Anam bende bok unuturum böyle kişileri. Taktım mı takıyorum.
İçimdeki o boktan ses 'Şuna mesaj at ne olacak ki?' dediği andaki gibi şimdi de 'Uğraş QueenE ne kaybedersin ki?' diyor. Sus be içimdeki ses istemiyorum seni. Sana uyduk al işte gün boyu neden cevap yazmadığını düşündüm. Geometriye küstüm sırf o yapabiliyor diye. Onu hatırlatan her şeyden soğudum. Ama dün de bir güzel masa tenisi oynadım. Ama iki bilmeyen yan yana gelince ortalık kahkaha tufanına döndü.

Sevgi,ben,Fatma,Cemile oynadık. Fatma içimizde en iyi bilen. Cemile de az buz yapıyor. Haydi bende ve Sevgi'de de az buz yetenek var. Ama Sevgi ve ben karşılıklı gelince iş çığrından çıkıyor. Hayatımda ilk defa bu kadar çok güldüğümü hatırlıyorum. Çok gülen çok ağlar derler. Demek ki ondan bugün bu kadar üzüldüm. Ama böyle arkadaşlarım olduğu için gerçekten çok şanslıyım. Hepsini çok seviyorum.(Tabi sizleri de)

Bir de tam bir haftadır bir kulağım kısık duyuyor. Dünya'yı yarım kulak duydum. Çok ama çok korkunçtu. Anca bugün açabildik ve ne kadar sürecek bilmiyorum. Ama ben doktora gidip kulağımı yıkatmak istemiyorum. Hemde hiç istemiyorum. Yağ döke döke anca açtık. Eğer tekrar kapanırsa kesin götürüyorlar beni. Tekrar kapansın istemiyorum ama etrafı net duymak harika bir şeymiş. Artık daha az kulaklıkla müzik dinleyeceğim. O derece kıymetini anladım sevgili kulaklarımın.

Bu yazım çok uzun oldu. Ama 17 gün boyunca anca okursunuz diye tahmin ediyorum. Her gün çeyreğini okusanız daha erken bile bitebilir. Sizi seviyorum. Cuma günü dershanede deneme sınavım var dua edin. Bir de lütfen onu görmemem için de dua edin.

Öpüldünüz.

Evrene Mesaj Gönderdik Suyu Çıktı

2012-01-15T16:41:00.001+02:00

Bilirsiniz sizin sevdiğiniz kişi genelde sizi sevmez. Ama siz ne zaman vazgeçmek istediğinizde mal gibi size ilgi göstermeye başlar. Evrenin genel kuralı bu zaten. Bende genelde herkesin de denediği gibi evrene ters mesaj gönderme kararı aldım. "Bay Utangaç'ı sevmiyorum artık. Hem o kim ki? Hiç bakmıyor zaten. Çok da tın." dedim. Ve beklediğimden daha da fazla sonuçlar aldım.

Hiç ortalığa falan çıkmadım. Zaten iki gün kar tatili oldu. Kaldı elimizde iki gün. "Haydi kızım bak bu son şansın çocuk yarıyıl tatilinde ameliyat olacak aklın onda kalmamalı" dedim. Bu arada size bunu söylemedim sanırım. Herkese anlattım iyice karıştırdım artık. Bay Utangaç yarıyıl tatilinde dizinden ameliyat olacak. Bir önceki yazımı yazdıktan bir gün sonra kütüphanede, aynı ortamda, ders çalıştık o zaman öğrendim. Tabi bana anlatmadı ama sonuçta bende duydum. Zaten yedi kişi falan sayılırdık. Allah'ım bildiğiniz kalbimi söktü o ara. Ameliyat ne demek ya? Bir de salak gibi gitti masa tenisi oynadı. Orada elime sandalyeyi alıp kafasına kafasına vurasım geldi. Bir dur değil mi? Ama yok illa oynayacak Allah'ın hödüğü. Ama ben ona elbet bir gün soracağım bunları. Neyse konuya dönelim hemen. (Bu arada şu an tüm 15.15,16.16 gibi saatleri gördüm ne demekti ki bunlar? Ay sanırım aldatıyor beni)

Durun durun konuya geliyorum öf bir gelemedim. İşte şu iki günde en az yirmi kere tuvalete gitti. Tabi saçlar biraz uzun anca düzeltiyor. Sonra çıkınca yine bozuyor. Saftirik ya sanki ben anlamıyorum. Bildiğin eliyle karıştırıyor bizim sınıfa bakıyor. Bende sıramda evrene mesaj göndermeye çalışan kız modunda oturuyorum. Her teneffüs ya. Bildiğiniz komediydi. Kantine inmiştik bak bir o teneffüs lavaboya gitmedi. Ama o zaman da masa tenisi oynayanları izliyormuş. Ben gidip Sevgi'nin yanına masaya oturdum beni görünce toparlanır gibi oldu ama ben hani evrene mesaj atıyorum ya hemen çevirdim kafamı. Şimdi evren beni görür bu kız beni kandırıyor falan der diye.

Cuma günü ilk teneffüs kantine indik Seda'nın yanına oturdum ben. Sohbet falan ediyoruz bir baktım yan masadalar. Ama ben kendimi öyle bir evrene kaptırmışım ki görmüyorum bile. Geriye yaslanmış kısmen bana yan oturuyor gibi bir şey. Bu da anlatılmaz ki ya? Neyse yani bizi dinliyor. Sessiz böyle ortam sohbetine katılmıyor gözü de yan yan bize bakıyor. Bende televizyonda çıkan şarkılara eşlik ediyorum. Bir düz dur kızım şaştın iyice diyen de yok. "yarın kaçta gelirsin?" falan dedim Seda'ya bir baktım bu da iyice kulak kesildi. Gel otur desem gelirdi belki. Şaka bir yana gelmezdi tabi ayrıca bende diyemezdim. "12:00 gibi gelirim sen kaçta gelirsin?" dedi. Bende "Bir, bir buçuk gibi gelirim" dedim. Bildiğin dershaneye kaçta geleceğimi söyledim. Çünkü Bay Utangaç ikiden önce gelmiyor. Geçen hafta bende geç gelmiştim de karşılaşmıştık.

Cumartesi günü ben yine uyuşukluğumdan 13:30 hatta 13:45 gibi dershaneye girdim. Bir baktım bu da gelmiş çoktan oturmuş arkadaşlarıyla soru çözüyor. Varan birrrrr. Bildiğin mutluluktan uçacağım. Her haltı da kendime yoruyorum bu da ayrı konu.

Sonra biz o küçük yuvarlak masada cips kola falan yedik. Onunla aynı masadaydım. Onu geçtim bu geldi önceden "Ne yiyoruz bakalım?" dedi. Selin, ben, Sevgi varız masada. Anam bu da oturdu. Tabi oturacak sonuçta iki tane arkadaşı var yanımda. Ama bildiğiniz kalbim çıktı. Dilek zaten şoka girdi beni onunla aynı masada görünce. Hemen sevinmeyin öyle kişiye özel bir konuşma yapmadık. Biliyorsunuz hala ters mesaj atmaya çalışıyorum. Ama var ya yiyemedim ben cips falan. Tam karşımda ya. Biri beni izlerken ben yemek falan yiyemem. Ya bakıyordu yada ben yanlış anladım bilmiyorum ama sadece önümdekilerden idare ettim. Zaten bu sırada rahat 7 kişi vardık ufacık masada. Onlar gidince ben sonunda rahat bir nefes almayı başardım. ne zormuş ya. Allah'tan kolamı içebildim. Yok bir daha tövbe kimseyle yemek yemem.

Biz Feriha hakkında konuşurken de bizi dinledi kendi masasından. Ama Selin ile karşılıklı atıştıkları için. Size ufak bir sır. Selin ile Bay Utangaç'ı yanımda kızın biri yakıştırdı birbirine. Tabi Selin "Öyle bir şey asla olmaz" dedi ve ben ona güveniyorum ama insan yine de üzülüyor. Sanırım sınıfta tek düşünen de bu kız değil. Bilmiyorum Selin'e asla belli etmem ama ben biraz da bu yüzden Bay Utangaç'tan uzak duruyorum. Eğer öyle bir şeyi beyefendimiz de düşünüyorsa kısa yoldan az acı çekerek bırakayım diye. Yani korkum Selin'den değil Bay Utangaç'tan. Çünkü güveneceğim en son kişi Bay Utangaç olur herhalde. Ne derler "Çok sev ama az güven." Bir de ben Selin ile tanışmadan önce onları soru çözerken görünce bir krize girmiştim. Bilmiyorum ya ağlayacağım şimdi. Hay Bay Utangaç Allah seni kahretmesin emi.

Ben yine ters mesajlara devam edeceğim. Tarot falı bakarken tüm kartlar pozitif ve güzel çıktı umarım gerçekten de güzel gider şu iş. Zaten son bir haftadayız. Sonra yarıyıl tatili. Sanırım bu iş ikinci döneme kaldı. Zaten zor soru bulmak da mesele. Hem iyi ki bir soru soracağım yani. Kitapta hep çözmeye başladım. Ağlayacağım ya. Nereden geldi bana bu zeka bilmiyorum. Benim yapamadığım bir zor soru mutlaka olmalı ve ben o soruyu bulacağım.

Dilek de evrene olumlu mesaj gönderiyormuş. Bildiğiniz dalga konusu oldum. "Benim olumlu mesajlarım yüzünden oldu bunlar" diyor. Buna ne derler bilmiyorum ama ben daha fazla katlanamam. Üçüncü kişinin mesajına kaldıysak hiç olmasın daha iyi. Hey duydun beni değil mi Evren?

Öpüldünüz.

Aşk; Onunla Aynı Acıyı Paylaşmaktır

2012-01-06T21:08:00.000+02:00

Felsefik bir giriş yaptım. Ama bu haftanın en değişik olayı bu olduğu için başlığı o anda seçtim.

Dünden başlıyorum çünkü hala travmatik bir durumdayım. Hala gerginim ve hala merak içindeyim. Sanırım ona nazar değdirdim. Masa tenisi oynuyordu bende onları izliyordum. Yanımda da Sevgi ve Seda vardı ben ortalarında oturuyorum şekerlerin. İşte bu Bay Utangaç ve ekibi bir ara mola verdiler. Zaten olan o zaman oldu. Beş dakika geçti geçmedi orada bir toplaşma böyle bir telaş. "Allah" dedim "gitti benimki kavuşamadan ayrıldık. Milletin arasına kara kedi girer bizimkine masa tenisi." diye söylenmeye başladım hemen. Aslında daha hiçbir şeyden haberim yok. Kızlar kopuyor gülmekten ben hala görmeye çalışıyorum. Neredeyse ayağa kalkacağım o derece. Ne oldu dersiniz? İçime doğdu işte ona bir şey olmuş. Dizini çarpmış ve yere çömelmiş dizini tutuyordu. Arkadaşları falan da eğilmiş boyunu konuşuyorlar çeneleri kapasıcalar. Orada ben olmalıydım. Ama nasıl bir duyguydu yaşadığım. İçim sıkıştı böyle. Sanki benim dizim incindi. Yanımdaki kızlar hala gülüyor. "Ne anlarsınız siz aşktan?" dememek için kendimi tuttum. Sonra sen Sevgi pat diye "Onun dizinde zaten lif kopukluğu mu onun gibi bir şey varmış." dedi. O an ciddiyim başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Bir yandan masa tenisine sövüyorum bir yandan Bay Utangaç'a sövüyorum. "Salak ne oynuyorsun ben dedim içimden oynama diye." şeklinde. Sonra bir on dakika sonra bu kalktı arkadaşları sayesinde. Ama benim gözler falan sulandı böyle bildiğiniz şekil değiştirdim. Utanmasam ağlayacağım. Aslında yanımdaki Sevgi hanım gülmeseydi ağlardım ama işte ağlatmadılar. Oturdu bir sandalyeye ve duvara dayandı. Beti benzi atmış zaten oraya bile zar zor gitti. Su istedi arkadaşı gidip aldı. Ama ben var ya gözümü ayırmıyorum. "Aman fark ederse etsin." dedim. Ölecektim meraktan. İkide bir eğilip dizini ovdu kıyamam ya. Öldüm ben öldüm oturduğum masada. Sonra su içti biraz kafasını dayadı duvara. Aha bende jeton düştü. "Tam çaprazımda lan bu." dedim direkt. Seda da "E günaydın." dedi. Bir ara gördü tabi beni baktı böyle. İşte o en uzun bakışma anımız oldu. Sonra eğdim ben kafamı. Çok bakmayalım ayıp yani değil mi? Tabi o yine dizine eğilince ben yine baktım.

Dalga geçiyorum kendimle ama o sıradaki duygularımı anlatamıyorum. İki dakikada mahvoldum. Kesin gördü benim o sulu gözlü halimi. Sevgi dedi zaten "Gözlerin iyice sulandı senin." diye. İşte ondan bir süre sonra bakıştık Bay Utangaç ile. Ama orada bana bakınca gözlerindeki acıyı gördüm. "Oha ayı nasıl gördün o kadar uzaktan o gözleri?" tepkisi alacağım insanlar var etrafımda ama aldım işte. Telepatik bizim ilişkimiz. O kadar şaştım yani.

Aslında ben "sadece hoşlanıyordum". "Tipi iyi çocuğun" diyordum ama dün onun öyle olmadığını çok acı bir şekilde anladım. Doğruya doğru ben daha önce hiç böyle bir şey hissetmedim. Sanırım kafayı yiyorum.

Bugün de o geldi mi diye teneffüste fırladım koridora. Gelmiş. Zar zor gelmiş. Evde de totem yapmıştım. "Gelirse o da bana aşık gelmezse zaten hiç beni sevmemiş" diye. Geldiğine göre bana aşık. Çünkü dizi çok kötü bir durumdaydı ve topallıyordu. Hatta biz yarın gelmez falan diyorduk. Ama o onca merdivene rağmen gelmiş.

Matematik etütüne girecektik bende hocayla didişiyordum yolda. "Hocam beni nasıl arkada bırakırsınız? Benim gibi tatlı bir kızı" diyordum bir baktım o sınıfının kapısında dikiliyor. Koridorda da bir biz. Dinledi bizi. Hoca da bana "Sen mi tatlısın? Cadısın kız sen." dedi bana. Bende "Aşk olun hocam. Bakın pembe pembe bile giyindim." dedim. O sırada sınıfa giriyorduk şöyle bir baktım ve bize bakarak gülüyordu. Kapıyı kapattıktan iki dakika sonra çıkıp yine baktım o sınıfa ve o artık kapıda durmuyordu.

Biz Selinlerle koridorda konuşurken kapıdan bizi dinledi. Ben Selin'e "Benim tarafımı tutman lazım." diyordum. hatta Sevgi'yi de yanıma çektim o da bize bakıyordu.

Bu arada dershanede artık herkes adımı biliyor. Bugün babam dershanede beni hoparlörden çağırttı. "Öğrenci QueenE idareden bekleniyorsunuz." diye. Hemde tam iki kere. Bende kabanımı alıp çıktım. Bütün gün herkes bana sordu. "Neden çağrıldın?". Babam geldi ve ygs başvurusu yapmaya gittik. Ben döndüğümde derse yetişemediğim için girmeyecektim. Kantinden rehberlik hocamızın sesi geliyordu. Kafamı kantine doğru çevirdim bir baktım herkes konferansta. Hemen sınıfa gidip üstümü çıkardım aşağıya indim. İçimden "Eyvah bu 'Ben buradayım' diyen ayakkabılarım yine ötmeye başlayacak" dedim. Botlarım dershanedeki fayanslarda vıcık vıcık ses çıkarıyor ve resmen "Açılın QueenE geliyor." diyor. Kantine girdim ama nasıl gerginim. Parmak uçlarıma da basmadım. Hay saftirik insan çaktırmadan girer. Aslında bir sürü kız vardı çantalı. Yeni geldikleri çok belliydi. Zaten kantinde yer kalmamış ayakta öğrenciler vardı. İçeriye girince ilk onunla göz göze geldim. Nasıl bir göz var bende bilmiyorum. Ladar mübarek. Onca kişiden hemen seçtim onu. Sonra kantinin iç kısmına geçtim orada dönerli bir sandalye var oraya oturdum öyle dinledim konferansı. Bay Utangaç'ın da tam kafasını gördüm. Arada saçını düzeltiyormuş gibi yapıp bana bakıyor gibi geldi. Ama kendimi kaptırmamak için hemen o düşünceyi kışkışladım.

Bugün masa tenisi oynamadı. Umarım bir daha hiç oynamaz. Çünkü inanın bir sarsıntı daha kaldırmam. Gece uyuyamadım düşünmekten. Benim ona olan sevgimin aynısını başka bir kızda bulabilirse ne ala. Çıksın onunla ama bulabileceğini sanmıyorum. Bulursa da seve seve katlederim.

Gören onu stajyer öğretmen sanacak. Herkes ona soru soruyor. Kızlar, erkekler, arkadaşı olmayanlar. Çüş yani. Bir konuşmamış ben varım galiba. "Bay Utangaçççyyy" diye yaya yaya konuşan bir kız gördüm anam kafa göz dalacaktım. Hemde gözümün önünde oldu bu. Ama o ne yaptı "Ha" dedi. İşte canım ya. Hep böyle kaba ol onlara. Kız geldi onlarla önümüzde konuştu ama Dilek'in dediğine göre Bay Utangaç bana birkaç kere bakmış. Görsem ona "QueenE'nin ölüm bakışı"nı atardım ama görmedim maalesef. O sırada sırf kıza kafa göz dalmayı düşünüyordum. İçimde gerçekten bir Koç Kızı yatıyormuş da haberim yokmuş. Dişi sivrisinek görsem onun da kanını çıkartırım o derece kıskanç oldum.

Yeni yılın ilk yazısı biraz güzel oldu sanki sevdim ben. "Allah'ım şu kulun bana bir an önce aşık olsun lütfen." diye açılış duamı da edeyim tamamdır. Yeni yılda Spot Işığını Arayan Kız ve onun maceralarına hoşgeldiniz. (Sanki kafe açılışı yapıyorum.)

Dediğim gibi ygs başvurusu da yaptık bakalım sonuçlar nasıl olacak. Dershane sınavında 8. olmuşum -ki ben ilk sayfayı zor gören kişilerdenim.- Oradakilerin uzaylı olduğunu düşünürdüm ve artık bende bir uzaylıyım. Bay Utangaç da sayısalda derece yapmış ve 14. olmuş. Neden soru sordukları belli aslında. Çocuk benden daha çok biliyor şu dikmeli, yamuklu geometri işlerini. Matematik de yapıyor. Bende hönk diye kalıyorum. Karşımda yakışıklı, inek, odun ve utangaç bir bey var. Sanırım en zor kişi bu oluyor.

Bana dua edin şekerler çünkü bende soru soracağım. Hala nasıl soracağımı düşünüyorum ama sormazsam bu iş başlamayacak. Sonra masa tenisine kaptıracağım onu yine.

Öpüldünüz.

Sevgili Günlük Vol:4

2011-12-31T20:55:00.000+02:00

Yeni yıla girmek üzereyken son postumu atıyorum. Artık seneye geleceğim. Allah'ım en sevmediğim espriyi yaptım şu an. Fazla cıvımadan yazıma geçiyorum.

Yeni arkadaşıma ne desem bilemedim. (Geçen yazımda da bahsetmiştim.) Ona sordum ama cevap alamadım. Çünkü ondan nasıl bahsettiğimi merak ediyordu. Bende anlatmadım. Maksat meraktan çatlatmak. En iyisi adını vereyim. Nasıl olsa Dilek'in de adını verdim. Hem bana kızacaklarını sanmıyorum. Seviyorum o kızı ya. Onun yanındayken kendimi daha rahat hissediyorum. Beni içten güldüren bir insan ve kesinlikle çıkar gütmüyor. Bu daha da güzel.

Bay Utangaç hakkında yepyeni bilgiler öğrendim. Açıkçası bu bilgiler beni daha da çekindirdi. Oğlan kabadayı. Kesinlikle tam bir 'odun' Masa tenisi oynarken kendinden geçiyor. Arkadaşlarını falan ittiriyor. Konuşmasından bahsetmiyorum bile. Ama yine de seviyorum onu. Yani beğeniyorum ımm hoşlanıyor da olabilirim. Aman işte her neyse ondan hissediyorum işte. Lucas'ın biraz daha yuvarlak yüzlü halini hayal edin tamam mı ben anlatırken. Çünkü daha yuvarlak yüzlü ve Lucas gibi 'taş' olduğu söylenemez. Ama yine de hala benziyorlar. En son ne diyordum? Hah dur şimdi benim hiç çıktığım biri olmadı ya yanlış söylemediyse onun da yokmuş. Ben bunu Selin'den öğrendim. O da konuşma arasında öğrenmiş. Tabi eğer Bay Utangaç kıvırarak cevap vermediyse. Bu konuda yalan söyler mi bilinmez ama emin olamayız değil mi? Selin ona 'Ne kadar kabasın ya, odunsun bildiğin. Hiç çıktığın oldu mu senin?' demiş o da 'Hayır çıktığım olmadı' gibi bir şey demiş. Şu an çıktığı bir kız da yokmuş. Yani katil olmayacağım. Buna sevindim. Ama bu işimi daha da zorlaştırıyor bence. Dilek 'ilk ve son olursun işte ne güzel' diyor ama ben umudu kestim. Pek olacağını sanmıyorum. Selin bana çok kızdı aslında ama ben hala böyle düşünüyorum. Tamam ne olacağı bilinmez ama olmayacak gibi görünüyor. Bir de eli çok ağırmış. Selin'i bir kere ittirmiş Selin'in tabiriyle 'duvara yapışmış' kızcağız. Bu durumda planlarımdan birini listeden çıkardım. Onunla çarpışıp kolumu bacağımı kırmaya niyetim yok.

Geçen biz koridorda oturuyoruz Selin'lerle. Bay Utangaç geldi Selin'e 'Çıkışta defterlerimi kantinde bırak. Orada beni tanıyan birilerine bırak.' dedi. Bildiğiniz kaba aslında. Selin onu tekrar çağırdığında 'Ha' dedi. Allah'ım evet o bir odun. 'Ha' denir mi bir kıza? Selin ile Bay Utangaç önlü arkalı oturuyorlar ve Selin ona geometri sorusu falan soruyor. Çocuğun matematik geometri iyi gerçekten de. Selin bizi çağırdı sınıfa. Sonra onun yanına oturdum. Bay Utangaç da ön sırada ayaklarını da sıranın oturma kısmına koymuş oturuyordu. Selin' geometri sorusu çözüyordu. Biz gelince biraz sakin konuşmaya başladı. Sanki biraz daha kibardı. Yahu bende her şeyi üstüme alınıyorum. Yok böyle şey.

Sonra öğle arası ben kantine indim test çözmeye. Dilek de eve gitti tekrar gelmek üzere. Selin de yemeğe gitti. Ben tek başımaydım. Kantincilerle konuşmaya gittim. Boş kalınca onlarla sohbet ediyoruz. Sonra bir baktım Bay Utangaç ve arkadaşı satranç oynuyor. Ben gelince şöyle bir baktı sonra oyuna geri döndü. Orada iki arkadaşı daha vardı. Bende kantincilerle selamlaştım. Televizyon falan açtım. Orada dikildim bir süre. Sonra bunların yemeği çıktı o da kalktı benim tam çaprazımdaki masaya oturdu yemeğini yedi. Bende bir televizyona döndüm bir de önüme döndüm. Önüme dönünce onu görüp durdum zaten ne yapacağımı şaşırdım. İnsan gider değil mi? Yok valla hiç gitmedim. Gitmeye de niyetim yoktu zaten. Sonra bunlar yemeklerini bitirince Bay Utangaç kalktı parasını verdi ama tam benim yanımda düşünün yani. Aramızda boy farkı var onu da fark ettim. Yani benden uzun. Bu daha da güzel bir şey. Sonra sigara içmeye indiler. bana verseydi keşke parayı ama vermedi maalesef. Gelince de masa tenisi oynadılar.

Masa tenisini bende oynamayı denedim. Orada da başarılı olmadığım ortaya çıktı. Şebek gibi oynadık ya. Acayip güldük Dilek ile. Selin zaten 'Yok tanımıyorum ben bunları.' dedi durdu. O derece kötüydük yani. Göründüğü gibi değilmiş. Ama eğlenceli.

Şimdi bana akıl verin bakalım. Şimdi ne yapsam? Konuşmak istesem de diyeceğimi de bilmiyorum. Soru sorsam tersler diye çekiniyorum. Ama tek başına görsem konuşacağım. Mesela kantinde falan 'Geometriden anlar mısın?' desem diyorum ama ya bildiği halde bilmiyorum derse. İşte o zaman çok kötü yıkılırım. Ne yapacağım ben şimdi?

Savaş açtım sınıfımızdaki 'Maydanoz'a. Kendisi iki yıllık dekorasyon bölümü mezunu. Oğlan ve ben ona 'Maydanoz' diyorum. Çünkü her şeye maydanoz olup çıkıyor. Ayrıca o çocuk cuma gününden beri baş düşmanım oldu. Bana hocanın önünde şişman dedi. Durun bakın anlatıyorum. Fizikçi ile oturuyorduk derste hoca bana şakasına vurmak istedi. Bende 'hayır hocam ya gidin ona vurun' dedim çünkü maydanoz yanımıza geliyordu. Sonra bu salak ne dese beğenirsiniz? 'hocam ben o kadar şişman değilim cılız birisiyim bana vurmayın.' dedi. Lan sen bana şişman mı dersin ayı? Kendi de benim bacak boyum kadar. Ben hiç ona bunu söyledim mi söylemedim. Çünkü ayıp bir şey. İnsanların fiziksel özelliklerinden bahsetmem ben. Ama görür o. En kısa zamanda onun boyu hakkında öyle bir laf atacağım ki asla kalkamayacak. Geri zekalı. Kısa boylu erkeklerden hele de 'düşük bel pantolon giyen kısa boylu erkekler'den nefret ederim. Ve o da ikinci kısma giriyor. Hatırladıkça sinirlerim tepeme çıkıyor. Ayrıca yüzünde tomarla sivilce var. Kıskanç işte. Bende sivilce yok ya gururuna yedirememiştir o kısa boy. Ama benim karşıma geçtiği için çok pişman olacak. O laf attığı kilomla döverim onu be. Hem ben tam iki beden inceldim. Geri zekalı mal. Of hala sinir içindeyim.

Neyse şu güzel yazımda koca bir paragraf kirlendi resmen. Yeni yılda umarım o ve sınıfa yeni gelen o iki kız kaybolur. Uçsunlar, buharlaşsınlar (maydanoz kolay buharlaşır ne de olsa daha kısa) ama yeter ki kaybolsunlar. Sınıfımıza yeni gelen iki kız beni sinir etmedi ama hocalara sinir oldum. Yan sınıftan geldi kızlar ama hocalar onlara etüt yağdırıyor. Sonuncu oldular ya nereye etüt veriyorsun. Bende küstüm hocalara. Sonra da hepsinden etüt aldım. Çünkü benim küs halim çekilmez. Mesela kimyacı gitti kızın yanına oturdu. Bende küstüm ona sonra başka günkü dersinde benim yanıma oturdu. Eh kıskanç bir yapım var. Onlarla ilgileneceklerine benimle ilgilenmeleri lazım. O kızlar haklarıyla da geçmediler bizim sınıfa. Kendi sınıfındaki kızlarla kavga etmişler o yüzden sınıfları ayrılmış. E ne yani bana mı kavga etmişler? Banane yani? Bu o kızlara etüt verilmesi gerektiğini göstermez ki. Aynı haklara sahibiz ve benim de etüt almaya hakkım var. Ve hava atmak gibi olmasın ama onlar matematikte 9 doğru, 8 yanlış yaparken ben 23 doğru, 3 yanlış yapıyorum. Diğer derslere bakma gereksinimi bile duymuyorum çünkü son sayfadalar ve sınıf sonuncuları. Hem de altlı üstlüler. Bravo harika kopya çekmişler. Büyük başarı ve gelecekleri çok parlak. Git etüt ver koş hocam koş birinci olacaklar ya. Ay bak nasıl sinirliyim. Haydi gitti bir paragraf daha.

Selin bu yazıyı okuyunca 'Bu kız bu kadar sinirli mi ya?' diyecek sanırım. Bu arada web adresimi değiştirsem beni bulabilir misiniz? Etkiler mi yani. Hiç bilmiyorum bu işi. Hani değiştirirsem okuyamazsınız diye korkuyorum. Biri beni bilgilendirsin öyle değiştireceğim web adresimi. spotisiginiarayankiz.blogspot.com yapmak istiyorum ama korkuyorum açıkçası. O yüzden cevaplardan yola çıkarak hareket edeceğim.

Blog headerim Missbone'dan. Çok hoşuma gitti. Tam beni yansıtıyor. Mutluyuz.

2012 herkese sağlık ve mutluluk getirsin. Özellikle sevimli okuyucularıma daha da çok mutluluk gelsin. Bayanlar beyaz atlı prensini ve erkekler de prenseslerini bulsunlar. Evde kalanlar evlensin, hasta olanlar iyileşsin, mutsuz olanlar herkesten daha mutlu olsun.

Bende üniversiteyi kazanayım. Bay Utangaç ile konuşayım ve beni sevsin. Hiç sinirlenmeyeyim ve hiç ağlamayayım. Çevremde beni güldüren insanlar(Selin gibi. :) ) olsun. Beni ben olduğum için seven insanlar olsun. (İzleyicilerim gibi) :)

Öpüldünüz.

Aşk Masa Tenisi Topunu Onun Kafasında Kırarken Acımamasını Dilemek Demek

2011-12-24T21:38:00.000+02:00

Hemen geldim. Bu hafta baya çok şey biriktirdim ama "Sevgili Günlük" başlığını kullanmadım. Bu daha güzel oldu. Komik ve tam benim duygularımı yansıtıyor.

Başlamadan önce şunu demek istiyorum. Neden kimse bana "Thomas Dekker'i gördün mü?" demedi. Aşk olun hepinize küstüm. Tipe bak ya.

Bay Utangaç utangaç değilmiş millet. Yani bilmiyorum. Onun sınıfından iki kız ile tanıştım demiştim ya işte onlardan birine söyledim bunu işte. "Bütün sınıfı saydırsan yine de Bay Utangaç demem. " dedi. En son düşüneceği kişi oymuş. Haklı tabi o da. Sonra anlattı işte. Acaba ben bu kıza ne desem? İsmini versem mi bilmiyorum hani kızar belki. Ama çok çok tatlı bir kız. Bay Utangaç ile arkalı önlü oturuyorlar. Konuşturana kadar canı çıkmış. Matematik sorusu sorarak konuşturmuş. "Şimdi de susmak bilmiyor." dedi. Baya da kuvvetliymiş onu da öğrendim. "Beni bir ittirdi duvara yapıştım." dedi bir de türkçe öğretmenimizi bilek güreşinde tam üç kere yenmiş. "1-2-3" denildiği anda devirmiş hocayı. İşte bu kadar olur. Çekiniyor canım insan ister istemez.

Geçen gün kantindeyiz. Bu ayakta kaldı sandalyeyi benim yanımdan çekecek başka yok çünkü. Geldi sormadan aldı gitti. Nasıl sinirlendim nasıl bozuldum anlatamam. Orada arkadaşları olmasa kesin bir şey derdim de sustum artık.

Masa tenisi oynuyor. Bir o zaman konuşmasını duyuyorum zaten. Biraz kaba konuşuyor. Pek dış görünüşü gibi değil sesi ya da ben çok büyütüyorum onu gözümde. Ama ne bileyim bir kerecik konuşsam dünyalar benim olurdu. Ama olmuyor işte. O masa tenisi raketini onun kafasında kıracağım. Bir tek tezahürat etmediğim kaldı. Hala görmüyor hala görmüyor.

Salı günü bir sınıfta otururken tam beş kere birim kapının önünden geçti. Dikildi dikildi gitti. Bir anlasam şu davranışlarını var ya kafamı kıracağım. Konuşmak istiyor desem o kadar sert bir duruşum yok her gelen konuşuyor benimle. Bir o konuşmuyor zaten. Tip işte. Asansörde karşılaştığım çocuklar bile benimle konuştu. Yok yok sevmiyor beni. Bir masa tenisi raketi kadar değerim yok onda.

Sınıfımıza iki yeni kız gelecek. Hem de yan sınıftan. O yüzden çok sinirliyim. Onları sınıfımda istemiyorum. Hiç çalışkan değiller ve ders kaynatmaya meyilliler. Şimdiden sevmedim onları. Bakalım ne zaman teşrif edecekler?

Yarın da dershanede olacağım ve o da olacak tahminimce. Bana dua edin lütfen.

Yazım yarım kaldı. Ama sürem doldu. Kusuruma bakmayın lütfen. Bu defalık bu kadar olsun.

Öpüldünüz.

Aynısı ciddiyim aynısı işte. :(

Ben ağlamayayım da kimler ağlasın. Salak Veronica. Sevsene lan çocuğu. Ben olsam çok severdim.

Duygulandım yine. Böyle olsak olmaz mıydı? :'(

Sevgili Günlük Vol: 3

2011-12-17T17:08:00.000+02:00

Uzun bir aradan sonra tekrar geldim. Özlediniz değil mi beni? Bende sizi çok özledim. Bu arada bu resimdeki şebek şey benim ayıcığım. Dedim ki "bunu yazı arasında koymak olmaz direkt yazının resmine koy" dedim. O sizi çok seviyor. Siz de onu sevin ama beni daha çok sevin.

Bay Utangaç ne yapmaya çalışıyorsun sen? Bu çocuğun amacını çözemedim ben. Ben bakınca bakmıyor ben ilgilenmeyince bakmaya başlıyor. Hafta sonu kantinde bir onlar bir de biz kaldık ben gidene kadar gitmedi. Ben hazırlanmaya başladım işte atkımı falan çıkardım çantamdan masama koydum. O da ceketini giydi. Bende oturdum öğretmenimle sohbete. O da şu anda boş olan dondurma buz dolabına dayandı yan yan bizi dinledi. Zaten sesimiz yankı yapıyordu arkadaşlarla komediydik. Sonra ben gittim yolda arkamı döndüm o da caddeden geçiyordu. Sonra bu sigara içiyor demiştim ya. Dün biz öğleden sonra kantinde ders çalışıyorduk o her teneffüs kantine geldi. Bende Biyoloji çözdüm ve ona bakmadım. (Yalana bak alttan alttan baktın yalancı) O anda çözdüğüm üç sorunun biri boş ikisi yanlış çıktı. Yok mu bana alkış? Bugün de tam üç kere tuvalete gitti. Bir teneffüste. Ve her geçişinde bizim sınıfa baktı. O masa tenisi oynarken neredeyse tezahürat yapmadığım kaldı yani. İki kitaba bakıyorum üç ona bakıyorum. Bugün de dershaneye gelmiş ama ben dershaneye gidemedim. Çok moralim bozuldu. Yarın da gidemeyeceğim dershaneye ve o belki yine gelecek. Benim olmadığımı fark etmiş midir acaba? Ağlayacağım birazdan o kadar çok moralim bozuldu.

Gelecek telaşına düştük. Ben şunu anladım ki üniversite hayal oldu. En azından Gazi Üniversitesi hayal oldu. Puan çok yüksek ya. Nasıl yapacağım ben bu netleri. Ağlamak istiyorum. Önüme gelenle dertleşiyoruz. Açıkçası herkeste gelecek kaygısı var. Ama bende çok daha fazla.

Bu kızdan kurtarın beni. Geçen seneden bir arkadaşım var. Haftasonu grubunda. İki yıllığa gidiyordu ama bırakmış şimdi. Hep dershanede. Çok gıcık bir kız ve ben onu sevmiyorum. "Hacı" diyerek konuşuyor. Kusacağım ya. Olmaz. hacı denir mi ya? Sen bir kızsın ve canım der gibi hacı diyorsun. Ayrıca çok yılışık. Geliyor sarılıyor, öpüyor bende sap gibi önüme gelene rezil oluyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Dershanede ders çalışamaz oldum. Bıdı bıdı konuşuyor. Uzaklaştıramıyorum. Artık test çözemiyorum dershanede. Beni çok kötü etkiliyor ve ben bunu ona nasıl anlatacağım bilmiyorum. Laf da dinlemez ki. Nasıl anlatıp kırmadan yanımdan uzaklaştırabilirim bilmiyorum.

Hey seninle kanka olalım mı? Yeni kızlarla tanıştım. Eşit Ağırlık sınıfındalar. Hatta Bay Utangaç ile aynı sınıftalar. Kızlarla iyi anlaştık. Sevdim ikisi de pek cana yakın. İlk defa ilk konuşmalarda kahkaha krizine girdim ve hiç sıkılmadım. Tek sorun isimlerini unutuyorum. Onlar benim ismimi unutmuyor ama. Ne yapacağım ben? Sınav sonuçlarından öğreneceğim yarın. Bay Utangaç bir ara bu kızlardan biriyle aynı sıraya oturmuştu. Sadece soru çözmek amaçlı. Ama ben çok fena kıskançlık krizine girmiştim.

Sen beni nasıl geçersin? Olduğumuz deneme sınavında az daha Bay Utangaç beni geçiyordu. Kıl payı kurtarmışım. Aramızda 7 kişi var. Sayısalda beni geçerse bu beni çok sinirlendirir. Bir EA'cıyı önüme geçirecek değilim lütfen yani. Küçümsediğimden değil. Aklım olsa zamanında eşit ağırlıkçı olurdum. Ben onu nasıl eşit ağırlıkta geçiyorsam o da beni sayısalda geçmeyecek.

O fen neti ne öyle? Fen netlerim yerlerde. Ama sınavda önümdeki çocuk döndü arka sıradakilere tüm sosyal cevaplarını söyledi. E benim de doğal olarak kafam karıştı. Soruları yapamadım. Kafamı veremedim. Çok aşırı sinirlendim. Gözetmenler de bakmadı. Sonra danışman öğretmenim bana diyor "O fen netleri ne öyle?"

Kansızmışım ben. Ben kansızmışım. Ondan üşüyormuşum. Ne yapacağım ben şimdi? Nasıl düzeleceğim? Benim kansızlık gibi bir sorunum yoktu eskiden. Bu nereden çıktı anlamadım. Neden oldu ki? Pekmez yemeye başlayacağım. Umarım düzelirim.

101. posta merhaba demelisiniz. Bu benim 101. postum. Ne kadar güzel değil mi? Çok hoşuma gitti. İlginizi çok seviyorum. Yorumlarınızı görünce mutluluktan ağlayasım geliyor. Sizi seviyorum. Belki 1001. postumda da böyle ağlamaklı bir mutluluk yaşarım. Ne dersiniz 1001. posta ulaşır mıyız? :)

Sanırım bu kadar. En önemli olayları yazdım. hayatım çok sıradan geçiyor. Haftaya bir atraksiyon yaşatacağım etrafa. Çok soldum şu sıralar. Aslında hep solgunum sanırım. Mesela evde komediyim ama dershaneye gidince işler değişiyor. Birden asosyallik tutuyor beni. Asosyalim ben. Olmuyor yapamıyorum. Kendimi ifade edemiyorum. Komik olmak istiyorum olmuyor. Bunun için de ne yapacağım bilmiyorum. Tekrar canlanmam lazım. Tekrar demeyelim de dershanede canlanmam lazım. Kendim olmam lazım.

Öpüldünüz.

Evrene Yılbaşı Mesajı Mim

2011-12-16T21:29:00.001+02:00

Hayalci beni mimlemiş. Ne kadar sevindim anlatamam. Konusu da çok güzel. Yani tam benlik. Çok teşekkür ediyorum ona buradan. Resim alakasız ama olsun.

Mimin konusu: Yeniyıldan istediğimiz 12 şeyi yazıyoruz ve bunu 12 kişiye yolluyoruz.

Benim isteklerim:

1- Şimdi bütün sene dershanedeki herkesi göreceğim için bay Utangaç'ın bana aşık olmasını istiyorum yoksa en kalın test kitabımı o kalın kafalının kafasına vuracağım.

2- Gazi Üniversitesi'ni kazanmak istiyorum. Lütfen lütfen. Bunu özellikle istiyorum. :) Biliyorsunuz ben bu üniversite için bir yılımı feda ettim ve bu defa gidebilmek istiyorum. :)

3- Leighton Meester gibi saçlarım olsun istiyorum. Öyle kıvır kıvır olsun. Hatta onun gibi zayıf olmak istiyorum. Yiyor, içiyor ama hala zayıf hala zayıf.

4- Fotojenik olmak istiyorum. Çok çok fotojenik olmak istiyorum. Her fotoğraf güzel çıksın. İstediğim pozu ekrana bakınca görmeliyim. Objektif beni bitiriyor ya. Bir türlü öyle olmuyorum. Ben güzel poz veriyorum ama her türlü korku filminden çıkmış gibi oluyorum.

5- Şans bilekliği istiyorum. Hala istiyorum hep de isteyeceğim.

6- Ayıcığıma arkadaş lazım. (18 Nisan şekerler unutmayın. :P)

7- Giydiğimde beni kutuplardaki insanlara benzetmeyen bir kaban istiyorum. Kabanlarım beni eskimolara benzetiyor. Zaten kiloluyum iki beter tombik görünüyorum.

8- Harry Potter kitaplarının hepsini istiyorum. Hiç biri bende yok. Biliyorum bir HP hayranı olarak bu çok kötü bir durum ama yok işte.

9- PuCCa'nın yeni çıkan kitabını istiyorum. Buradaki hiç bir kitapçıda yok. İnternetten de alamam. Kısacası yok da yok.

10- Hiç ağlamamak istiyorum. Hep mutlu anılar biriktirmek istiyorum ve bu sene her şey daha güzel, daha farklı olsun istiyorum. Ailem ile sağlıklı, mutlu, huzurlu bir yıl istiyorum.

11- Şansımla yan yana gitmek istiyorum. Şans dediğin insana yardım eder ama bende eşek şansı var. Hiç bana yardımcı olmuyor ya. 2012 bana bol bol şans getirsin istiyorum.

12- Sevilmek istiyorum. Beni içten seven insanlar istiyorum. Çıkar gözetmeden beni gerçekten seven insanlar istiyorum. :)

Bunların hepsi 2012 yılında olursa mutluluktan uçarım. Pek fazla maddiyat kullanmadım sanırım. Ama zaten birkaç madde toplanınca pahalı oluyor. (HP kitapları mesela.)

Seçilmiş şekerlerim:
deeptone
Yanlış Anlaşılmış Mahkum
seymsomething
Saydam Balon
Şaşkın :o)
HALF-LİFE
Amber Twist
crazywomanrosemary
enes
naley
Ayse ((:
bidüşün

Öpüldünüz.

Sevgili Günlük Vol:2

2011-12-07T13:34:00.000+02:00

Şu an dünyanın en büyük şokunu yaşıyorum. Ne oldu bir bilseniz. Facebook'ta sıkılınca şu çocuğun profile bir bakayım dedim. Bakmamla yanında bir kızla çekilmiş resmini görmem bir oldu. Şöyle düşünelim. Ben niye taktım bu fotoğrafı bu kadar? Vardır vardır Allah Allah sana ne? Ama koyuyor ya. Pirince giderken bulgurdan oldum. Bütün hafta şu pirinçli bulgurlu atasözünü andım. Atalarımız ne kadar doğru söylemiş. İnsan bulgura bakar değil mi? Al işte sonra bu manzarayla kalırsın. Ama var ya kızı incelemekten canım çıktı. Kız gerçekten çok güzel. Beğendim yani. Eh hayırlısı olsun. Ama olmaz ya. Yok olsun tamam. Ayyy bende karıştırdım. Neyse neyse susuyorum. Ama ben çocuğa arkadaşlık isteği gönderecektim şimdi gönderemem artık.

Bay Utangaç ile cuma günü iyi bir ayrılış yaptık ilk defa uzunca baktım ona. İlk defa sesini duydum. "Hocam çalışıyorum ama olmuyor yaaaaa" dedi eli de kalktı havaya bir görseniz acayip komikti. Hem beni de gördü çünkü bende koridordaki sırada oturuyordum. Ders bitimiydi. Bunlar üç arkadaş yeni coğrafya hocamızı tutmuş konuşuyorlardı. Bende program yaptığım hocamı bekliyordum. Tüm konuşmalarına kulak misafiri oldum. Çok tatlı ama ya. Pek sevimli. Azıcık kabadayılık sezdim ama çok az. Çocuk zaten eğik kafa dolaşıyor. Etüt günleri hariç yüzünü gören cennetlik. Artık Veronica Mars dizisinden takip ediyorum. Tıpkısının aynısı. Veronica da çok salak. Logan dururken Piz ile çıkmaya başladı. Logan Piz'i dövdüğünde oturdum ağladım. Logan çok masum baktı Veronica'ya. Üstü başı kan içinde. Ama ben nasıl hüngür hüngür ağlıyorum. "Veronica sen salak mısın? Şu sevimliliğe bak nasıl bıraktın sen bu çocuğu? O salak Piz'de de ne bulduysan artık. İyi ki videon düştü e-postalara. Oh canıma değsin. Sen Logan'ı üzersen daha neler neler gelir başına." diye konuştum durdum dizi boyunca.

Öğretmenimden iyi bir azar işittim. Neden derseniz sorun geometri netlerim. Bir insan nasıl 0,5 net yapar? Aslında ben eksilere inmediğim için şükrediyordum ama öğretmenim şükretmedi. Şimdi ne olacak bilmiyorum ama ben bu geometri netlerimi düzeltmem lazım. Fizik etütleri aldım. haftada üç gün. Ne yapalım onu da toparlamam lazım. Sınavda fizik düzeldi geometri battı. Bir ortasını bulamadım. ve haftaya gelemeyeceğim sanırım. Annem de durumdan pek memnun değil ve salı günü Veli Toplantısı var. Eminim "QueenE çok sessiz, içine kapanık, soru sormuyor veya biriktirip bir anda sürüsüne bereket soru getiriyor diyecekler."

Aysu ablam gitti moralim bozuk. İki ay olmayacak maalesef. (Hatırlatma: Aysu abla ile dershanede aynı sınıftayım.) Dilek de 12'sinde ameliyat olmaya İzmir'e gidiyor. Sınıfta tek kız kalacağım. Tek kalmayı sevmem aslında. geçen sene yeterince tek kaldım. İki veya üç hafta dayanacağım artık.

Blog ödülü aldım. Hem deeptone, seymsomething, enes ve polly verdiler ödülümü. Çok mutlu oldum. İlk ödülüm ve en sevdiğim kişilerden geldiği için asla unutmayacağım.

202 kişi olmuş blogum. Ben yazı yazacaktım 200 olunca ama şu an süremi çok çok aştığım için başka bir zamana kaldı. Ödül yazım da sonraya kaldı. Böyle sonradan yazı yazmaktan nefret ediyorum. Beni düşünüp ödül,mim falan yolluyorlar ben saf gibi sonradan cevap yazıyorum. Çok utanç verici bir durum. Umarım geç yazmam yanlış anlaşılmıyordur. Tamamen şu sınavlar ve internet sürem yüzünden oluyor bunlar.

Ben bu hafta başka ne yaptım hatırlamıyorum. Ah bir de Feriha'ya acayip özendim. Kızda hem pirinç hem bulgur var. Bende ikisi de yok. Pirinç ve bulgurlu atasözü burada karışıyor ama olsun sonuçta iki tane adam var kıza aşık. Hem Emir acayip tatlı. Baktıkça bakası geliyor insanın. Hele de saçlar böyle köpek yavrusu gibi öne yatık olunca ayrı bir tatlı oluyor ve ben bunu yeni fark ediyorum. Aslında hala sevmiyorum onları ama ne bileyim bende de olsun isterdim. Pirinç veya bulgur bana aşık olsa bende fark etmemiş gibi yapsam. İşte o zaman her şey süper olurdu. Görüyorsunuz yine saçmalamaya başladım.

O beni prenses peri sanıyor şarkısını söylesem. Eve gidip ayıcığıma sarılsam -ki ortada bir ayıcık bile yok- Sanırım ben lanetlendim. Evet evet kesin öyle bir şey var. Dünya'daki o kadar erkek içinden bir türlü bana uygun biri çıkmıyor. Uygun biri derken benim de sevebileceğim biri lazım. Zincirli bakıyor dedik çocuk bakmaz oldu. Utangaç bakmaya başladı dedim o da bakmaz oldu. Yok yok sorun onlarda. Aynaya bakıyorum da "Neyim eksik ya benim?" diyorum. Bakıyorum kaş, göz, saç süper. Giyim tarzım da fena değil. Biraz fazla kilom var. İçimdeki ses "Birazmış peh. Sen biraz görmemişsin. Jennifer Lopez seni görse kendi övündüğü vücudundan utanır" diyor. Ama ben şu an kulak tıkıyorum. Çalışkan bir sayısal öğrencisiyim. Güzel, mutlu bir ailem var. Sol yanağımda bir gamzem var. Daha ne olsun. Neden bende ruh eşimi bulamıyorum da kalkıp en "sevgili bulamaz bu salak" dediğim tipler gidip sevgili yapıyorlar? Şu hayat hiç adil değil. Gerçekten de adil değil. Şu kızlar nasıl hallediyorlar bu işi bir anlasam. Sanırım ben birinin ahını aldım o yüzden hiç kimseyi bulamıyorum. Tamam sustum sustum.

Yazımı burada bitirmek zorundayım. Bu arada Vol:1 popülerlere girmiş. Çok sevindim. Bu seri de sevildi galiba. tabi ben ortalığı dağıtmadığım sürece.

Not: Bu yazı yayınlandığında ben burada olmayacağım. 04.12.2011 tarihinde yazdığım bir yazı. (Çok resmi oldu.) Önceki yazıya attığınız yorumlar olursa "Bu kız neden cevap vermedi takmıyor bizi." falan demeyin sakın. Seviyorum sizleri. En kısa zamanda geri döneceğim.

Öpüldünüz.

Şımarık QueenE Ödül Aldı

2011-12-05T22:26:00.000+02:00

Kocaman bir ödül aldım. Hemde tam dört kişiden. deeptone, Seymsomething, enes ve Kırmızı Başlıklı Pollyanna ödülümü verdi. Acayip çok mutlu oldum. Ne kadar teşekkür etsem azdır. Bu benim ilk ödülüm ve hiç unutmayacağım. Seviyorum hepinizi de. :)

Bilgisayarım format yolcusu olduğu için resimlerimi sildik. Format işi hallolunca bu yazıma bir resim ekleyeceğim.

Mime geçmeden önce size kocaman bir haberim var.

"YARIN KOCAMAN KAHVERENGİ BİR AYICIĞIM OLUYOR."

Evet yarın sevimli bir ayıcık gelecek bana. Babam bugün alacaktı ama anneme sormadan almayalım dedim ve yarın ayıcığımı almaya gidiyoruz. Sanırım "*** istedim" mimi sayesinde oldu bu. Yoksa siz mi dua ettiniz? Bence bu blog bana şans getirdi. Ayıcığıma kavuşunca fotoğrafını buraya koyacağım. Ay görseniz çok şeker. Elbisesi pembe değil ama çok sevimli. Mavi bir elbisesi var. Mavi kurdeleli bir de tokası var. Ayy hala gözümün önünden gitmiyor. Çok mutluyum. Çok konuştum mime geçeyim ben. Bir de utanmaz cnbc-e yayın akışını değiştirmiş ve Veronica Mars dizisini yayından kaldırmış. Çok sinirim bozuldu. Logan'ı izliyordum ben ama ya. :(

7 gerçek paylaşıyormuşuz. Düşünelim biraz.

1- Blogu açtıktan yaklaşık 7-9 ay sonra yazmaya başladım. Tam bilmiyorum ama 4 isim değiştirdim. Eski yazılarımın çoğunu sildim. Gerçeklerle yüzleşmeyi hiç sevmiyorum ve olayların tanıdık birine ulaşacağı korkusunu üstümden atamamıştım.

2- Kolayca ağlarım. Ama biri bana "sulugöz" dediğinde hemen üste çıkarım. Kolay küsüp çabuk barışırım. Bu da benim çocuk gibi olduğumun bir kanıtı olsa gerek. Sağım solum hiç belli olmuyor.

3- Ne kadar inkar edersem edeyim Koç burcunun özelliklerinin hepsini taşıyorum. Mesela çok şıp sevdiyim. Ayrıca aşırı kıskanç bir yapım var. Bir insan test kitabını bile kıskanır mı? Ben kıskanırım. Küçük şeyleri bile büyütebilirim. Ama çok sevecen bir kızımdır. Arkadaş ayırımı yapmam. Herkesle arkadaş olan bir yapım var. Sanırım ben bu durumda Hücre Zarı yerine Hücre Çeperi oluyorum. (Biyolojı çalışmaktan beyni sulanan kız)

4-Aşırı çikolata yemem. Hoşlanmıyorum ne yapabilirim? O kadar fazla çikolata bünyeye zarar. Regl dönemimde çikolata düşkünü olmuyorum. Hatta hiç aşırı bir şeyler istemiyorum. Sanırım bende bir terslik var.

5-Ne kadar "Şişmanım" desem de fazla şişman olmadığımı düşünüyorum. Hatta bazen normal kiloda olduğumu bile düşünüyorum.

6-Asla şansımı sevmem. İnsan kendi şansını kendi yaratmıyor bence. "Hep beni buluyor.", "Ne biçim şans var bende." diye ortalıklarda dolaşırım. Arkadaşlarımın gözünde çok karamsar bir kız imajındayım.

7-Fazla içe kapanığım. Evdeki halimde dış ortamdaki halim bir değil. Dershanede gerçekten çok sessiz ve donuk bir kızım. Eve gelince ise dünyanın en çatlak kızı oluyorum. Bu özelliğim sayesinde alttan alttan iş çevirebiliyorum ve kimse benden şüphelenmiyor. Sadece sevmediğim insanlara yapıyorum bunu.

Şimdi de ödülü 10 kişiye veriyorum. Aslında herkese vermek isterdim ama almayanlara vereceğim. :)

-crazywomanrosemary
-bidüşün
-misisipi
-Liseli
-Krem Karamel
-HALF-LİFE (Kardeşe torpil :P)
-Şaşkın :o)
-Ayse ((:
-naley
-Curcunam

Haber veremiyorum yine umarım siz görürsünüz.

Öpüldünüz.

*** İstedim! -Mim-

2011-12-04T19:32:00.000+02:00

Sevgili bidüşün beni mimlemiş. Yazısına hayran kaldım. İstediklerinin aynısını isterdim aslında. Durun bakalım ama belki ekleyeceklerim vardır değil mi? Kendisine çok çok teşekkür ediyorum ve mime geçiyorum.

Mimin konusu: "*** istedim!"

-Kocaman bir ayıcık istedim.
Eh bunu hepiniz biliyorsunuz zaten. Zaten resimden de belli oluyor. Ne kadar ayıcık görünmese de ben ayıcığı kastetmiştim.

-Pembe bir ruj istedim.
Aldığım hiç bir pembe ruj istediğim şekilde olmuyor çünkü.

-Bir sürü renkli giysi dolu bir gardırop istedim. Hatta oda olmalı direkt.
Harika olurdu. İçinde hiç siyah olmayacak ama.

-Telefonumun rengine uygun bir oje istedim.
O rengi bir bulsam tam olacak zaten. Vişne çürüğü oluyor sanırım o renk. Koyu pembe de olabilir.

-Hoşlandığım çocuğun benden hoşlanmasını isterdim.
Hiç zorluk, üzüntü, sıkıntı olmadan beni sevsin isterdim.

-Şans bilekliği istedim.
Filmlerde falan oluyor hani. Kızlar birbirine hediye olarak kolye ucu gibi bir şey alıyor kız da onu bilekliğine takıyor. Öyle öyle biriktiriyorlar çok güzel oluyor. Son okuduğum kitapta da vardı çok hoşuma gitmişti dur bak resimlerden koyayım. İkinci resimdekiler az mesela ama çoğalıyor onlar hediye geldikçe.

-Sevdiğim ünlülerin hepsini görmek istedim.
Ama bu olamayacak galiba. :/

-İstediğim üniversiteye girmek istedim.
Bu olur belki. :)

-Bisiklete binebilmek istedim.
Dengesiz bir kız olduğum için bisiklete de binemiyorum.(İlk defa itiraf ediyorum.)

-Sprey boya ile saçlarımın belli kısımlarını pembe yapmak istedim.
Ama AİLE engeli çıktı.

-Dövme yaptırmak istedim.
İğne korkumdan dolayı yaptıramadım.

-Zayıf olmak istedim.
Hala da uğraşıyorum.

Sanırım bu kadar. Bence güzel oldu. Tabi arada saçmalıklar var(hele de sona doğru) ama beğendim. Çok eğlenceli oldu. Eminim daha çok istediğim şey vardır ama şu anda aklıma gelmiyor. :) Herkesi mimleyeyim ben çünkü daha haftam yazılacak ve yarım saatim kaldı.

Öpüldünüz.

Sevgili Günlük Vol:1

2011-11-25T22:20:00.000+02:00

Yine ben. Sözde bu kız ders çalışıyor değil mi? Neredeyse her hafta buradayım. Ama arayı fazla açmak istemediğimden. Yoksa sınavda 22. oldum. Önceden 39. olmuştum ve geçen sene 70.ydim. Sanırım şu an gayet güzel gidiyorum. Evet şimdi de rahat rahat tüm yaşadıklarımı anlatabilirim. Kahvelerinizi alın çünkü ilginç bir yazı geliyor.

Hani şu zincirli bir çocuk vardı. Hani benim hiç hoşlanmadığım çocuk. İşte ilk paragraf onunla ilgili. Geçen gün ne güzel bir tane öğretmen yakalamışım asansörle çıkabileceğim bekliyorum yanına. Tam da Öğretmenler Günü'nde işte. Bizim asansör kartla çalışıyor ve şu lanet kart bir tek öğretmenlerde var. Biz de o meşhur merdivenlerde sürünerek çıkıyoruz. Bende öğretmeni bulunca sevindim. Sonra bir kız daha geldi. Ondan sonra ne oldu? İşte şu zincirli çocuk geldi. benim surat bir düştü ki görmeniz lazım. Bildiğin yine o mimikler iş başında. Sonra asansör içinde dört tane kızla gelmesin mi? Zaten ufacık asansör. Öğretmen kocaman, zincirli çocuk da kocaman kaldık mı öyle. Sonra öğretmen bindi asansör kartını da zincirli çocuğa verdi. "Siz çıkın bizden sonra." dedi. Çocuğun adını da söyledi. Facebook'da buldum ama eklemedim. Zaten neden ekleyeceğim ki? İşte sonra çocuk kartı aldı hoca ile o pabucumun kızları çıktılar. Kaldık mı biz üç kişi. Neyse kız var nasıl olsa diye kasmıyorum. Çocuk da bakmıyor zaten. Sonra kız merdivenlerden çıkmaya başlasın mı? İçimden o kadar söylendim ki o kıza anlatamam. Zaten iliklerime kadar donmuşum gelirken şimdi de bu çile. Çocuk bana bakmıyor ama göz ucuyla baktığına yemin edebilirim. Sonra bende merdivenleri kullandım. Ufacık asansöre onunla binemezdim. Olmaz yani. O işkence merdivenleri çekerim daha iyi. İşte ben bütün gün bu durumla uğraşırken akşam da rüyama girdi.

Şimdi de rüyamı anlatıyorum. Rüyalar hakkında yorum çıkaramam. Mesela bazıları der "ya şu şu olacak demek ki" diye işte ben onu yapamam. Eski bir rüyaydı gördüğüm. Daha önce de görmüştüm ama çok önceden. Bu da bir filmin ikinci serisi gibi oldu zaten. Daha önce yine öyle bir durum yaşamışım rüyamda. Evet ne diyorduk. Hah. Şimdi böyle bir tane adam vardı. Ama bildiğin Elm Sokağı Kabusu filmindeki adam gibi. Ben ondan çok korkuyorum. Ama ailem onu seviyorlar. Kardeşim de dahil olmak üzere. Bu adam da bize kurallar koyuyor. Çocuklara. Hatta Küçük Cadı ve onun kardeşini de gördüm rüyamda. Ben gidip odama saklanıyorum yorganın altına. "Beni burada bulamaz" diyorum kardeşime. Hatta onu da saklamaya uğraşıyorum ama o saklanmamakta inat ediyor. Sonra annem geliyor. Beni zorla kaldırıp bir eve yemeğe götürüyor. Babam falan da var. Geldiğimiz evde bir bakıyorum o adam. Ama o Elm Sokağındaki halinden eser yok. Gizliyor kendini. Aslında o adama da benzemiyor ama anlatabilmek amaçlı öyle dedim. Korkunç yani bildiğiniz. Sonra yemeğe oturuyoruz kardeşim, annem, babam hepsi onu seviyor. Ama ben nefret ediyorum. Bir de kız vardı tanımadığım. Sonra onun annesi vardı. Ardından kardeşim tuvalete gitti. Bende bu kızı sevmedim o da beni bir nedenden dolayı sevmedi. Ardından o zincirli çocuk geldi. Kendini tanıttı. Bu kız hemen ayaklandı onu görünce. Çocuk bana bakarak konuştu falan bende tanıştım onunla. Sonra "Beni takip edin." dedi. Ne hikmetse bende robot gibi onun peşinden gittim. Kız da onun yanında. Ama kız nasıl böyle bir görseniz beni ittiriyor arkaya arkaya. Sonra koridora giriyoruz bir bakıyorum kardeşim, Küçük Cadı ve onun kardeşi. Hepsinin pantolonlarına içecek dökülmüş hepsi değiştirmişler. Ama benim kardeşimde çok kötü bir yüz ifadesi var. Bildiğin korkmuş. Sonra bu çocuk bir odaya girdi bende kardeşime baka baka tam o odaya giriyordum ki annem beni uyandırdı.

Gece de kardeşim uyur gezerlik yapıp benim odamdaki kanepeye kıvrılıp uyumuş. Hatırlamıyor hiçbir şey. Babam anlamış yatakta olmadığını aramışlar. Sonra annem benim odamdan bulmuş. Uyandırmaya çalışmışlar ama kardeşim "Pantolonu kestireceğiz tamam ya. Ne hala bekletiyorsun beni burada" diyerek azarlamış annemi. Ama hala uyuyormuş. Benim kardeşim uyur gezer değil ki. Rüyamın açıklamasını bilmiyorum. Nasıl açıklanır onu da bilmiyorum. Sanırım bilinç altımdan çıktı hepsi.

Bay Utangaç ile işler hiç iyi gitmiyor. Bugün öğleden sonra baktı durdu geçerken. Moralim bozuk o yüzden.

Deneme sınavım güzel geçmiş çok sevindim. 22. olunca daha çok sevindim. 256 kişi girmiş sınava. Umarım daha çok ilerlerim.

Coğrafya öğretmenimiz istifa etmiş. Gitti eğlencemiz. Yeni öğretmenle tanışamadık. Matematik dersindeki öğretmen girdi onun yerine. Dersi istemiş de coğrafya öğretmeni de kıramamış.

Bugün Tarot Falı baktım. Aslında inanmıyorum ama yine de eğlencesine bakayım dedim. Ama hepsi mi tutar ya. Şu andan itibaren inanıyorum. Ama kartları seçerken "Allah'ım bana doğru kartı göster." dediğim ana hala gülüyorum. Bildiğin batıl inançta Allah'dan yardım istiyorum. Aslında günaha bile girmiş olabilirim.

Yeni telefonuma alıştım. Hatta rengine uygun olan oje bile almayı düşünüyorum. Pembe kıyafet giyince de acayip uyumlu oluyorum sevgili telefonumla. Maşallah diyelim de bozulmasın.

197 kişi olmuşuz. Her geldiğimde ayrı bir şok yaşıyorum. Teşekkür ediyorum hepinize. Özellikle her yazımı bıkmadan, usanmadan okuyan ve bir de yorum yazan o sevgili dostlarıma buradan kocaman öpücüklerimi yolluyorum.

Başlık seçemedim ama düşündüm ki madem haftalık yazıyoruz o zaman böyle bir şey yapalım. Haftaya günü gününe yazsam daha iyi olacak sanırım. Yoksa başlığı "Sevgili Haftalık" diye değiştirmem gerekecek. Komik oldu sanki.

Çok uzun yazdım bu defa ve geneli rüyam ve şu zincirli çocuk ile ilgili. Neden hep böyle tip insanlar beni buluyor? Neden ben? Sanırım arkadaşımın dediği gibi Seçilmiş Kişi benim. Ama yara izim yok maalesef. (Kihkihkih) Neyse ya yine de eğlenceli oluyor. O karşıda duruyor ben kapıda duruyorum hemen onun yanındaki sınıfta da Bay Utangaç bekliyor. Dilek de gülme krizine giriyor. Ya diyorum işte o zincirli çocuk bildiğin dikizliyor beni ya. Eğer bana bakmıyorsa gider kafamı kırarım. O derece eminim yani. Bildiğin duvara yaslanıyor tam karşımda. Bende hep içeriye girmek zorunda kalıyorum. Bay Utangaç ile de bu yüzden bakışamıyoruz. Aramızda bir şey olacaksa o da zincirli sayesinde olmayacak.

Ah hayat ah. Neden bana hep ters yanını gösteriyorsun. Olmaz ki böyle. Azıcık yardım etsen olmaz sanki.

Not: Tarotta yakın zamanda bir aşk ilanı, mutlu bir haber alacağımı ve başarılı bir zaman geçireceğimi söyledi. Ayrıca olumlu düşümeliymişim. Kendimi çok fazla gizliyormuşum. Korumaya çalışıyormuşum o yüzden çevrem bu durumumdan endişe duyuyormuş. Ne kadar ilginç. Ama haklı galiba. Bu sıralar gerçekten aşırı karamsarım. Kendimi düzeltmeliyim.

Öpüldünüz.

Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol:4 - Mimik Prensesi

2011-11-19T13:09:00.000+02:00

Vol:1 - Benim hiç oyuncak ayıcığım olmadı
Vol:2 - Çizgi film mi izliyorsun?
Vol:3 - Cici bebe aşkına

4 benim uğurlu sayımdır. Bu yazı dizisini bu kadar beğeneceğinizi pek düşünmüyordum ama siz beklediğimden daha çok ilgi gösterince dayanamadım ve yenisini yazmaya karar verdim. Aslında çok düşündüm, fazlasıyla çok yazı çıkar bu konudan. Ama hepsinin bir sırası olmalı. Mesela hala bir ayıcığım yok. Bu da demektir ki daha çok yazı gelecek. Öhöm o halde toparlanıp hemen başlayalım.

Çevremdeki herkes yüz ifadelerimin güzelliğinden bahsediyor. Arada tabi her zaman olan bir durum değil. Şımarıklık yapmaya gerek yok.

Mesela özellikle Coğrafya dersinde ortaya çıkıyor bu durum. Çünkü adama gülmemek için kendimi zor tutuyorum. Doğal olarak da şekilden şekile giriyorum. Adam Dünya'nın eğikliğinden bahsederken kendi kafasını sağ omzuna yatırdı ve "Benim kafamı Dünya gibi düşünün. Aynen bu şekilde eğik ve böyle dönüyor." diye sınıfın ortasında döndü. Ben gülmeyeyim de kim gülsün? Düşünebiliyor musunuz? İşte bizim öğretmenimiz böyle. Hele bir kroki çizdi görseniz yerlere yatarsınız o derece komik oldu. Sınıf kahkahalara boğuluyor ama ben kendimi tutuyorum. Ama o kroki olayında bende tutamadım kendimi.

Kalabalık ortamda da ani tepkiler verebiliyorum. Geçen arkadaşımı kovaladığımı hatırlıyorum. Ama kantin boştu. Merdivenlerde hocalarla karşılaşınca hemen mimiklerimi değiştiriverdim. Bildiğiniz masum kız modeline geçiş yaptım.

Katta gülüşüp duruyoruz ben milleti dövüyor gibi yapıyorum doğal olarak ilk dikkat çeken kişi ben oluyorum. Gerçekten beni çok küçük bir kız çocuğu sanarsınız. Ama kilodan ve boydan ötürü sanırım yaşımı belli ediyorum. Dikkat çekmekte çaba harcamama gerek kalmıyor.

Küçük Cadı evimizde iken de çok değişik suratlar sergiledim. Ama ondan nefret ederken iyi davranma ve gülümseme gibi bir yeteneğimi keşfettim. Sevmediğim insanlarla bile gülümseyerek konuşabiliyorum. Bu sayede "Bu kız beni sevmiyor galiba." diye bir cümle kurmuyorlar. Bu da bana verilen bir nimet olsun. Ama yalnız kaldığımda sinirimi çok iyi belli ediyorum.

Mesela "Ben o kızın saçını başını yolarım." mimiği.

Arkadaşlarım da facebook hesabımda neden hep Leighton'ın fotoğraflarının olduğunu soruyorlar. Blogda da bir sürü Leighton resmi var. Mimiklerimiz çok benziyor. Tabi ben onun kadar güzel yapamıyorum ama benzediğini söyleyenler oluyor. Onu kendime daha yakın bulduğum için ve yüz şekillerimiz birbirine çok benzediği için onu kullanıyorum. Bir sakıncası var mı onu da bilmiyorum ama yine de kullanmaya devam edeceğim.

Geçen gün elbise giydim. Evet ben bir elbise giydim. Ben. Amcamın eşi almış bende deneme amaçlı giydim. Ve o bücür ne dedi biliyor musunuz? "Bu seni çok olgun gösterdi." dedi. Sanki ben bebeğim. Bende "Bence tam yaşımı gösterdi." dedim. Tabi gidip aynısını alamayacak ya ondan yapıyor hepsini. Bak yine sinir oldum.

Cici bebe yerken de acayip komik oluyorum. Hatta fotoğrafım bile var. Ama nasıl dalmış gitmişim. Dünya'dan kopmuşum bildiğiniz. Aynısını Jelibon yerken veya çizgi film izlerken de yaşıyorum. Bazen televizyondakilere laf yetiştirdiğim bile oluyor.

Bu hafta dershanede fazla şamata yaptım. Dilek'i kovaladım. Bay Utangaç' rezil oldum. Ufak bir çocukmuşum gibi davranmaya devam ediyorum. Ben bu durumdan ne zaman vazgeçersem o zaman büyürüm işte.

Öğretmenler odasında bebek seven bir tek benimdir kesin. Türkçe öğretmenimizin çocuğunun fotoğrafını görünce "Ayyyyyy çok tatlı. Maşallah" dediğim an tüm öğretmenler beni gördü. Bir de öyle böyle değil yaptığım şey. Dilek'e kızıyorum, Emre'ye sesleniyorum. Ortalıkta saç baş düzeltiyorum. Oflayıp pufluyorum. Ve bunların hepsini öğretmenler odasında ve öğretmenlerin beni gördüğü bir yerde yapıyorum. Ben büyüyemem. Gerçekten olmuyor yani.

Bu yazı pek güzel olmadı sanki. Ne yapsam yeniden mi yazsam ki? Neyse ben silmeden yayınlıyorum. Bir dahaki yazıma daha güzel bir şekilde geleceğim. Bu yazıda biraz saçmaladım.

Öpüldünüz.

Sıradan Kızın Sıradan Günleri

2011-11-18T19:48:00.001+02:00

Sıkı durun. Yazıma hemen bir haberle başlıyorum. Dün öylesine televizyon izliyordum ki bilin bakalım kimi gördüm? Veronica Mars dizisindeki Logan var ya işte onu. Bay Utangaç'a o kadar çok benziyor ki. Resmen ekrana yapıştım. Sanırım haftanın olayı bu oldu. Ama acayip benziyor öyle böyle değil. Zaten çocuk yavaştan bizim sınıfa bakmaya başladı. Yuppiiii. Resimler yazının sonuna gelecek.

Haftama gelecek olursak. Annem telefonum yüzünden bana küsmüştü ya işte biz barıştık. Ama ben telefonu geri vermek istiyorum. İlk olarak wi-fi çalışmıyor moral sıfır bende. O kadar beğenerek aldım ama fos çıktı. İkinci olarak da annemden habersiz alınca açıkçası içime sindiremedim. Telefona baktıkça annemin bana küstüğü an aklıma geliyor. Sonra moral sıfıra iniyor. Telefonun resmini de yazının sonuna eklemeyi düşünüyorum. İade olmaz sanırım. Ama tüketici haklarında iade etme imkanı varmış. Bende telefonum beklediğim özellikleri sunmadığı için geri iade edeceğim. Eski telefonumu bıraktığıma yanıyorum şu an.

Eziyet gibiydi haftam. Soru çözmeye çalıştıkça karnıma ağrılar girdi. Gerçekçi anlamda ağrılardan bahsediyorum. O kadar çok acı verdi ki öyle böyle değil. Bundan sonra dershanede satılan sütlerden içmeyeceğim. "İçim süt" ama içmeyeceğim. Çünkü onu içtiğim anda karnımda ağrılar başladı. Biraz da üşütmüşüm sanırım onu da ortaya çıkardı.

Sağlık ocağına gittim perşembe günü. Aile doktorumuz yokmuş o yüzden diğer doktora girdim. Boğaz ağrısı şikayeti ile gittim ama bana "Faranjit" teşhisi koydu. Buradan ona selam gönderiyorum. Zaten o adama ne zaman gitsem bana sinüzit teşhisi koyardı. Yine koymaya çalıştı. Yok "eğilince başın akıyor gibi oluyor mu?" falan diye saçma saçma sorular sordu. Tamam bende sinüzit var ama o boğaz ağrısı demek değil ki? Ayrıca faranjit benim bildiğim boğazdaki kızarıklıktır. Benimki bildiğin acıyordu. Bu hafta tüm işler ters gidiyor zaten.

Salı günü dershanede deneme sınavı olacağız. Heyecan var biraz. Çalıştığım konuların hepsini yapmam lazım. Ama bendeki öyle garip bir durum ki. Mesela fizik düzelince biyoloji kayıyor. Türkçe ile uğraşırken sosyale zaman kalmıyor falan. Baya garip bir durum. Yetişmiyor benim sınavlarım. Buna bir çözüm bulmam lazım.

Kısmetim açıldı demeden kapandı. Karşı sınıfta bir çocuk vardı bakıp duruyordu ama ben bakmıyordum. Bu hafta fark ettim ki çocuk çocuk değil. Ne demek o diyeceksiniz. Hemen açıklıyorum. Çocuğun dişler bir acayip. Gülmediği sürece sorun yok tip fena değil ama otuz iki diş gülmesin lütfen. Sonra boynunda altın bir zincir görür gibi oldum kantinde. O an şak diye bayılasım geldi. Giyinişi de spordu halbuki. Ama içinden tam bir kıro fışkırıyor yanlış anlamadıysam. Yahu beni bir türlü düzgün biri beğenmez mi ya?

Bay Utangaç ile durumlar yokuş aşağıya. Bende icraat yok, o da sigara peşinde. Yahu bu kadar temiz yüzlü çocuk neden sigara içiyor keşfedemedim. Ama gerçekten de acayip utangaç. Kafayı kaldırıyor beni görünce tekrar eğiyor. Yok ya ben umudu kestim. Sınıfıma şu sıralar çok sık bakmaya başladı ama yok olmaz. Sevmiyor beni anladım yani. Nerede benim test kitaplarım? Onlar beni seviyor bir tek.

Bu arada tam bir haftada 192 kişi mi olmuşuz yoksa ben mi yanlış görüyorum? Sizi öpüyorum kocaman kocaman. Çok çok çok sevindim. Sanırım 200 olursak eğer çok duygusal bir yazı yazabilirim. Tabi benim duygusallar pek duygusal olmuyor ama olsun anladınız siz.

Bu yazı biraz kötü oldu. Beğenmedim ama yayınlayacağım. Çünkü son yazımın azıcık aşağılara doğru kayması lazım. O yazımı da sevmedim. Ama aldığım kararlar doğrultusunda artık yazdığım yazıları silmeyeceğim.

Benden bu kadar. Vay be bir haftada ne kadar az şey yaşamışım. Çok sıradanım ya.

Öpüldünüz.

Unutmadan resimleri ekliyeyim: Jason Dohring. Ama var ya acayip çok benziyor. Öyle böyle değil. Ah ah. Ben bu merakla gidersem her gün Veronica Mars izlerim. Ama bakışlar aynı ya. Tip de benziyor. :D

dün tam bu sahneyi görmüştüm.

Ve işte o meşhur telefon:

Anne ve Onu Hep Üzen Kızı

2011-11-13T18:49:00.001+02:00

Annemle aramız bozuk. Neden mi? Çünkü bana telefon aldık. Evet anneme telefonda söyledik almak üzere olduğumuzu. Biliyorum çok hata ettim. O kadar borç içindeyken bencillik edip telefon aldım. Ağlıyorum hala. O derece moralim bozuk şu an. Gözlerim de acıyor. Tamamen tanımsız bir hale geldim.

Ben annemle fazla kavga etmem. O bana küs kalmaz zaten. Ama bu defa küs ve barışacak gibi görünmüyor. Zaten artık kıyafet veya istediğim herhangi bir şeyi almayacakmış. "Baban alsın o var" dedi bana. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. O kadar özür diledim yalvardım ama yok. "ne gerek vardı telefona?" dedi sadece. Haklı sanırım.

Şimdi biliyorsunuz ben seneye inşallah üniversiteye gideceğim. Amacım çift hat kullanmaktı. Benim telefonum da tek hatlı. Şimdi yanımda da iki telefon taşımak istemiyordum. İlk önce Samsung model telefon bulduk ama onda da kulaklık vermiyorlarmış. Sonra benim bir ara kullandığım General Mobile almaya karar verdim. Hatta kardeşimle internette beğendik falan. Teknosa'ya müzik çalarımı almaya gittik. Söyledim mi hatırlamıyorum müzik çalarım geldiği gibi geri gitmişti çünkü tekrar bozulmuştu. Onu alırken benim istediğim telefonu da gösterdim babama. Orada da pembesi yokmuş hatta beyazı bile yokmuş. Siyah da istemiyorduk. Babam da "siyah olmasın" falan demişti. Beyazını arasınlar diye bekledik. Hatta babam adını falan yazdırdı. Sonra biz yolda giderken vitrinlerin birinde pembesini gördüm. İçeride fiyat sorduk arada 60 tl fark vardı. Teknosa az daha kazıklıyordu. Sonra buradan aldık telefonu.

Ama ben daha keyfini bile süremedim. Annem benimle konuşmuyor, babam ilgileniyor yine. Kardeşime de benim eski telefonumu verdim o da onunla mutlu. Ama ben üzülüyorum. Gerçekten çok üzülüyorum. Pişman değilim yine olsa yine alırdım ama annemin böyle yapacağını tahmin etmemiştim. Hem bayramda biriktirdiğim paralarla aldım. Bir de 20 tl borçlandım babama. Ama annem "Bundan sonra sana bir şey almayacağım." diyip duruyor. Ne kadar şansız bir kızım ben. Dünya'nın en şanssız kızı olarak tarihe geçeceğim.

Beni böyle üzgün görmenizi istemezdim ama konuşmam lazımdı. Kimselere anlatamadım derdimi. Gözlerim de acıyor zaten. İlk defa kendim bilinçli bir karar aldım ama onu da beceremedim. Bana dua edin lütfen annem barışsın benimle. Yoksa yaşayamam ben. Bak yine o düşünceler geliyor aklıma. Yaşamasam daha mı iyi olurdu acaba? Hiç doğmamış olsaydım veya ölseydim. Sanırım herkes daha mutlu olurdu.

Öpüldünüz.

Açılın Bayram Denen O Şeyden Döndüm Ben

2011-11-13T12:35:00.000+02:00

Bayram bitmiş ve ben bunu daha yeni anlıyorum. Tabi dershanem salı günü başlayacağı için bana hala tatil gibi geliyor. O zaman ben vakit kaybetmeden tatil anılarımı anlatayım.

Aman ne tatildi. Zaten son yazılarımda çoğu şeyden bahsettim. Artık "QueenE ve Küçük Çırağı" serisine devam etmeyeceğim. Neden derseniz? Yazarken aşırı derecede sinirleniyorum o yüzden. Şimdi kızgın halimi görmenizi hiç istemiyorum. Zaten bayram yazımda sinirli tarafımı gördünüz biraz. Neyse devam devam.

Teyzem ve eniştem hala bizdeler. Açıkçası teyzemi çok seviyorum ben. Hep kalabilirler. Ama lütfen o küçük cadı gelmesin. Lütfen yani. Eşyalarımın bir daha deşilmesine izin veremem. Kız odamın kapısını kapatıp eşyalarımı kurcalamış düşünebiliyor musunuz? Özel hayat diye bir şey kalmamış. Tabi ben bunu sonra anladım yoksa onu bir kaşık suda boğardım. Mesela ne oldu durun bak anlatıyorum. Facebook arkadaşlarıma rezil etti beni. Ben telefonu masama bırakıyordum bu almış kurcalarken durum güncellemiş facebookta. Tam 2 liramın gittiğine mi yanayım yoksa facebook hesabıma virüs girdi sanıp boşu boşuna uğraştığıma mı yanayım? Yazdığı şey de "xfgsrgsdfvsgbsrg+gsf gafafclsöd" falan gibi şeyler. Nasıl korktum ama bir bilseniz. Girdim şifremi değiştirdim güvenli korumayı yükselttim ama ne oldu sonra yine abuk sabuk bir şey daha paylaşıldı. Sonra fark ettim ki meğersem benim hesabım sapasağlam duruyormuş. Kız benimle bildiğin oyun oynamış. Eminim gülmüştür arkamdan şeytan. Nasıl fark ettiğime gelince. Baktım bedava olan nasıl bu kadar lira yedi diye. Çünkü bildiğin 1 tl, 1 tl gidiyor. Sonra ben telefonu masama bırakınca durumlar paylaşılıyor ve tl gidiyor. O an jeton düştü. Aldım elime telefonumu facebook duruma girdim tüm telefon tuşlarıma bastım. Mesela arada "+" işareti bile vardı ve benim telefonumda + işareti tam 0'da. Yani klavyeden yapılması imkansız. O an bendeki jeton şık şık şık şık düştü. "Aha dedim o kız benim telefonumu kurcalıyor." O andan sonra telefonumu yanımdan ayırmadım ve artık öyle saçma sapan durum paylaşmadım. Spam olsaydı paylaşmaya devam ederdi veya bağlantı falan paylaşırdı değil mi?

İkinci olarak bu kızın benim dolaplarımı deştiğini fark ettim. Peki bu nasıl oldu? Benim jeton yine şık şık şak şuk düştü. Odamın kapısını kapatım içeride kalıyordu. Sonra LCW'de onca çorap arasından benim çorabımı bulunca anladım ki çekmecem deşilmiş. Çünkü çekmecemi açtığınız an etiketi bile açılmamış LCW çorabım görünüyordu. Annem almıştı. Hani ben aynı t-shirt olayına kızınca. Ah onu anlatmadım değil mi? Annem aynı t-shirt alınca ben anneme kızdım. O da üzülmüş ben kızınca gitmiş onunkini başka bir t-shirt ile değiştirmiş. para üstü de artınca bana çorap almış. Bu kız da çorabı görünce aynısından almaya karar vermiş belli ki. O an var ya saç saça baş başa kavga edesim geldi. Yüzüne bile bakmadım evde. O geliyor ben gidiyordum o derece. Odamın kapısını falan kapattım girmesin diye. Ne bu ya? Ben bir genç kızım. Kime düşmüş benim odamı kurcalamak? Onun kadar elin bacak kadar bebesi olsaydım kurcalamasına izin verirdim. Bakınız hala kibarım bozmuyorum ağzımı. Allah'tan annem saklamıştı benim t-shirt'ümü de bulamadı onu.

Sonra hanım efendi gitti benim eski avon katalogumu buldu. Allah'tan yenisini kaldırmıştım. Gitti benim parfümlerin aynısını buldu. Biri Wish Of Love diğeri de Secret Fantasy. Evet şu an onları ve büyük bir ihtimal benim göz kalemimi ve avondan aldığım rujların kodlarını yazmış olmalı. İyiki en sevdiğim ruj avondan değil. Onu istese bile alamaz. Çünkü bulamayacaktır. Size markayı söylerdim ama görebilir o yüzden saklıyorum.

Sonra benden Photoshop programını istedi. Bende "Yok. Onu babam format attırırken yükletti." dedim. Aslında yalan söylemiş sayılmam. Sonuçta o çekti bana cdyi. O kız neresiyle photoshop yapacak anlamadım. Zaten ben bile okulunu okuduğum halde yapamıyorum. Anca banner falan tasarlıyorum, renklendirme yapıyorum o kadar. Bu da benimki gibi üç, dört resmi birleştirecekmiş. Tabi kesin yaparsın.

Bir de blog meselesi var ya. Sanırım yazımı okumuş. Açmış blogunu bana diyor ki "Elif abla ben bunu açmadım ama burada benim adım yazıyor." diyor. Benim ilk blog adımı kullanmış sitesine. Bende yedim. Blogger kendi kendine site açacak demek. Hemde benim eski blog adımı kullanarak. Hele bir "Spot Işığını Arayan Kız" adımı çalsın bir kaşık suda boğarım ben onu. İçini bilirim ben onun. Bu arada yakın bir zamanda kardeşim de blogunu oluşturacak. Oyunlarla ilgili bir şeyler yazacakmış bıcırığım. Bakınız ona hiç kızmıyorum. Çünkü onun açmasını istiyorum. Kendini geliştirsin. Hatta blog hesabını ben açtım ona. İnşallah sitesini de beraber tasarlayacağız. Kendi blogummuş gibi heyecan yapıyorum.

Derken o artık gitti. Evet şu anda gayet rahatım. kardeşim yazımı okuyor ama okusun ona izin var. Ben bütün bayram boyunca bu cadı kızla uğraştım. "İyilikten malaz doğar" derler ya hakikaten öyle işte. İnanın şu bayramda yaşadıklarımı hiç bir zaman yaşamadım. İyi ki bir kız kardeşim yok. Bir eve iki cadı fazla.

Yine çok konuştum değil mi? Biliyorum biliyorum pek bayramı da anlatmadım ama şu cadı kızı anlatıp içimi döküp açılmam lazımdı. Yoksa kimse beni dinlemiyor ve "Çocuk o daha bir şey bilmiyor." diyerek geçiştiriyor. Pardon ama "O benim bardağım" dediğim bardağımı her gün önce kapıp çayını zıkkımladı. Ben sesimi çıkarmadım. Sonra odamı kaptı ben yine ses etmedim, eşyalarımı deşti, facebook hesabımı kullandı, benim facebookta beğendiğim her şeyi beğendi. Biri yardım etse ne iyi olur. Ben bu facebook beğenilerimi, paylaşımlarımı bu kızdan nasıl gizlerim? Lütfen öğretsin yeni facebooktan beceremedim gizlilik ayarlarını. Artık Ankara Gazi Üniversitesi'ni istemiyorum. Evet istemiyorum. O kızı çekemem. Olmaz yani katlanamam. Düşünsenize diyelim onlara bir haftasonu gittim. Çantamla gitmem lazım yatılı olduğumu düşünürsek. Bu kız hepsini kurcalar. Olmaz hayır buna katlanamam işte. Bana katılın veya destek olun demiyorum ama hak etmedim ben bu durumu. Taraf seçmenizi istemiyorum ama sanki haklı olan benmişim gibi geliyor.

Çok konuştum ve yine çok sinirli konuştum. Beni affedin sevgili okuyucularım. Birkaç gün sonra özellikle dershaneye başlayınca biraz daha yatışacağım.

Kardeşimin blogu: Basketbol Oynayan Çocuk

Öpüldünüz.

Ses Mimi

2011-11-12T15:25:00.000+02:00

Bu mimi sevdim. Sevmemde Lavinya'nın etkisi çok büyük. Benim hakkımda o kadar güzel şeyler yazmış ki çok hoşuma gitti bende hemen yazayım dedim.

İşte bana yazdığı o güzel tanım: "Onun heyecanlı heyecanlı konuştuğunu sonra dikkatinin başka bir konu kaydığı zaman heyecanla onu devam ettiğini sonra ne kadar konudan saptığını fark edince daha da neşelendiğini düşünürüm"

Bu kadar güzel anlatılabilirdim. Çok teşekkür ederim bitanemm.

Mimin konusuna gelirsek: "Okuduğunuz blogcular size neler hissettiriyor? Onların yazılarını okurken neler hissediyorsunuz?" gibi bir şey. Yani ben öyle anladım.

Lavinya: Onu okurken kendimi okuyormuş gibi hissediyorum. Eğlencesi ve kendi kendine karar vermesi beni çok güldürüyor. Burnuk ile ilgili aldığı kararlar çok hoşuma gidiyor ve aynılarını zamanında bende yapmıştım. İçten yazışını ve samimiyetini çok seviyorum.

Mia Wallace: Ablasıyla ilgili yazdığı yazılar beni çok güldürüyor. O kadar güzel bir ailesi var ki. Kendi de çok tatlı ve samimi. Yazılarında da bu içtenliğini gösterdiğini düşünüyorum. Canım çok sıkkın olduğunda onun yazılarını okuyup mutlu oluyorum.

Kırmızı Başlıklı Pollyanna: O kadar samimi anlatıyor ki sanki yanındaymış gibi hissediyorum. Karşılıklı konuşuyormuş havası vermesi çok güzel.

Deeptone: Onun yazılarını okurken çok ciddi oluyorum birden. Çok ciddi sayılmaz da cıvımadığım kesin bir şey. En çok onun yazılarına dikkatimi veriyorum. Konu dışına çıkmamasına da acayip özeniyorum. Ciddi bir yapısı var sanırım ama onu seviyorum. Mesela ben ciddi insanları sevmem ama onu seviyorum.

Seymsomething: Yazılarını okuduğumu bildiğini sanmıyorum ama okuyorum hepsini. Sadece yorum yazamıyorum o kadar. Ama yazın halledeceğim şu yorum işini. O çok cana yakın bence. Onu sevmeyen birinin olduğunu sanmıyorum. Onu okurken mutlu oluyorum çünkü kendini ve çevresini çok iyi anlatıyor.

Yanlış Anlaşılmış Mahkum: O benim ikizim. Yaşadıklarımız birbirine o kadar benziyor ki. Onu okurken gerçekten kendimi buluyorum.

Crazywomenrosemary: Onun da yazımına hayranım ve her yazısını beğenerek okuyorum. Çok sempatik ve canlı biri. Konuşuyormuşuz izlenimi veriyor ve ben bunu çok seviyorum.

Liseli: Onu okurken kahkahalar attığımı hatırlıyorum. Çok komik anıları var. Hepsi birbirinden güzel. Canlı ve enerjik bir kız ve yazılarına da bunu yansıtıyor.

Hayalci: Onun gibi yazabilmeyi çok isterdim. Denedim ama yazamadım yok yani. Onun doğuştan gelen bir yeteneği olsa gerek veya da ben beceriksizim. :D Kendini çok güzel anlatıyor. Onu okurken yazıyı hiç bitirmemesini istiyorum.

esved: Yazılarında güldüğümü ve kendi kendime cevap verdiğimi hatırlıyorum. O da konuşuyormuş izlenimi veriyor. Heyecanını ve tüm duygularını yazılarında çok güzel yansıtıyor.

Hemsponpi: Ayy bak onun yazılarına da hayranım. Çok güzel yazıyor ve hiç konu dışına çıkmıyor. "Bir gün bende böyle olur muyum ki?" gibi sorular soruyorum kendime. Yazılarını okuduktan sonra kendimi sorguluyorum. O kadar samimi anlatıyor ki. Mesela onun sayesinde artık daha pozitifim.

Şaşkın Penguen: Yazılarında herkes kendinden bir parça bulabiliyor bence. Heyecanlı ve neşeli anlatımı çok güzel.

Zombi: Gayet içten ve mutlu bir anlatımı var. Her zaman heyecanlı ve neşeli olduğunu yazılara yansıtıyor. Hep böyle kalmalı, hiç değişmemeli ve hiç üzülmemeli.

Rockunzel: O pek heyecanlı olmuyor sanki? Ama o böyle daha güzel. Eğlenceli bir yapısının olduğunu düşünüyorum ve bunu da çok iyi yansıtıyor.

Sanırım bu kadar. Başka yazmadığım varsa özür dilerim. Bahsi geçen, geçmeyen herkes mimli olsun.

Öpüldünüz.

Obur QueenE'nin Hazin Sonu

2011-11-11T15:24:00.000+02:00

Sözde ben kilo sorunumu takmayan bir kızım. Ama olay şu ki gerçekten bir kilo sorunu yaşıyorum. Bilmiyorum daha önce bu konuda bahsettim mi ama bahsetmenin tam zamanı. Aslında o kadar kötü görünmüyorum. Hani böyle göbeğin yanlarından katman katman çıkar ya o yok bende. Allah'a şükür o kısımda bir şey yok. Ne varda önde var mübarek. Görüyorsunuz hiç dert etmeden söyleyebiliyorum. Peki "Bunca zaman bu kız sessiz kalmış niye birden bu konu açıldı?" derseniz işte onu anlatıyorum şimdi.

Bayramlık olarak sadece kazak almıştım. DeFacto'dan. Evde de hiç giymediğim bir kot pantolonum vardı ve ben onu giyecektim. İnsan bayrama kadar hiç denemez mi pantolonu? Benim gibi saftirikse denemez. Bayramlaşılacağı gün bir giydim ki sormayın. Önden göbek fırtt. Kapandı kapanmasına ama ben LCW'de giydiğimde çok rahat kapanmıştı. Şimdi canım çıktı kapatana kadar. Nesfit reklamlarındaki gibi yatağa düşecektim neredeyse. O an gözüm karardı ve acı gerçekle yüzleştim. Bacak kısmı değil ama göbek kısmında sorunum vardı. Bacaklar da dershanedeki merdivenler sayesinde eriyor. Yoksa orası da artardı. 7. kattayız altta 3 kat mağaza var. Eder sana on kat. kantine gelince pestilim çıkıyor zaten. O son iki merdiveni çıkarken nefes derman kalmıyor bende. Ama iyi ki çıkıyormuşum o an acayip şükrettim.

Şimdi ne yapacağım ben? O kotu bir daha ki giyişimde rahat giymem lazım yoksa bunalıma doğru giderim. Neden ben anlamıyorum ki? Ayaklarım da koca ayak gibi zaten. Bildiğin 40 numara ve daha bu yaşta. İstediğim ayakkabılar ayağıma olmuyor. Topuklu ayakkabı adındaki o ayakkabılardan hiç giymeyeceğim. Babet uzak dursun zaten. Ne desem boş yani. İyi ki beni görmüyorsunuz. Yoksa kendinizi balkondan atardınız beni bir daha görmemek için.

Acil bir kilo veriş programı yapmam lazım. Şu yemek yedikten sonra kusma işini denedim ama ne benim midem kaldırdı ne de ben kaldırdım. Kusamadım zaten. O kadar olamadım daha. Şimdi açlık grevine gireceğim. Zaten yat kalk et yiyoruz bana da gelenler geliyor. Çok çok acil kilo vermem lazım.

Bu arada yeni blogcuğuma bakmanızı tavsiye ediyorum. Sevgili yazarınız kafayı yedi. Tabi en çok burayla ilgileneceğim ama oraya da arada post bırakmayı düşünüyorum. Hem yeni temayı da merak ediyordum bu sayede denemiş de oldum. Sanırım o dinamik temalarda takipçi olmuyor. Anlamadım o işi ama neyse zaten siz ve bu blogum var. Beni en çok bu blogdan sonra da diğer blogdan takip edebilirsiniz. Ama şimdiden uyarıyorum sakın bu blogumu unutmayın. Alınırım bak. Yorumları buraya istiyorum. Şimdi de kendi blogumu kıskanıyorum ya pes bana.

Ne diyorduk. Lanet kilolarım ve ben evde kös kös oturuyoruz. Dershaneye hiç gitmek istemiyorum. Salı günü gelmesin. Herkes beni bu halde görecek. Kim bilir ne zamandır böyleydim onu da bilmiyorum ama bir an önce düzelmiş olmam lazım.

Bu arada artık evde kimsecikler yok. Teyzemin kızı çocuklarıyla beraber evlerine döndüler. Küçük Cadı'nın yarın özel dersi varmış. Hanımefendi benim Avon'dan aldığım parfümlerin aynılarını alacakmış ve ben yine kızdım. Ne demek ya? Aynı mı kokacağım ben o kızla?

Bir de Fergie'nin parfümleri yeni katalogda indirime girmiş. Outspoken ve Outspoken Intense.

Şimdi Outspoken parfümünde yanında katı parfümü içinde olan bir kolye veriyor. 50 ml parfüm ve kolye 35 TL (Resimde görünüyor.) Kolyesi çok hoş gibi.

Outspoken İntense parfümünde ise hem çantada taşınandan hemde küçük şişe parfümünden veriyor. Onlar da aynı fiyat. Anlatamadım ama resimdekilerin hepsi işte.

Asıl konuya gelelim. İntense'in kokusunu koymuşlar. Hoş bence. Ama kolyeli olanın kokusunu koymamışlar. Hangisi güzel ve kullanışlı bilmiyorum. Açıkçası bana uyar mı onu da bilmiyorum. Alıp da kullanamamak var. İleriye saklarım ama bilmiyorum işte. Siz de bana yardım edin. Kullanan, daha önce koklamış olanlar bana söylesin hangisi daha güzel.
Annem yine başımda bikbikliyor. O yüzden bitiriyorum yazımı. Bu defa çok konu dağıttım. Ama şu kilo meselesini çok fazla takmamak için başka şeyler düşünmeye çalışıyorum. Kusuruma bakmayın lütfen.

Az daha unutuyordum. İşte diğer blogumun linki: Spot Işığını Arayan Kız İle Her Telden

Öpüldünüz.

Ne Kadar Sessiz Bir Gün

2011-11-10T15:10:00.001+02:00

Bugün ev çok sessiz. Ama ben her an bağırıp ortalığı ayağa kaldırabilirim. Ne oldu bir bilseniz. Karışık karışık anlatmaya başlıyorum sessizce dinleyin beni. Yorumlarınızı en sona kadar aklınızda tutun.

Sinirden oturup bir kutu dolusu çikolatayı yiyebilirim. Fark ettiğiniz üzere yavaş yavaş "QueenE'nin dört mevsim günleri"ne yaklaşıyoruz. Ne olursa olsun bana gelenler geliyor. Bir ağlayıp sonra gülüyorum. Ama şu an hiç gülesim yok. Yazılarımı silmek zorundayım ama silmek de istemiyorum. O bacak kadar kıza yenilmeyeceğim. Hanımefendi benden habersiz blogger hesabı açmış. Kaşınıyor. Yemin ediyorum kaşınıyor. Dün de LCW'den benim çoraplarımın aynısını aldı. Ama blogger benim saham. Psikolojim yerle bir oldu. Şimdi siz onu daha çok seveceksiniz. Ona daha çok ilgi göstereceksiniz. Çünkü herkes öyle yapıyor. Şu bayram bile bana zehir oldu. Herkes onunla ilgileniyor. Ama o beni taklit ediyor sadece. Nasıl onu seviyorlar anlamıyorum. Nasıl başarıyorsa her şeyimi elimden alıyor. Twitter'da aldı hanım efendi. Şimdi de blogger. Ayrıca benden gizli almış. Bugün internete girince gördüm. Kapatmayı unutmuş. Bende kapatmam oturumu. Demek ki benim blogu da deşti. Düşündükçe ağlayasım geliyor. Sinirden ağlayacağım ama. Yarın gidiyorlar ama yine de peşimde. Kilometre işlemiyor kıza. Neymiş Katy Perry hayranıymış. Favori şarkısı da "E.T"ymiş. ET benim favori şarkım bu bir. İkincisi kız Katy'nin tüm şarkılarını indirmiş-sözde.- Daha Last Friday Night şarkısını bilmiyor. Ben remixlerini bile ezberledim. Gelmiş karşıma hava atmaya çalışıyor. Harry Potter hayranı olmadığı halde Harry Potter hayranı oldu. Tom'un posterine de bakıp bakıp duruyor sanki fark etmiyorum. Leighton Meester hayranı olursa o zaman şaftını kaydırırım. Eğer bu yazıyı okuyacak olursa önlemini alsa iyi olur.

O kadar iyi kalpli bir kızım ki kardeşimi kendi tarafıma çektim. Ayrıca onun kardeşini de. Aslında bir amaç gütmedim sadece çocuklar beni sever. Genel bir durum bu. Galiba bu da çocuksu tavırlarımın sonucu. (Bunu bir yere yazayım ileride yazı konusu olabilir.) Kardeşim zaten kızlardan hoşlanmadığı için onu kendi tarafıma çekmem kolay oldu. Kim ablasının üzülmesine dayanabilir ki. "Git ona "Çok özentisin." de." dedi bana LCW'de. Benim yaşıma gelince anlayacak neden demediğimi. Çünkü herkes yine onun tarafını tutacak. Ben azar işittiğimle kalacağım.

Odamı kapmasına bile sessiz kaldım. Sırf teyzem üzülmesin diye. Odama giriyor kapıyı kapatıyor. Sonra ne yaptığını bilmiyorum. Geçen kitaplarımı deşmiş. kendi söyledi. Neymiş "Konularımız aynıymış." Kesin dolabımı da deşti çünkü daha çoraplarımı giymemiştim. Dolabımın içinde duruyordu. Özelime girmesi beni iyice kızdırdı. Geçen gün telefon beğendim kız ona baka baka bir hal oldu. Ben bile o kadar bakmadım telefona. Benim için şu an blog işi. O da bu ortama girerse sanal ortam falan dinlemem dalarım saçına başına. Şu uğraştığım işlere bak ya. El kadar çocuğa kaptıracağım en mutlu olduğum yeri. "O gelirse ben giderim" mantığını uyguladım hep. Odamı bile o gelince bırakıp gittim. Ama şimdi ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Sanırım bekleyeceğim. Ama o gelirse yine gider miyim bilmiyorum işte. Blogumu hiç bırakmayacaktım. Bırakmak da istemiyorum. İkinci bir "Spot Işığını Arayan Kız Veda Ediyor" yazısı yazmak istemiyorum.

Konu değiştiriyorum hemen. Daha pes etmediğime göre bu konuları konuşmak için daha çok erken. 183 kişi beni takip ediyor şu an. Şoktayım. Hani asosyal bir kız nasıl bu kadar takipçi edindi ona şaşırıyorum. Daha bu sene beni seven arkadaşlar edindim ve blogumda da yorum sayısı arttı. Yalnız olmadığımı da anladım. Yorumlarınızda bana katıldığınızı anlattığınızda daha iyi oluyorum. Öz güvenim artık daha fazla. Artık çekinmeden her ortamda düşüncelerimi belirtebiliyorum. Bunu da size borçluyum. Düşünüyorum da eğer şu anda bir blogum olmasaydı sizleri hiç tanıyamayacaktım ve hala her sorunu kafasına takan, arkadaşları onu bıraktığı için üzüntü duyan bir kız olacaktım. Ama öyle değilim. İyi ki tanımışım sizleri. Kocaman kocaman seviyorum sizleri. Kıymetimi bilin bak en çok ben seviyorum sizleri. Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim. İlgi manyağı, şımarık bir kız olursam bile beni sevin tamam mı? (Aslında öyle bir kızım da çaktırmayayım şimdi.) Bir de beni ondan daha çok sevin lütfen. Beni bırakıp o kızı sevmenize dayanamam.

Öpüldünüz.

2011-11-10T14:03:00.000+02:00

"Keşke hep bu saatte kalsaydık."

İsterdim ki uzun uzun düşüncelerimi yazayım buraya. Ama ne demek istersem boğazımda düğümleniyor. Çıkmıyor sözler. Kelimeler kifayetsiz kalıyor. Asla unutulmayacaksın Atam. Hep kalbimizdesin. Seni özlüyoruz.

Rengarenk Bir Mim

2011-11-09T22:31:00.000+02:00

Harika bir mim geldi elime. Çok hoşuma gitti. Hiç vakit kaybetmeden cevaplamak istedim. Mimi deeptone gönderdi. Çok çok teşekkür ediyorum.

Mimin Konusu:
1-Ruhunuz hangi renk ?
2- İzlediğiniz blogçular sizce hangi renk ?

Benim ruhum deeptone'a göre neşe mavisiymiş. Çok severim ben maviyi. Ama ben pembeyi de seviyorum. Hatta bir yazımda bu konuya değinmiştim. Renklerin açıklamalarını okudum. Hatta hepsini okuyup tek tek değerlendirdim. Pembede "Neşe, güven ve rahatlık verir." yazıyordu. Rahatlık kısmını geçersek diğer özellikler var bende. Mavide de sakinleştirir tutuyor ama özgürlük hissi yok bende. Evet evet ben pembe olurdum. Ama tabi benim dememle olmaz bakalım siz nasıl görüyorsunuz orasını bilmiyorum. Siyah bana göre değil mesela. Hayatta siyah bir şey almam. Sevmiyorum çünkü. Moru severdim ama artık sevmiyorum. Bu mim sayesinde onun anlamını da öğrendim. Kahverengi de benden çok uzak. Renkler insanın kişiliğini gösterirmiş gerçekten de. Mavi, pembe, sarı karışımı bir renk oluştursak o ben olabilirim işte. Gökkuşağındaki tüm renkler mükemmel mesela. Ne de olsa içinde siyah yok. Siyah olmayan her şeyi severim ben. Mesela kalemlerim bile pembe ve mor. Mor şimdi biraz düşündürdü beni çünkü dershanede kullanıyorum pembeyi evde kullanıyorum. Acaba gidip mavi renk bir kalem mi alsam? Ben bu durumu biraz daha düşüneyim. Çok konuştum yine. Hayır bir şey değil de boş konuşuyorum sanki. Sizce de öyle mi?

"İzlediğim blogcular ne renk?" hmm durun düşüneyim. Kollarımı sıvayıp hemen yazıyorum. :)

deeptone: Sarı ve yeşil
Hemsponpi: Mavi
Kırmızı Başlıklı Pollyanna: Beyaz
Mia Wallace: Pembe
Liseli: Sarı
Lavinya: Pembe
esved: Yeşil
hayalci: Beyaz
zombi: Mavi
hera: Beyaz
Pembe Kereste: Pembe(Adına uydu. :) )
crazywomanrosemary: Beyaz

Missbone: Pembe

b3ngü: Mavi

Krem Karamel: Yeşil

sezin: Beyaz

Sanırım bu kadar. Neredeyse tanıdığım, takip ettiğim herkesi yazdım. Yazmadıklarım da lütfen kusuruma bakmasın biliyorsunuz başım kalabalık. Çoluk çocuk falan. (Gören de beni evli sanacak "çoluk çocuk" ne?) Gören görmeyen, buraya yazdığım, blogumu takip eden herkes mimi yapsın. Gerçekten çok güzel bir mim.

Öpüldünüz.

O Eski Bayramlar Bana Göre Değil

2011-11-08T16:29:00.000+02:00

Biliyorsunuz herkes bizde. Aslında şikayetçi değilim ama son günlerde şikayet edecek noktaya geldim. Durun anlatıyorum hemen.

Evde şu an on bir kişiyiz yanlış saymıyorsam. Beni saymazsak evde üç tane çocuk var. Küçük Cadı, Küçük Cadı'nın kardeşi ve benim kardeşim. Küçük Cadı'nın kardeşi de çok cadı. Yemin ediyorum çocuk bildiğin haylaz. Ben ondan çok büyüğüm düşünüyorum şimdi o daha ikinci sınıfta galiba. Bak onu bile bilmiyorum çünkü umursamıyorum. Umursayacak hal mi bıraktı zaten. Benim kardeşim bile bana öyle davranmıyor. Ayrıca bu çocuk bana abla da demiyor. Aslında demese de olur ama dün sinirden "Ben 18 yaşındayım farkındasın değil mi? Bana abla demen lazım ama şu yaptığın hareketlere bak. Ben senin yaşıtın kızlardan değilim." diyiverdim. Ama öyle yani. Allah'tan kimse beni duymadı. Ama ben bildiğin duvara konuşmuşum ki bugün yine aynı tavır. Sabır demekten başka çarem yok. Dün evde tam on dört kişiydik. Amcamlar da bize gelmişti. Anasınıfında okuyan kızları var. Kreşe döndü ev desem çok açıklayıcı olur. Benim kardeşim babama çektiğinden biraz yüksek sesle konuşuyor. Hatta baya bir yüksek sesle konuşuyor. Artık Küçük Cadı'nın kardeşi de yüksek sesle konuşuyor ve kardeşim odası benim odamın yanı. Kapıyı kapatıyorum, kulaklarımı tıkıyorum, kulaklıkla müzik dinliyorum ama bir türlü seslerini bastıramıyorum. "Acıyın bana." demiyorum ama bari siz ilgi gösterin.

Kimse benimle ilgilenmiyor. Evde varlığımdan haberleri var mı onu bile bilmiyorum. Bugün somurttum çocuklarla ve teyzemle çarşıya çıkmadım. Çıkmayacağım. Azıcık kafa dinlemem lazım. Ayrıca peşimde kopyam olmadan dolaşmayı özlemişim. Annem de hiç görmüyor beni. Ağlayacağım ama ağlamayacağım.

İşte bu yüzden o eski bayramlar bana göre değil. Yapım dolayısıyla ilgi manyağıyım. Babam ilgileniyor benimle. Mesela dün yediğim et dişimin arasına girdi ve diş etimi şişirdi. Ne kadar fırçalarsam fırçalayayım çıkmadı oradan. Babam da bugün benim suratımı beş karış görünce "Ne oldu kızım surat beş karış?" dedi. Bende anlattım durumu. O da bana bir sürü öneride bulundu. Şimdi çıkardım eti ama hala diş etim şiş. Babam akşama yada en geç yarına kadar iyileşeceğini söyledi. Hemen iyileşse ne iyi olur ya.

Çok şımarık bir kızım değil mi? Bence öyleyim. Baksanıza dört gündür kimse benimle ilgilenmiyor diye tantana yapmaya bile başladım. Tabi bu tantanayı içimden yapıyorum. Dışa vurmayacağım. Kaç gün kaldı bilmiyorum ama umarım bir an önce bayram biter. O derece fenalık geldi.

Başka konuya geçiyorum. bayramdan sonra iki yeni yazı gelecek demiştim ya. Yine gelecek de sanırım ama Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol: 4 biraz geç gelebilir. Çünkü Vol:2 de popülerler kısmına girmiş ve bu beni acayip mutlu etti. Şu an serinin hepsi orada. Dördüncüsü de oraya geçemezse büyük bir hayal kırıklığı yaşayacağım için düşünüp, tasarlayıp öyle yazacağım.

Ben genelde düşünmeden o anda yazıyorum. Mesela blogun yazı yazma yerini görmeden hiçbir şey yazmıyorum. Yazsam bile eklemiyorum. Çünkü o an beni anlatmıyor oluyor. Hani yazarlar falan ön taslak yaparlar ya işte bende o yok. Taslaklara yazdıklarımı da sıkılıp siliyorum. Çünkü o anda yazdığım için devamını başka bir zaman getiremiyorum. Okusanız anlarsınız. Bir acayip oluyor yazı. Sanırım taslak yazmadığım için böyle konu dışına çıkışlarım çok oluyor. Mesela şu an çok fazla konu dışına çıktım. Ama ne yapabilirim ki yazı çok karamsardı.

Hazır bıcırıklar gitmişken ben gidip biraz konu çalışayım. Sağolsunlar hiç ders çalıştırmıyorlar. En kısa zamanda tekrar döneceğim. Annem yakaladı çünkü. Benimle ilgilenmiyor o bilgisayarlar ilgileniyor. Bir saat olmuşum nete gireli bana "Ne kadar izin almıştın benden?" diyor. Anneye buradan kocaman bir alkış. Allah'ım ben iyice kafayı yedim. Yüzüme iki üç tokat atmalıyım. Evde olmak beni acayip bunalttı yazı da korkunç oldu. Ben silmeden yayınlasam iyi olacak.

Öpüldünüz.

Platonik Olmak Da Zor -Mim-

2011-11-06T15:27:00.001+02:00

Liseli beni mimlemiş. Çok teşekkür ediyorum. Deeptone'dan gelen mimi yapamamıştım sonunda bu mime yetişebildim. Ama zor da bir mim. Haydi o zaman başlayalım bir yerden bakalım gerisi nasıl gelecek.

Mimin konusu: Hoşlandığınız,aşık olduğunuz insanı (sevgiliniz ya da platoniğiniz,fark etmez) anlatan kısa bir yazı yazmanızı istiyorum. Nasıl tanıştınız,en çok neyinden etkilendiniz,onu etkilemek için ne yaptınız vs sorulara cevap niteliğinde bir yazı.

Düşünüyorum. Kısa bir yazı demişsin ya o yüzden biraz daha acayip olabilir cevaplarım. Benim hoşlandığım insan hiç beni sevmedi. Belki sevmiş de olabilir ama ben bilmiyorum bunu. Aslında sevilmeyecek bir kız da değilim hani. Şımarıklıkta sınır tanımıyorum. Hep platonik olaylar yaşadım ben. O yüzden kısa bir yazı çıkabilir belki.

koç burcu olduğumdan cesaret bol bende. Her halta bulaşabiliyorum. Bu hiç iyi bir şey değil ama ne yapabilirim? (Kimi anlatacağımı düşünüyorum hala çaktırmayalım.) Bay Utangaç'ı anlatayım hem onunla daha öyle ahım şahım bir şey yaşamadık.

Mesela ilk defa erkekler tuvaletinin içini merak ettim. Orada o kadar saat kalınacak ne var Allah aşkına altı üstü tuvalet. Geçiyor aynaya boyuna saçlarını karıştırıyor. Dikmiyor da bakınız altını çiziyorum karıştırıyor. Uykudan uyanmışa benziyor sonra. Aynısını yolda da yapıyor. Yolda yapıyor derken takip etmedim belirteyim yani.

Evlerimiz birbirine yakın galiba. Her dershane günü saat tam 08.40 da önüme çıkıyor. Tabi ben evden çıkma konusunda uyuzluk etmezsem. Önümden önümden ilerlerken bende mal mal ona yetişmeye çalışıyorum. Maksat beni görmesi. Ama çocuk salak görmüyor beni. Onun sayesinde kilo veriyorum. En azından kalori yakıyorum ona yetişeceğim derken.

Geçen de biz arkadaşım Dilek ile kapıda dikiliyoruz. Bende bu çocuk sigara içmeye gitti sanıyorum. (ki sigara içenlerden nefret ederim) Konuşuyoruz havadan sudan. Sonra Dilek bana kaş göz yapıyor. "Ne oldu?" dedim o da ağzını "Seninki orada" dercesine oynattı. O an benim jeton köşeli. Anca düştü döndüm kapının arkasından baktım. Kapıya yakın benim Kapı kolunu falan tutuyorum o şekilde kapıya dayanmıştım. Sonra baktım işte arkada bir tane çocuk ama o değil. Koridorda sıra vardı onun üstüne oturmuş gördüğüm çocuk. Bende Dilek'e dönüp "Hani nerde o değil ki?" dedim. O da "Kapının arkasında." demiş bana. Tabi ben yine anlamadım. Tekrar baktım "Eee hani yok ki orada? Nereden görüyorsun sen bu çocuğu ya." dedim. Sonra Dilek içeriye kaçtı bende gireyim dedim. Sonra bir baktım oradaymış gerçekten de. Meğersem ben kapının bir tarafında o da diğer tarafındaymış. Tabi ben bunu kapının arasından gördüm ama her şey için çok geçti. Eğer duymadıysa salak olduğunu tesciller. O dereceydik yani. Ben hayatımda o kadar utanmamıştım belirteyim hani.

Kısa olması gerektiği için burada bitiriyorum. Zaten bundan önemli bir şey olmadı. Şimdi çıkmam gerektiği için herkesi mimliyorum. Özellikle de Deeptone'u. Neden derse eğer şahsen çok merak ediyorum o neler yapıyormuş böyle durumlarda. :)

Çorbaya Dönen Bir Yazı İşte

2011-11-05T11:40:00.000+02:00

Ben hiç günlük tutamadım biliyor musun? Aslında tuttum ama bir süre sonra yazmamaya ve kenara atmaya başladım. İnsan kendisiyle yüzleşmeyi sevmiyor. Bende sevmiyorum. Günlük tuttuğum zaman elbet eski sayfalara takılıyor gözüm ve bu durum hiç hoş olmuyor. Yazının daha başındayız ve benim susmak bilmeyeceğim şimdiden anlaşıldı.

Bu hafta da hastalıkla geçirdim. Hastalık denemez de işte rahatsızım biraz. Daha başındaymışım öyle dedi doktor hanım. Verdiği ilaçlar da moralimi bozuyor zaten. Madem daha başındayım niye antibiyotik veriyorsun? Biyoloji dersini dinlemenin yan etkileri.

Ben küçükken hep hasta olurdum. Çanakkale'ye tatile giderdik amcamlara ve ben rahat bir hafta sonra hasta olurdum ve tam on tane iğne yerdim. hatta doktor her gidişimde "Yine mi sen?" derdi. Sanki çok meraklıyım ben o keltoşa hıh.

Biraz da iyi şeylerden bahsedelim değil mi? Sınavım güzel geçti. Yetiştiremedim ama yaptıklarım da doğru çıktı özellikle matematikte. Fizik ile de aram düzeldi sanırım. (Maşallah diyelim burada.) Gerçekten de çok sevindim. Bayrama da tekrarlarım var.

Bu arada Küçük Cadı bize geliyor. Yandığımın resmidir. Annem ne yapmış bir duysanız. Kalkmış ikimize de aynı üstü almış. Ben çileden çıkınca değiştirtmiş onunkini. Ama çok sinir oldum öyle böyle değil. Bu kız niye bu kadar dert ediyor bu kızı diyorsan oku: Vol:1 - Vol:2 Bayramdan sonra Vol: 3 gelecek. Şimdiden eminim o yazım da QueenE'nin çıldırma anları listesine girecek. Odama kocaman Harry Potter Zümrüdüanka Yoldaşlığı posteri yapıştırdım. Babamı değil de annemi ikna etmek çok zor oldu. Ama bu maça 1-0 önde başlamam gerekiyordu ve şimdi başladım. Bu maçı kazanacağım. Bu durumu maç olarak görüyorum düşünün artık halimi. O kadar kafayı yedim yani. Bana şans dileyin çünkü şansa ve sabıra çok ihtiyacım var. Çünkü çakma QueenE geliyor. Bu yazıyı okusa anlar mı ki kendisi olduğunu? Evet kesin anlar. En iyisi yeni yazıya kadar saklayayım kendimi.

Size mutlu bir haber daha vereceğim. Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? serisine bir yenisi daha gelecek. Sanırım bayram dönüşü olacak yine. Belki bayramda da yazabilme ihtimalim var. Gelemezsem eğer taslaklardan bir yazı göndereceğim tabi yetiştirebilirsem. Sevdim bu taslaktan gönderme işini.

Yorumlarınızı çok sevdim bunu da belirtmeden geçmek istemedim. Beni seviyorsunuz biliyorum ve ben sizi iki katı daha çok seviyorum.

Hepinizin bayramını en içten dileklerimle kutluyorum.(Yarın nete giremeyebilirim o yüzden kutlayayım dedim.) Hep mutlu olun inşallah. :)

Öpüldünüz.

Anladım Ki Cool Takılmak Gerekiyormuş

2011-10-29T20:57:00.000+03:00

Çok fena bir şey anladım. Bu on ikinci sınıflar çok cool. Yani böyle deniyormuş bende ilk defa duyuyorum. Bende on ikinci sınıf oldum ama hiç cool olmadım. Hiç 12 cm topuklu ayakkabı da giymedim. Ayrıca bir şey daha fark ettim ki bu topuklu ayakkabı giyen kızların çoğu Jennifer Lopez gibi mübarek. Oran büyük yani kabul etse iyi olacak ama hala kabul etmemiş ki yapışık bir kot pantalon giymiş. Altına da topuklu ayakkabı. Hayır yani ne gerek var dikkat çekmeye. Elimde olsa hepsini bir odaya kilitleyip yıllarca orada tutardım. Hayır yani etraftaki erkeklerin de dikkatini çekiyorlar. Gerçi amaçları bu ama olsun. Olur molur Utangaç Deri Ceketli Çocuk'un dikkatini falan çeker. Lakaba bakar mısınız? Düşünsem bu kadarını bulamazdım. Öylesine yazdım geçtim çünkü çocuğa ne ad takacağımı bile bilemiyorum. Hatta bir ara "Acaba adıyla mı bahsetsem ki?" dedim ama vazgeçtim. Çocuğun adını bile öğrendim. O derece kafayı yemişim yani. O gizli ajanlar var ya işte benim yanımda halt etmişler. O kadar titiz davrandım ki adını öğrendiğimden haberi bile yok. Gerçi varlığımdan da haberi yok ama neyse.

Geri dönelim biz konumuza. Ne kadar başlıkta cool takılacağım artık gibi bir mesaj verdiysem de öyle bir şey olmayacak. Şu saatten sonra kendimi hiç cool olacağım diye kasamam. Saçlarımı bile kestirdim güzel bir şekil çıktı. Dershaneye de çok sönük gidiyorum. Gözüme kalem bile çekmiyorum düşünün yani. İki günde bir farklı bluz giyiyorum başka da değişiklik yok bende. Bildiğiniz bu sene inek olmaya çalışan öğrenci tipindeyim. Eve en yakın hangi yoldan gidiliyorsa o yolu kullanıyorum. Kimseyle karşılamamak için olabildiğince kafam yerde geziyorum. Anlayacağınız benden cool kız olmaz.

Bu arada tema azıcık sapıttı. Bende eski haline getirmeye üşendiğim için ellemedim. Bir süre böyle kalacak. Sever misiniz bilmiyorum ama severseniz hep böyle kalabilir. Missbone'dan aldım bannerı. Çok güzeldi ama ben yazı yazmayı beceremedim sanırım. Neyse bir daha ki gelişimde halledeceğim.

Bir de bana şans dileyin tamam mı? Şu töder sınavı Türkiye geneli olduğundan benim için çok önemli. Pazartesi günü gireceğim. Aklınızda bulunsun. Bol bol dua edin. O yüzden bu yazı kısmetse taslaklardan gelecek. İnşallah bu defa taslaktan göndermeyi becerebileceğim.

Blogum gözüme pek bir acayip görünüyor. Alışmışım eski haline şimdi gözüme çok farklı göründü. Sanki başka birinin sitesine giriyormuş gibi hissediyorum. Alışacağım inşallah ve umarım sizler de alışırsınız.

Yine konu dışına çıktım sanırım. Bu konuya ilerki yazılarımda tekrar döneceğim. O yüzden fazla uzatmıyorum.

Vee Cumhuriyet Bayramı'mız kutlu olsun. Ne kadar bu defalık kutlayamasak da her zaman içimizde yaşayacak bu bayramımız.

Öpüldünüz.

Merhaba Ben Blogunun İlk Yılını Unutan Kız

2011-10-28T23:17:00.001+03:00

Biliyorum büyütülecek bir konu değil ama ben 15 Ekim 2010 yılında başladım blogumu yazmaya. Neredeyse uzun bir süredir habire tekrar ediyordum o günü. Doğum günümden bile daha çok söylemişimdir herhalde. O gün ben bloga girmedim sanırım veya da unuttum. O kadar günden sonra unutmak gerçekten çok kötü birşey ya. Geçen gün takvime bakınca kafama dank etti. Utandım kendimden.

Başladığımda 4 kişiydi. Dördü de benim arkadaşımdı çaktırmayalım. Şimdi 176 kişi olmuş. Ama ben daha geçen gün 100 kişi oldu diye seviniyordum. Hangi ara 76 okurum geldi bilmiyorum. Aslında sayı hiç önemli değil ama yorum yapanlara ve okuduğunu belirtenleri çok seviyorum. Sayıya sevinmemin nedeni de beni takan birilerinin olması. Bir kere bile olsa okuyup beğenenler var. Hepinizi gerçekten çok seviyorum.

Bir ara aşırı derecede bir korkum vardı kimliğim açığa çıkacak diye. Ama şu an hiç kasmıyorum hatta herkese benim blogum var deme cesaretini bile gösterebiliyorum. Yakında facebook hesabımdan da bana ulaşacaksınız. Aslında biraz da ne bileyim adımı bilen olursa büyü bozulacakmış gibi geliyor. (Paranoyak kıza bak etrafta büyü olduğunu sanıyor)

Ben burada acı, tatlı her anımı yazdım. Ayrıca tüm zor zamanlarımı bile kaldırdınız. Ben blogun ismini bile değiştirmeye kalkıştım ve bunların hepsi bir yılda oldu. Hatta bir yılda tam olarak yazmadım da. Daha kısa sürede olmuştur çünkü başlarda pek de bağlı değildim buraya. Ama şimdi çıkamaz oldum. Bunda sizin etkiniz var buna da inanıyorum. (Bu kız da bugün her şeye inanıyor hadi hayırlısı)

En başta büyümeme yardımcı oluyorsunuz. Artık daha sakin yaklaşıyorum ve bu çok büyük bir ilerleme. Koç burcu kadınları genelde olaylara hiç sakin yaklaşmazmış. Haklı olabilirler çünkü ben daha önce hiç bu kadar sakin değildim. Artık kimselere küsmüyorum da. Abuk subuk zıplama, ani sevinçler gibi çocuksu tavırlardan da kaçıyorum. Ama botlarım sayesinde gittiğim her yerde benim geldiğim anlaşılıyor orası ayrı bir konu.

Bayramda sakin olabilir miyim bilmiyorum ama sakin olmaya çalışacağım. Şimdiden söylemeyeceğim nedenini ama bayramdan sonra gelip anlatacağım. Habersiz kalmayacaksınız merak etmeyin.

Sanırım beni sevmenizin nedenini de buldum. Samimiyetimi ve sıcak kanlılığımı buraya yansıtabildiğimi düşünüyorum. (Kıza bak ya oturdu kendini övüyor.) Çevremde çok sevecen bir kızımdır. Ama kendimi övmüyorum lütfen yanlış anlamayın. Çevremdekiler öyle diyor ben suçsuzum. Hele de saçlar kısalınca iyice tatlı olmuşum. Kuaförden çıkınca saçlarım fönlü kalmıştı dershanede bana kapı açtılar. Bana yani düşünebiliyor musunuz? Sanırım benim büyük olduğumu anladılar. (Ne büyük ne büyük tabi elinde bastonla gidiyor dershaneye) Bir haftadır da çapraz sınıftaki çocuk bana bakıyor kestiremedim neden olduğunu. Onun yüzünden ben Utangaç Çocuk'a bakamıyorum. Yazık bana ya. Ne zaman çıksam çaprazdaki kapıda bitiyor.

Şu bir yıl içinde o kadar çok konu dağıttım ki sayısını bile bilmiyorum. 81 post var hepsinde bir ara konu karıştırmışımdır kesin. Siz de alıştınız artık pek fark edilmiyor galiba. Fark ediyorsanız da küçüklüğüme verin. (Aha şimdi de küçülttü kendini. Yakında beberon da ister bu)

Evet benim diyeceklerim bu kadar. Son söz olarak, Spot Işığını Arayan Kız artık 1 yaşında. Ne dersiniz 18'e gelir mi bu kız? Nice senelere diyelim o zaman. Neredeyse iki hafta geç yazdığım bu yazı için kendimden utanıyorum. Hepinizi çok seviyorum.

Not: Yarın otomatikten yazı gelecek. Geçen hafta yazmıştım. Yani umarım gelir geçen sefer olmamıştı.

Not2: Tema yorumlarını yarınki yazımda sormuştum cevaplarınızı istiyorum haberiniz olsun.

Öpüldünüz.

Kadınlar Dırdır Ederken Dırdır Ettiğini Anlamıyor Aslında

2011-10-23T20:02:00.000+03:00

Evet yine yeni bir yazımla geldim yanınıza. Tespitlerimi aktaracağım bu yazıda. Umarım hoşunuza gider.

Erkeklerin ortak derdidir kadın dırdırı. Ah bence öyle bir şey yok. Ama varmış. Hatta bunu ben yapmışım. Geçen gün anneme tam iki saat dershanedeki yaşadıklarımı anlatmışım. Tam iki saat ve hiç susmamışım. Ayrıca düşündüm de o gün ben herkesle baya bir uzun süre konuştum. Annem çok şaşırmış bu kadar konuşmama. Normalde çok konuşmam bakmayın siz benim burada cadı gibi göründüğüme. Yoksa cadı falan değilim. Ben nasıl konuştum o kadar hala bilmiyorum.

İşte bu yüzden yazmaya başladım bu yazıyı. Çünkü ben o kadar konuştuğumu fark etmemiştim. Buradan yaptığım çıkarım da kadınların konuşurken ne kadar süre konuştuğunu anlamaması. İnsan konuşmaya başladığında aklına bir anda tüm olaylar hücum ediyor ve sen istesen de istemesen de çok konuşuyorsun. Aslında bunu herkes yapıyor. Sadece kadınlar erkeklere göre daha ön planda. Mesela erkekler arkadaşları arasında konuşurken benzer konulardan bahsettiği için pek fark edilmiyor konuşması. Doksan dakikalık futbol maçının özeti hiç bir erkeği sıkmıyor. Özellikle de bunu bir arkadaşı anlatıyorsa. Ama kadınlar erkeklere bir şey anlatırken erkeğin ilgisini çekmediği bir konu olduğu için dırdır ediyorsun muamelesi görüyorsun.

Kadın da erkeklerin ilgilendiği şeyleri dinlemiyor. Bunu da "Çok konuşuyorsun" diyerek değil de lafı ortada keserek kendi ilgi alanlarını anlatarak bölüyor. Haklı değil miyim? Haksızsam söyleyin. Mesela benim yanımda biri futboldan bahsedince ufak ufak sıvışıyorum. Ama bana bir dizi özetini anlatsınlar oturur saatlerce dinlerim. Halbuki ikisi de aynı sürede anlatılıyor. Hatta dizi daha fazla sürede anlatılıyor. Ama sen ilgi alanın hangisiyse onu dinliyorsun, diğeri sıkıyor seni.

Bazen de konuşmaya katılamadığın için kendinden bahsetmeye başlıyorsun. Bu yüzden insanlar ortak ilgi alanları olan kişilerle arkadaşlık kuruyor. Yani bu benim görüşüm ama genelde böyle hani.

Bu yazıdan çıkaracağım sonuç aslında kadınların dırdır etmedikleri. Buna bende dahil. Çünkü boş konuşmuyorlar. İlgi alanlarından, yaşadıklarından, alışverişten, diziden konuşmak dırdırsa tamam dırdır ediyoruz. Ama o zaman erkekler de dırdır ediyor oluyor. Kimse kusuruma bakmasın. Sizin futbolunuzu, Kurtlar Vadinizi dırdırdan sayıyorum ki bence öyleler.

Başka bir şey kalmadı sanırım konuşacak. Ben bir daha bu kadar dırdır etmeyeceğim ama dırdır edince çene falan yorulmuyor belirteyim. Çarşamba günü yine durmadan konuşmaya başlarsam yandık belirteyim buradan.

Öpüldünüz.

Bir Sivilce Girdi Aramıza

2011-10-22T20:30:00.002+03:00

Size Utangaç Çocuk'tan bahsetmiştim ya. Evet artık o yok. Yani beni o kadar kötü bir şekilde gören biri nasıl beni sevebilir ki? Şimdi yavaşça bu haftaki olayı anlatayım geçeceğim sonra.

Aslında en ufak bir konuşma yaşanmadı aramızda. Bana baktığını görünce dönüyorum ona doğra çocuk kafasını eğiyor. Ay bildiğiniz utangaç ciddiyim bak. Arkadaşlarıyla da öyle. Hep başı yerde. Acaba dedim sevgilisi mi var? Ama yok emin olduk yani. Çocuğun elinde telefon yok, dershanede kalıyor her gün. Öğle araları kantinde hep karşılaşıyoruz. Demek ki çocuğu bekleyen biri yok. Tabi herkes de ben olmadığı için sevgilisi hala olabilir.

Benim yüzümde her regl zamanı olduğu gibi kocaman bir sivilce çıkmıştı. Burnumun yanında. Sonra ben bunu patlattım olgunlaştı diye. Olgunlaşmamış ve yara oldu. Çok da kötü görünüyordu. Zaten kanadığı için ben kötü kısmını düşünmüyordum. O gün baya bir ağladım. Hatta hasta numarası yaptım dershaneye gitmemek için. Ama annem inanmadı tabi ki. Bende mecburen yaralı yaralı dershaneye gittim. Evde de hep krem sürmüştüm zaten. Çok da yanıyordu krem sürünce. Ağlaya ağlaya sürdüm tabi. Bu hafta hep o yarayla dolaştım. İzi kalacak diye çok korktum ama biraz kızarıklık dışında iz kalmadı. Bende o suratla çocuğun karşısına geçtiğim için bu hayal benim için hayal olarak kaldı. Beni öyle gören biri bir daha yüzüme bakmaz. Bakarsa da kafasında sorun vardır zaten. Ama kendime söz verdim. Bir dahaki regl zamanımda kesinlikle sivilcemi patlatmayacağım. Çocuk bir yana, yaranın acısını çok çektim. Gülünce falan acıyordu. Bildiğiniz deriyi tahriş etmişim. Salıya iz kalmayacağını düşünüyorum ve hala krem boca ediyorum.

Dershane sınavında iki yüz kişiden otuz dokuzuncu olmuşum. Ağlamama pek değmemiş sanırım. Ama bildiğim soruları ufak hatalarla kaçırmışım. Zaten bende ona ağlamıştım canım. (Üste çıkma taktiğim) Programıma devam ediyorum. Ama bu hafta baya bir tripliydim. Regl haftasında QueenE çekilmiyor. Hep bir ağlama, küsme, gülümseme durumu var. Her duyguyu bir gün içinde yaşıyorum. Var mı böyle bir şey? Kim ne dese ağlayasım geliyor. Öğretmen "Akşam son sınıflarla ilgileneceğim. Sen her gün buradasın zaten bakarım sorularına." dediği halde ben bunu "Bir daha gelme. On ikinci sınıflar senden daha önemli." dediğini sandım. Ve en büyük gafım da bunu öğretmenime söylememdi. "Sen bana sorularını soracaktın?" dedi bende "Ee bir daha gelme dediniz ya?" dedim. O da bana "Oha Esin." dedi direkt. Eh ben yani. Aklımdan geçeni pat diye söylüyorum. O oha da bence "o laftan onu çıkarmışsın ya pes sana" ohasıydı. Salı günü büyük bir özürle yanına gideceğim. Bana bol şans dileyin.

Şimdi geçenki sözümü tutuyorum ve resimleri ekliyorum. Haftaya gelemeyeceğim çünkü o hafta sonu genel tekrar yapmam lazım 30 ekimde töder sınavı var çünkü. Şimdi elimde olmayan ojelerim karşınızda. Masam da çok dağınık kusuruma bakmayın. Bir de bu yazımda adımı öğrenmiş bulunmaktasınız. Belki dikkatinizi çekmiştir. :)

Elimden ne kadar şişman olduğum belli oluyor.

Beni çocuksu tavırlarımdan kurtaramayan nesneyi gördünüz mü? Kodak fotoğraf sağ olsun hayalimi az da olsa gerçekleştirdi. Ben büyük olanından istiyorum ama.

Öpüldünüz.

Doğal Kız İmajını Koruyalım

2011-10-14T21:23:00.000+03:00

Bu resmi daha yeni buldum internette ve hayran kaldım. Zaten kardeşimin bilgisayarındayım o yüzden resim olarak sadece bunu koyabiliyorum.

Bizim dershanenin dergisinden bahsetmiştim ya size işte onun yeni sayısını aldım bugün. Blogger olmak ile ilgili bir yazı var. Aslında hep duyduğum şeylerdi. Okurken de elimde kalem vardı -neden elimde olduğunu bilmiyorum- "Blogunuzu güncel tutmaya çalışın" demiş. Bende fark etmeden o maddenin altını acayip koyu karalamışım. Üzüldüm sanırım biraz. Şimdi ben güncel tutamıyorum ya çok moralim bozuluyor. Bugünkü deneme sınavım da pek iyi değildi. Çıkınca ağladım hatta. Ay gören YGS sınavından çıkmış sanacaktı beni.Yatıştım biraz. Umarım düzelteceğim. Çalışmaya devam.

En son okuduğunuzda hastaydım hatırlıyorsanız. Artık iyiyim. Bu hafta karın ağrısı çekmedim ama şu an ellerim buz gibi evde kombi yandığı halde.

Bir de bu hafta moralim yerindeydi ta ki bugünkü sınava kadar. Sınıfım korkunç insanlarla* doluydu. Tabi bir ben bir de bir kişi hariç. Çaktırmayın bunu ileride anlatacağım. Yine platonikliğim tuttu ama kendimi kaptırmayacağım. Bu sene sınavım var. Ama doğruyu söyleyeyim bu gidişle adını Bay Utangaç olarak bu blogda takip edebilirsiniz. (Kendini kaptırmamış kıza bak.) Ama başka bir isim de bulabilirim. Şu anda sadece utangaç olduğunu anlamış bulunmaktayım. (Gören de beni insan sarrafı sanacak.) Ama çocukla hep ben gülerken hatta bildiğin gözümden yaş gelecek kadar gülerken göz göze gelmem dikkatimi çekti. Gülerken bakmayın bana ya kendimi Saba Tümer gibi hissediyorum. Gerçi zorlasam bile çıkmaz o kahkaha ama neyse. Utanıyorum canım. Gülemiyorum sonra. Ama nedense bu dediğimin tam tersini yapıp neye güldüysem ona gülmeye devam ediyorum. "İşte budur QueenE ya büyüyorsun kızım." bile diyorum kendi kendime. Kendimi hiç kasma gereksinimi duymuyorum. Beğenen beğenir beğenmeyen de oturup beğenmeye çalışsın. (Havaya bak gökdelen mübarek.)

Oje konusunda tırnaklarım uzadığından ve bende kesmeye üşendiğimden tırnaklarımı aynen resimdeki gibi yaptım. Beni daha da çok yordular. Kessem daha az yorulurdum. Bu french manikürmüş galiba. Şu konularda benden fransızı yok ciddiyim. Tabi benim tırnaklar da bu kadar uzun değil. Bellek kartımı kendi bilgisayarıma takınca resmimi göstereceğim. Hazır olun bekleyin beni.

Başka ne diyorduk. Kendi sınıfım çok kalabalık(!) tam altı kişiyiz. Aslında en az sınıf bizimki. Özel sınıf gibi. Umarım sınıfım değişmez ya. Çok korkuyorum değişecek diye. Dilek de kaldı zaten. tutmamış ikinci tercihlerde. Doğruyu söylemek gerekirse sevindim. Çünkü onu çok sevmiştim. Sonra o saçını arkaya atıp duran oynak kafa var ya o da "Yaşlı Bakım" bölümüne gitmiş. Ondan da tam yaşlı bakıcı çıkar(!) "Evet şimdi öne gelen saçlarımızı Justin Bieber gibi arkaya savuruyoruz. Haydi gençler bir iki üç." Hayal etmesi bile komedi. Yaşlılar karşısında falan. Ay neyse neyse sustum yoksa güleceğim iyice.

Müzik çalarım geldi. Sorun benden kaynaklanıyormuş. Sanki ben tuşlarını bilerek bozdum. Onlar da müşteri memnuniyeti için ÜCRETSİZ tamir etmişler. O an acayip sinir oldum. Sakın Piranha malı almayın. Tüm suçu size atıyor ayrıca dayanıklı da değil. Müzikten ve müzik çalarımdan soğuttu beni.

Evet haftam genel olarak böyleydi. Bugünü saymazsak da gayet güzeldi. Daha ilk sınav moral bozmuyorum yola devam.

Bu arada Blogger olmanın şartlarından biri de "Kendini sevdirmekmiş." Ben seviliyorum sanırım? Ne olursa olsun ben sizi seviyorum. Ama sizde beni sevseniz fena olmaz hani. Bir de tema çok mu boğuk geliyor. yazıda öyle bir madde daha vardı. Çok göz düzeni bozuyorsa değiştireceğim. Cevaplarınızı bekliyorum.

Öpüldünüz.

*korkunç insanlar: QueenE diliyle kullanış yerine göre değişen bir tanımlamadır. "Salak, öküz hatta insan olmayan ama insanları taklit eden canlıların" kibar versiyonudur. Bu yazıya göre şekil verecek olursak aslında o sınava sadece ortam yapmak amaçlı gelmiş kişiler. Hatta sınavın ortasında sanki hepsini bitirmiş gibi bir havayla çıkan insanlar olarak ele aldım.

Bir Yazımın da Başlığı Olmasın Dedim

2011-10-09T16:59:00.000+03:00

Ne yazacağımı bilmiyorum açıkçası. Gerçekten bak. Mesela hala bir başlık yazamadım. Resim de birden içimden geldi. Sadece yazasım var işte. Konu belirli olmadığı için her telden çalabilirim. Keyifli okumalar.

Biraz gülümsemek istiyorum. Bugün sabah kalktığımdan beri başım çatlayacak gibi ağrıyor. İki satır ödev yaptım ama bir şey anlamadım. Doğal olarak da o ödev ödev olmaktan çıktı. Ah bir de iki gündür kabus görüyorum. Doğru düzgün uyuyamadım. Uyanıp tekrar uyuyunca bu defa da başka bir yerde başka kabuslar görüyorum. Bilinçaltımda da böyle garip anılar yok. Olsa tamam diyeceğim ama yok. Sanırım havalardan kaynaklanıyor. Çünkü burada hava yağmurlu ve kapalı. Ben kapalı havaları sevmem. Bundan daha önce bahsetmiştim. Odam da karanlığa bakıyor. Masa lambamı açıp çalışıyordum eskiden ama bu defa masa lambam açıkken bile çok karanlık oluyor ortalık. Kardeşimle benim odamın birleşimindeki duvara cam yaptırdılar. Pencere gibi. Nasıl anlatsam bilemedim şimdi. Kardeşimin odasından ışık gelince benim odam da aydınlanıyor. Yani pek karanlık değildi odam. Ama şu anda odama adım atasım yok. Doğal olarak ders çalışasım da yok.

Cuma günü dershanede karın ağrısı çektim. Bir ara geçer sandım ama geçmedi. Keşke eve gitseymişim. Manyaklık bendeki de ya. Hasta insan dersi ne kadar anlar? Geri kalmayayım diye girdim derslere ama hiçbir şey anlamadım. Çünkü karın ağrım ile mücadele ediyordum. Neyse annem kardeşimi okula bırakmaya gelecekti bende ona telefon ettim "Buluşalım." diye. Onları beklerken ben ayakta daha da beter oldum. İki büklüm kalacaktım utanmasam. Ama çevreden biri görecek diye cebelleştim ağrımla. Sonra annemle kardeşimi okula bıraktık o zaman söyledim karnımın ağrıdığını. Ev de biraz uzak. "Yürüyelim" dedim. Hangi salak yanım dediyse artık. Annem de ne bilsin o kadar kötü durumda olduğumu. Ben dayanabilirim sandım. Sonra midem falan bulandı. Arada kusmaya kalkıştım. Daha önce hiç girmediğim ara sokaklara girdik sırf gölgeden gidelim diye. İşte o zaman anladım evimizin ne kadar uzak olduğunu. Ben her sokak başı "Sanırım kusacağım." diyorum duruyoruz falan. Hele ağzımdaki nane şekeri bitince daha da kötü oldum. Çevredeki insanlar görecek diye de inadına kusmuyorum. Aslında kussam rahatlardım çünkü küçüklükten beri aynı sorun var bende. Annem de biliyor. Zar zor eve geldik. Hem karnımın ağrıdığı yetmezmiş gibi bir de anne nasihati dinledim. Annemi de üzdüğüm için ağlamaklı bir durumdaydım zaten. Keşke ona haber vermeden kendim halletseymişim. Onu da çok üzdüm. Ama halledemezdim ben. Yarı yolda düşüp bayılabilirdim belki de. Çünkü betim benzim falan atmış. Zombi oldum yani. Eve gelince annem su torbası verdi. Kardeşimin yatağına yattım uyudum. Ama her saat başı uyanıyorum. Sonra tekrar uyuyorum. Saat 14:00 ten 18:00 a kadar uyudum. Düşünebiliyor musunuz? Kaç saat uyumuşum. Üstüne üstlük akşam yine her zamanki saatimde uykum geldi. Sizin de içinizi karartıyorum değil mi? Şu anda daha iyiyim. Dershanede üşüttüğümden şüpheleniyoruz. Olabilir. Çünkü fizikçimiz sınıfa girince ilk pencereyi açıyor. Zaten soğuk tarafa bakıyoruz iyice donuyorum. En ufak bir üşütmede karnım ağrımaya başlıyor. Bir ara doktora gitmiştik o da bir hastalık demişti ama hatırlamıyorum. Böbreklerle ilgili bir şey olabilir. Nedense hep böbrek aklıma geliyor.

Aslında haftam bunları saymazsak güzeldi. Haftalık bir saat internete izin var. Ama 12.sinde interneti kapattırıyoruz. Ne zaman dönebilirim bilmiyorum ama inşallah en kısa zamanda döneceğim. Ayrıca 12 gündür de müzik çalarımdan uzaktayım. Hala yapamadılar. Demek ki çok bozmuşum.

Elektronik aletlerle aram hiç iyi değil. Hep bozuyorum. Hiçbiri elimden sağ çıkmıyor. Mesela Kulaklık Cenneti diye bir yer bile var bence. Benim gazabımdan kurtulan kulaklıklar orada mutlu mesut hayatlarına devam ediyorlar. Oraya en çok masum kulaklık gönderen benimdir herhalde.

Oje süreyim dedim geçen gün. Farklılık olsun istedim. Anneme gidip "Anne sence bir parmağıma pembe bir parmağıma beyaz oje sürsem sırayla nasıl olur?" dedim. Annemden alacağım cevabı biliyordum aslında. "Kafayı mı yedin öyle şey mi olur?" dedi. Tam tahmin ettiğim cevap. Aslında düşününce çok güzel olabilirdi. Bu arada hala oje sürmedim. Düşünce var ama icraat yok. Acayip üşeniyorum çünkü. Ayrıca karar da veremedim hangi renk süreceğime. Zaten bir süreyim buraya fotoğrafı koyacağım. "Sonunda birini seçip sürebildim" diye. Beyaz süresim var ama beyaz da fazla giymiyorum. Pembe giyiyorum mesela. Vişne çürüğü falan. Pembe yağsam beyaz kalacak. Beyaz yapsam pembe kalacak. Kararsız kız ben iş başında.

Bir de French Oje&T.B'ın yazdığı "Erkek Dedikodusu" adlı kitabını okuyorum. Pera çıktım testte. Bilemiyorum olabilirim aslında. Ama kız evlenemiyor ya. O zaman kesin ben. Burcu da Derin çıkmış. Ben Pera o Derin. O evlenecek işte. Diyorum ama dinlemiyor ki beni. Ahh ahh bende evde kalacağım artık. Örgü örer yazı yazarım. Mükemmel gelecek işte. Kitap bile yanılmıyor işte.

Son olarak. Ne desem bilemiyorum. Ne desem ki? Hmm hımm hummm. Yetiştirmem gereken ödevler, sürmem gereken ojeler, karın ağrımın bir daha gelmemesi için çalışmalar, müzik çalarım için düzenlenen duygu yüklü bir gün ve okumam gereken kitap var önümde. Cümle çok devrik oldu sankim. Tabi araya eklemeler yapınca böyle kalırsın işte QueenE hanım. Cümle devrikse de siz görmemezlikten gelin. Zaten anlıyorsunuz ne demek istediğimi.

Bir de yazımı sonuna kadar okuyanlara kucak dolusu sevgiler gönderiyorum. Çünkü ben bile yeniden okumaya üşendim. Sıkıldıysanız da yazın ona göre bir dahaki yazımda daha neşeli geleceğim. Yazının başında mutsuzdum ama yazımın sonunda resimdeki gibi mutlu oldum. Pozitif enerjinize hayranım. Artık ders çalışmaya gidebilirim. Sizleri çok çok çok seviyorum.

Not: Başlık tam tamına dört kere değişti ve hala memnun değilim.

Öpüldünüz.

İki Mim Bir Arada Evlilik ve Lükslerimiz Mimi

2011-10-07T20:47:00.002+03:00

Deeptone beni mimlemiş. Hemde iki tane mim. Lafı uzatmadan başlasam iyi olur.

Konu: Hayalindeki evlilik törenini anlat.

Ay şimdi ne yazacağımı bilemez duruma geldim. Evde kalmış veya kalacak birine böyle bir soru sorulur mu? Şimdi olamayacak bir hayal kuracağım. Bakalım o hayalperest halim buna işleyecek mi?

Benim hayallerimdeki düğün herhalde çok güzel olurdu. Kiminki güzel olmaz ki zaten. Ama ben biraz uçuk biriyim. Mesela Gelinlerin Savaşı filmine hayran kalmıştım. O hazırlıklar ne bileyim dans dersleri, müzik seçimleri, çikolatalar, pastalar... Düşündükçe mutluluk alıyor insanı. Her genç kızın hayali derler ya işte onun gibi. Küçükken düğünlerde neden kızların o gelin çiçeğine hücum ettiklerini anlamıyordum. Bana çok saçma geliyordu. Ama şimdi anlıyorum. Ayrıca çiçek de çok güzel oluyor genelde.

Ben çiçeğimi atmazdım. Çünkü kıyamam. Çiçek benim değil mi? Atarım atmam kim hesap soracak bana. Milletin kısmetini kapayacağım bir kıyamama uğruna. Bir de ayakkabı altına isim yazdırma var. Bak işte onu yapmalarına izin veririm. Zaten şimdiden bir arkadaşım düşünüyor. Onunla da şakalaşma şeklinde hayal etmiştik sevgili dostum Burcu'mla. Sanırım 25 yaşlarında falan bende bu işlere başlayacağım. Bir bakarmışsınız QueenE koca peşinde. Kendine damat arıyor. Aman Allah korusun. Kimsenin peşinden koşamam ben onlar koşsun. Dilimi ısırıyorum büyük konuşmamak lazım.

Konuya dönelim. Davetiyeleri pembe pembe seçerdim ki bu eminim damadın hoşuna gitmez. Ama katlanacak ne yapabilirim. Ama bir ara şöyle bir davetiye de çok sıradaşı gelmişti bana. Böyle bir davetiye de olabilir. Bence çok tatlı.

Gelinliğimi özel yaptırırdım ben. Neden bilmiyorum ama başka kimsede olmasın isterdim. Daha önce de görülmemiş olması lazım tabi. İncilerle süsletirdim eteğini. Çok sık olmayacak tabi. Çok sık olması çok kötü gösterir. İnciler içinde boğulmak istemem. Saçlarıma karar vermiyorum. O zamanki durumuna bağlı. Saçım kalırsa bir şeyler düşünebilirim. Saç kalmadıysa peruk dermişim. Saçım olacaktır inşallah ve dağınık topuz yaptırırdım.

Kır düğünü olsun istiyorum. Ama nisan ayı olmayacak. Hem yıl dönümü hem de yaş günü hediyesi aynı anda istemem ben. Çünkü ikisini bir araya getirtmeye çalışır hiç katlanamam. Haydi sevgililer gününde almasın bende istemem zaten alışık değilim ama yaş günü hediyesi olmazsa olmaz. Severim ben doğum günü hediyelerini. Ortalık böyle çiçeklerle donatılsın düğünümde. Beyaz ve pembe ağırlıklı olabilir. Başka renk istemem. hem yerler zaten yeşil yetmez mi? Yeter de artar bile.

Güzel bir düğün çıkarırım ben ortaya. Ama her işle de ben ilgilenemem. Bir de kesinlikle bir damat olmalı ve kendini hissettirmeli. Zaten o zamanlarda ben kilo verme çabası içinde olacağım için bütün işler onun. Bir de benimle evlenecek olan erkek yandı. Şimdiden belirteyim.

İkinci mime geçelim.

Konu: Hayattaki en büyük lükslerimiz.

Şu an babamın dizüstü bilgisayarını çarptım. O yüzden hiç düzenlemeler biraz karıştı. Hiç alışık değilim dizüstü bilgisayar kullanmaya. Yarın kendi bilgisayarıma geçebilirsem oradan düzenleyeceğim.

Konuya dönelim. Benim en büyük lüksüm tahmin edebileceğiniz gibi cici bebe. Mesela şu an evde hiç kalmadı. O yüzden kendimi çok huzursuz hissediyorum. Öyle böyle değil yani. Daha almadık da. Yani cici bebe kesinlikle olmazsa olmazlarımdan.

Başka bir lüksüm de mağaza gezmek. O ne kadar güzel bir şeydir ya. Elbiselere, çantalara, ayakkabılara, bluzlere ve daha bir çok şeye bakmak. İnsan birden uzaklaşıyor dünyasından. Ne kadar bana olmayacak elbiselere de baksam bu lüksü bırakmaya niyetim yok. Amacım alışveriş değil sadece içimdeki sorunlardan uzaklaşmak. Girdiğim mağazalardan genelde boş çıkıyorum. Ama uzaklaşmak için bire bir söyleyeyim.

Sonra müzik dinlemek var. Yeni müzikleri dinlemeyi, onları eleştirmeyi çok seviyorum. Genelde remix takılıyorum şu an ama genelde normal versiyonlarını dinliyorum. Ritimler hoşuma gidiyor. Zaten kimin gitmez ki? Kime sorsan artık müzik dinlemenin verdiği güzellikten bahsediyor.

Kitap okumak, araba yarışı ve harry potter oynamak, film seyretmek de sayılıyorsa onları da alabiliriz. Mesela kitap okurken birinin yanımda konuşması gerçekten beni deli ediyor. Ben kitap okumak için oturdum, onlu dinlemek için değil. Normal zamanda istediği kadar anlatabilir ama kitap okurken veya film izlerken bunu yapmasalar çok memnun olacağım. Benim takıntım da bu. Kitap okurken ve film izlerken ortam çok sessiz olmalı ki bende kendimi verebileyim. Bu da lüks sayılıyor galiba.

Başka da bir şey aklıma gelmiyor. Bu arada şu dizüstü bilgisayar alma işini ben tekrar değerlendireyim. Yazılarımı daha rahat yazabileceğim bir bilgisayar olmalı. Böyle olmamalı. Ben kafayı yemeden bu yazımı bitirsem çok iyi olacak.

Öpüldünüz.

Sen Çarpanlarına Ayrılakoy Ben Geliyorum

2011-10-02T21:13:00.000+03:00

Bu kız bütün hafta neler yaptı bir bilseniz. Hatta şu an kendimden utanıyorum. neden derseniz şu internet iznini alacağım diye akla karayı seçtim. Bir manyak gibi ağlamadığım kaldı. Ama onu da yaptım da gören olmadı. haydi o zaman ben kalan yirmi beş dakikamda bütün hafta neler yaşadım anlatayım.

İlk olarak müzik çalarım bozuldu. Çok kötü bir durumdayım. Ben türkçe şarkı dinlemem mesela. Çünkü aşık değilim. Aşık olduğum zaman dinliyorum genelde. Radyodan Metro Fm'i buldum bütün hafta onu dinledim. tabi istediğim şarkılar çıkmadı ama ne yapalım. Bir de müzik çalarımı Teknosa'ya ben teslim ettim. Allah'ım bir bekledim ki sormayın. Altı üstü bir form verecek adam elime. Ama rahat yarım saat bekledim. Zaten kitap almıştım dershaneden onlar da elimde. Kitap alacağını bilen biri neden büyük bir çanta almaz? Çünkü salaktır ve o salak benim. Eve gelene kadar canım çıktı. O kadar kol değiştirdiğim halde kollarım kıpkırmızı olmuş. Sırtımda da çanta var düşünün yani. Altı bölümlü defter, kalın bir dosya ve iki adet kitap bulunan çantam diğer kitapları almayı reddetmişti. Zaten o kadarını da ben taşıyamazdım. Eve gelince kendimi nasıl koltuğa attım bilmiyorum. Zaten mağazadaki adam yeterince sinirimi bozmuştu. Olan benim müzik çalarıma oluyor ama adamın taktığı yok. Elimdeki kitapları kafasına indiresim geldi bir an. Bir de bunlar yetmezmiş gibi staj yapmış olduğum yerdeki adamla karşılaştım. O da "Neden bir seneni heba ediyorsun kızım yazık günah." dedi. Sanane ya benim bir yılım gidiyor seninki duruyor. Alla alla.

Program yaptırdım dershanede. O hocayı çok seviyorum ben ya. Neden bilmiyorum çok ısındım ona karşı. Geçen sene giriyordu bize bu yıl girmiyor. Geometri öğretmeni. Şansa bak ki geometriyi de hiç sevmem. Ama çözeceğim kaçışı yok. Sonuçta o adamın diyişiyle bir yılımı çöpe attım değil mi? Perşembe günü geometri, matematik ödevlerini, cuma da fizik, kimya, biyoloji ödevlerini göstereceğim. Keyfim yerinde ya. Mesela bütün hafta matematikten Çarpanlara Ayırma konusunu çözdüm. Hiç gıkım çıkmıyor. Yalana bak. Bütün hafta sızlandım. Hatta konu başlığını bile bu nedenle seçtim. Test kitabıma öyle demiştim su içmeye giderken. Dershaneye yatak, döşek atacağız zaten arkadaşımla. Hem merdiven zahmeti de olmaz. Ama gerçekten yakında milleti "Seni çarpanlarına ayırırım çok konuşma." diye azarlarsam hiç şaşırmayacağım.

Hala kot, t-shirt şeklindeki giyim tarzımı sürdürmekteyim. Çünkü giyecek bir şeyim yok. Hep böyle denir. Bende hep öyle derim. Aslında çok giysi var haddinden fazla ama ben çıkarmaya üşeniyorum. Çoğunun da etiketi duruyor. Annem onları üniversiteye saklama kararı aldı. Haklı kadıncağız. Etiketi çıkarılmışlar yeni gibi, bırakalım da diğerleri etiketli kalsın değil mi?

Tam annem ve babam beni hiç düşünmüyor diyecektim ki sözümü geri alıyorum. Çünkü annem benim çok üzüldüğümü görünce internet açmama izin verdi. O yüzden söyleyeceklerimi geri alıyorum bende.

Haftaya babam interneti kapattırıyor. Şimdiden söyleyeyim çünkü haftaya görüşemeyeceğiz. Eğer babam internet açtırırsa on günde bir oturabileceğim. Programıma uymalıymışım. Hüzünlüyüm ya. Sizi çok özleyeceğim. Sanırım kardeşimin ısrarları sonuç verecek ve yeni bir internet servisine geçeceğiz ama ben yine özleyeceğim sizi. On gün ne demek ya? Ölsem daha iyidir. Sanırım bu kadardı yazacaklarım. Bundan sonra zaten not tutacağım. Çünkü yazmaya başlayınca unutuyorum. Bari kağıda karalayayım da hiçbir şey atlamadan yazayım yazacaklarımı. Tam kapatınca aklıma geliyor bak ciddiyim.

Son olarak sanırım sınıf arkadaşım ek yerleştirmede gidecek. Yani yine arkadaşsız kalacağım. Haydi ağlayalım dermişim. Ben ağlayacak durumdayım ama sakinliğimi korkuyorum. Onun da kendince nedenleri var. Onun yerinde olsam bende gitmeye çalışırdım çünkü kalırsa ders çalışamayacak. Yeni taşındılar çünkü. Daha kitapları kayıpmış. Bende yaşadım aynı şeyleri. O yüzden biliyorum ne zorluklar yaşayacağını. Hele onunki bir de başka şehirden gelmesi yüzünden daha da zor. Hak veriyorum. Ne yapalım artık bende kendi kendime takılırım.

Yarın saçlarımı kestireceğim. Kakül bile yaptıracağım. Ama nasıl olacak, kuaför istediğim gibi yapacak mı bilmiyorum. genelde yapmıyorlar ama deneyeceğim bakalım. Saçlarımın sadece uçlarını aldıracağım. Tabi kuaför yarısını alacaktır ama ben uçları diyeceğim. Umarım seveceğim bir saç modeli çıkar ortaya.

Tam yedi dakika geçirmişim süremi. Annem izin verdi diye suyunu çıkarmamak lazım değil mi? Sonra nasıl izin alırım ben?

Ay bir de deeptone beni mimlemişti. Onun cevabını daha bitiremedim sürem yetişmedi. Bana kızmazsan çok mutlu olacağım. İnternetimiz gelsin onu ekleyeceğim ilk önce. Beni affet olur mu?

Yeni internet gelene kadar beni özleyin tamam mı? Blogumu da boş bırakmayın. Arada bir yolunu bulabilirsem çaktırmadan gelip yorumları okuyorum. O yüzden sakın kaybolmayın. Bir de bana bol bol dua edin de şu geometri ve fizik dersimi halledeyim. Anlamam ve yapmam lazım yoksa Gazi güle güle. Anca kapısından geçerim herhalde.

Öpüldünüz.

Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol: 3 -CiciBebe Aşkına

2011-09-25T13:44:00.000+03:00

Vol 1: Benim Hiç Oyuncak Ayıcığım Olmadı

Vol 2: Çizgi Film mi İzliyorsun?

Son yazılarımda hep sinirliymişim. Ama kimse de bana "Bu kadar sinirli olma. Güzel komik yazılarından yaz." dememiş. Aslında sinirli olma diye yazmışsınız ama olsun. Bende sizi yine güzel ve komik yazılarımla mutlu etmek için kollarımı sıvadım. Bu kızın çılgınlıklarını okumaya devam edin dedim. Hem artık hafta bittiğine göre bu sinirli halimi uzun bir süre rafa kaldırmaya karar verdim. Sevindiniz değil mi? Evet biliyorum sevindiniz. O zaman ben lafı kısa kesip yazımın özüne döneyim. Keyifli okumalar. :)

Karşınızda kocaman bir cicibebe tutkunu bulunuyor. Ama öyle böyle değil. Şu yaşıma geldim hala marketten cicibebe alıyorum. Ay bir de millet bana nasıl bakıyor bir bilseniz. Yerin dibine geçmem gerekir aslında. Bu yazıyı da utanarak yazmam lazım ama hiç takmıyorum. Ben buyum yani ne yapabilirim? Hem siz beni böyle sevdiğiniz için pek "yayınlasam mı acaba?" derdine düşmüyorum.

Geçen gün kardeşimi okula bıraktık annemle. Benim o gün etütüm yoktu o yüzden erken çıkmıştım dershaneden. Tabi sırtımda da sırt çantası. Bildiğin ilkokul çocuğu gibiyim. Zaten okula da çantasız gittiğim bir gün bile yoktu. Hem sırt çantası vardı bende. Boy ve kilo olmasa beni ilkokul çocuğu sanacaklardı o derece. Kardeşimi bıraktıktan sonra Migros'a geçtik. Annem beni gezdiriyor gibi bir şey. Kendi de evdeki eksikleri falan alacaktı. Bende reyonlarda dolaşırken birden cicibebeleri gördüm. Allah ama ne görmek. Bildiğin zıplıyorum marketin ortasında. Koştur koştur annemin yanına gittim. Annem de hemen anladı zaten. Ben sormadan "İstiyorsan git cicibebe al." dedi. Ben yine zıplayıp "Tamam." dedim. Koştur koştur geriye. Gittim onların başında manyak gibi bekliyorum. "Acaba hangisini alsam? Kırık olmasın tadı kalmıyor." diye düşünerek tek tek elliyorum hepsini. Hani küçükken cips paketinin içinden hediye çıksın diye ellerdik ya aynen öyle. Yani ben ellerdim ama sizi bilemiyorum. Ama yapmışsınızdır canım. En azından bir kere yapmışlığınız vardır? Sonra da "Sade mi, muzlu mı?" sorusu aklıma geldi. İkisini de çok severim ben. Kararsızlıkta üstüme tanımadığım için anneme sorma kararı aldım. Zaten annem de gelmişti o sırada yanıma. "Muzlusunu al işte." dedi. Bende hemen muzlusunu aldım. Zaten evde biri yarımdı o da muzluydu tat farkı olmadı.

Sonra yanımızdan yaşlı bir teyze geçti. Ama nasıl dik dik bana bakıyor. Resmen "Kocaman kız olmuş hala muzlu cicibebe alıyor. Cık cık cık." bakışı. Bende hemen anneme "Evet evet kardeşim buna bayılacak." dedim. Kadının yüz ifadesi mahcubiyet olarak değişti. Bildiğin "Ay kardeşine alıyormuş. Boşuna günahını aldım." bakışı. Kadın gittikten sonra beni bir gülme aldı. Annem desen çoktan gülmeye başlamış. Aramızdaki konuşma aynen şöyleydi:

Annem: Kardeşinle de paylaşırsın artık.
Ben: Hayır kim demiş?
Annem: Demin söyledin ya?
Ben: Hayır paylaşmam. Geçen zaten yedi yedi sonra "Beğenmedim ben bunu" dedi. Nasıl içime oturdu o beğenmediği cicibebeler bir bilsen. "Yemeseydin o zaman." dedim bende o da "Ziyan olmasın diye yedim." dedi. O an o cicibebelere ne kadar üzüldüm tahmin bile edemezsin.
Annem: Abarttın sanki?
Ben: Hiçte abartmadım. Yedi yedi sonra küçük çocuk muamelesi görmemek için "ben beğenmedim." dedi. Babam şahit bak ciddiyim.

Ama gerçekten de çok fena oturdu o yiyemediğim cicibebeler. Babam eve gelince ona da anlattım kadının bana nasıl bir bakış attığını ve benim anneme dediğim cümleyi. Ama nasıl gülüyor. "Demek kardeşine ha?" diye. Sonra akşam eve kardeşim geldi. İlk iş erzak dolabını deşmek zaten. Atıştırmalık bir şeyler arıyor beyefendi. O anda cicibebeleri gördü.

Kardeşim: Hiyyyy muzlu cicibebe almışsınız.
Ben: Evet aldık.
Kardeşim: Bende yiyeceğim.
Ben: Hayatta vermem. Geçen sevmemiştin sen zaten.
Kardeşim: Ama o sadeydi. Bu muzlu
Ben: Hayır sonra beğenmiyorsun içime oturuyor.
Kardeşim: Ama abla ya. Cicibebelerini mi kıskanıyorsun benden?
Ben: Beğenmediğin için kıskanıyorum tabi.
Kardeşim: -dudak büzüp acındırma taktiğini uyguluyor- Lütfennnn?
Ben: İyi tamam ama beğenmezsen yok sana bir daha.
Kardeşim: Oley tamam.

Az daha "Ya cicibebe ya ben?" diyecek sandım. O duruma yaklaşıyorduk. Cicibelerim kıymetli yani ne yapabilirim? Annem bir tane alıyor ben sütlemeden. Anneannem de görse "Bana da yap." diyecek. Kimse yokken saklana saklana yapıyorum. Annem hep görüyor ama maksat diğerlerinden saklamak. Babam bile utanmasa isteyecek. Ben yerken "Çocuk musun sen?" diyor. Annem "Sen üniversiteye gidecek kadar büyüdün hala cicibebe yiyorsun." diyor. Boğazıma diziyorlar güzelim cicibebemi. Bende o yüzden köşe bucak saklanarak yiyorum.

Geçen "Eti cicibebenin bebekler için faydaları" diye bir kitapçık bulduk kutuların arasından. Evde hala benim çalışma masamın alt dolabının kutusunu arıyoruz da. Başladım ben onu okumaya. Annem katılıyor gülmekten. Bir baktım içinde bol miktarda vitamin var. Aslında biliyordum da birden kafamda bir ampul yandı.

Ben: Anneeeeeeeeee.
Annem: Efendim?
Ben: Bak cicibebenin içinde vitamin varmış.
Annem: Evet o yüzden bebeklere yediriyorlar ya zaten. Ne olmuş?
Ben: İşte hani biz geçen doktora gittik ya. Orada doktor bana saçlarımın vitamin eksikliği yüzünden döküldüğünü söylemişti. Yani cicibebe bana faydalı. Vitamin eksikliğim gidiyor işte. (zıplıyorum burada.)
Annem:....

Annem o an yorumsuz kaldı. Çünkü ben o sırada tüm ev halkına "Eti cicibebenin QueenE açısından faydalarını" anlatmaya gitmiştim. Ama mutluluğum kısa sürdü. Çünkü yağ oranını da gördüm.

Ben: Kolcenter anne kolcenter.
Annem: Ne oldu yine?
Ben: Yağ oranına bak. Küçükken çok mu yedirdin bana?
Annem: Biberonuna bile koymuştuk.
Ben: NEEEEE???? Demek ki ondan ben böyleyim.
Annem: Saçmalama. O kadar şişman değilsin çok abartıyorsun sende.
Ben: Aman haklısın bir keyfim var onu da şu yağ oranı için bozamayacağım.

Ben hala cicibebe yiyorum. O yağ oranını gördükten sonra bu durum değişmedi. hala devam ediyorum. Her gün yemiyorum tabi ki ama aklıma geldikçe yiyorum. Hem artık vitamin eksikliğime iyi geleceğini de öğrendim. Yemeğe devam edeyim ben.

Gördüğünüz gibi bu yüzden de çocuk gibi olabilirim. Çünküm benim yaşımdaki kimse oturup cicibebe için zıplamıyor. Sevgilisinden mesaj gelince falan zıplıyorlar. Ben cicibebe alırken zıplıyorum. Şimdi farka bakalım. Onların sevgilisi var, benim yok. Benim cicibebem var, onların yok. Sevgili gider ama cicibebe sizi asla terk etmez. Sevgili mutsuz etme özelliğine sahiptir ama cicibebe insanı asla mutsuz etmez. Sevgili olmasa da olur ama cicibebe olmazsa hayat durur. İşte benim dünyam. Böyle daha mutluyum sanırım. Cicibebem ve ben böyle devam edelim en iyisi. Saçlarıma bile faydalıymış daha ne?
Sürprizzzz. Kimseyle paylaşamadığım cicibebelerimi sizinle paylaşıyorum. Kıymetinizi bilin.

Bu karede iki tane cicibebe paketi var bakalım fark edecek misiniz? Bu arada resim ters olmuş kusuruma bakmayın. Masa örtüsünden anladım ama geç oldu.

Öpüldünüz.

Kırmızı Renk de Güzeldir, Seni Öldürdükten Sonra Akacak Olan Kandaki Kırmızı

2011-09-24T22:19:00.001+03:00

Acayip sinirliyim dostlar. Bu kızın bu hafta çok üstüne geldiler çok ciddiyim. Bula bula bu haftayı mı buldular bilmiyorum ama içimden herkesi pompalı tüfekle katledesim var. Yani beni kızdıran herkesi. Sizlere asla dokunamam ben. :)

Az önce sevgili kuzenim bana neler dedi bir bilseniz. Şimdi o ailesinden her haltı saklar. Küpe taktığını bile saklamış. Bunun salak annesi babası da farketmemiş. Şu an amcama salak dedim ama kusuruma bakmasın benim babam öyle bir durum olsa hayatta yaşatmaz kardeşimi. Annesi de bir tip zaten. Kuzenim erkek bu arada. Geçen sene geldiklerinde babam bunun kulağındaki küpeye takmıştı. Aslında çocuk takmamıştı küpeyi ama fecebookta fotoğrafları mevcuttu. O zamanlar benim de facebooka fotoğraf koymam yasaktı. Hani insana yasakları delmek güzel gelir ya bende bir iki tane fotoğrafımı koymuştum. Kalkmış bu kadın tabi oğlu amcasına bir halt diyemeyince anneme gelip "Senin kızının facede fotoğrafları olduğundan babasının haberi var mı?" demiş. Sanane mal kadın. Sanane ya! Benim gizlim seni mi gerdi? Oğlun daha arkadan ne işler çeviriyor haberin yok. Kendi şehrinde elinden geçirmediği kız yoktur be. O an nasıl ağladım ama. Bir ben bilirim bir de Allah. İlk defa bu kadar sinirlendim. Altta kalmak çok canımı sıktı. Gidip o kadını paramparça edesim geldi. Annem de bana bunu düzgünce anlattı ama tabi ben bağırmaya devam ettim. kadın hakkında da demedik laf koymadım. Var ya dediklerimden de hiç pişman değilim.

Ben fotoğrafları sildim. Ama nasıl ağlıyorum? Sinirimden tüm akrabalarımı da sildim arkadaş listemden. "Sizin gibi akraba olmaz olsun." dedim çok iyi hatırlıyorum. Özellikle kuzenime sövdüm tabi. İlk küfür katsayımı o zaman artırdım zaten. Sonra da bir daha hiç küfür etmedim orası da ayrı konu. Neyse en çok da altta kaldığım için ağladım. Yoksa salla fotoğrafları. Sonra da babam izin verdi zaten. Birkaç tane fotoğraf koyabilirmişiz. Sonra ben bir güzel iki-üç tane fotoğrafımı koydum sonra tekrar ekledim herkesi. Maksat hepsi sorsun. Tahmin ettiğim gibi bir dahaki gelişlerinde sordular. Bende "Babamın haberi var. İsteyen gidip sorabilir. Anneme sormayı bırakın da yiyorsa babama sorun." dedim. Hah hepsi bilindik tabirle "g*t oldu." Pişman mıyım? Yine değilim. Maksatları ne biliyor musunuz? Babamın bana olan güvenini sarsmak. "Benim çocuk böyle ama seninki de böyle." demek. Sevgili muhabbeti açıldı bir ara. Bu kuzenim her kızı elinden geçirmiş tabi. Halam anlatıyordu. Bu kadın yine oğlunu savunuyor. Ben yine sinirliyim. Lafı yine bana getiriyor. Maksat açık aramak. Geçmişime bakabilirler. Hepsi platonik. Doğruya doğru ben hiç kimseyle çıkmadım. Hala da çıkmadım. Bir şey değil aşkını itiraf eden falan da olmadı. Allah aşkına aracı göndermek hangi devirde kaldı? Gel yüzüme söyle. Bu devirde yalan dolan çok. Kandırmak için bile "Bu seni seviyormuş." diyen salaklar var meydanda.

Sonracığıma gelelim en son kısma. Bugün kuzenim bana facebookta aynen şu kelimeleri yazdı. Kopyala yapıştır yapacağım. parantez içindekiler aslında söylemek istediklerim.

Kuzenim: kuzen napon .d
Ben: iyidir kuzen sen napıyon? (Sanane. Yine bir şey diyeceksin dimi)
Kuzenim: iyidr amcam senin forum stelerinden arki olduğunu biliomu :ED (al işte biliyorum ben bu malın böyle diyeceğini bari türkçeyi düzgün kullan.)
Ben: nasıl yani anlamadım arki derken? (Sanane sen git kendi işinle uğraş)
Kuzenim: knkaların falan var ya
Ben: hıı tamam evet biliyor. :)
Kuzenim: haaa tamam :D

Görüyorsunuz. Ben hem Türkçe'mizi düzgün kullanıyorum hemde sakin sakin cevap yazıyorum. Sanane benim arkadaşlarımdan? İlla aynı şehirde mi olmamız lazım? İşte ben bu yüzden kimliğimi gizli tutmaya çalışıyorum. Aslında bunda pek başarılı değilim. Düşünüyorum da bu blog ortaya çıkarsa ben biterim. Aslında ailem biliyor. Ama ben onların ağzına laf vermek istemiyorum. Babam onların ağzı açılmasın diye blogumu bile kapattırır. Allah'ım o korktuğum şey başıma hiç gelmesin lütfen. Sizi bırakmak istemiyorum. Zaten seçenekler hazır. Eğer duyulursa blog adresinden tut adıma kadar değiştireceğim. Tabi o zaman beni tekrar tanır mısınız bilmiyorum ama tek çözüm yolu bu sanki. Keşke baba tarafını silip atabilse insan. Anne tarafım kalsa bir tek. Anne tarafım beni en iyi anlayan akrabalarım. Düşünmeden asla yargılamazlar. "Sen benim açığımı bulursan bende senin açığını bulurum." düşüncesi içinde olmazlar. Kendimi sevmiyorum gerçekten sevmiyorum kendimi.

Öpüldünüz.

Sen miydin Ortalıkta Görünmek İsteyen?

2011-09-24T13:50:00.000+03:00

Sen miydin spot ışığını isteyen? Kendime hala söyleniyorum. Dershanenin ilk günü ben aslında salaş bir görüntü içindeydim. Sanırım bunu daha önce de söylemiştim dejavu yaşamaktayım. Seminer çıktı o gün de. "Anam." dedim. "Keşke kendime biraz baksaydım." dedim. Maksat millete kendimi beğendirmek değil aslında. Bu lafı söylemeden önce bir tane adamın elinde fotoğraf makinesini görmem. "Kesin panoya koyacaklar." dedim. İdarenin bir alt katında kocaman pano var ve sene daha yeni açıldığı için "boş.". kesin oraya koyacaklar biliyorum ben. Geçen sene de koymuşlardı. Umarım dergiye çıkmaz. Bizim dershanenin dergisinde de çıkıyor bazen. Tüm Türkiye'ye rezillik artık. Bir de ikinci sıradayım. Önümdeki kız bit gibi bir şeydi zaten. Adam da "şak şak" çekip duruyor. Hayır bir de flaş patlıyor ben bir kasılıyorum ki görmeniz lazım. Bari flaşı kapat. Zaten ortam aydınlık ne gerek var herkesi -özellikle de beni- zombi gibi çıkartmaya. Zaten konuşmacı adam da bir garip. "Elleri kaldırın dikkat testi. Kaldırın kaldırın evet." Başlayacağım senin dikkat testine. Zaten yanımdaki kız bir kaldırdı elleri ortam kapalı ve bungun ya koltuk altları terlemiş. Koku yok tabi. Kız sonuçta bildiğin benim eskiden kullandığın Rexona kokuyor. Adam hala "şak şak" çekiyor. O an aklıma dank etti. "Ya benim de koltuk altlarım terlediyse?" Bildiğin rezilliğin onbin ile çarpılmış hali. Çaktırmadan baktım bende bir şey yok. İyi ki kısa kollu giymişim. Yoksa bende de aynı sonuç olacaktı. Sonra ada tekrar "Şimdi de gözlerinizi kapatın. Yok ellerinizde mıknatıslar var. Şimdi birbirlerine yaklaşıyor yaklaşıyor." diyip duruyor. Düşündüm içimden. "Şimdi madem yaklaşıyor demek ki adam ellerini yaklaştıracaklar mı acaba diye test ediyor." bende kalktım elleri yaklaştırdım. Maksat adama "ben ilgileniyorum." demek. Tahminim doğru çıkmış. Adam gözlerimizi açtırıp yanımızdaki arkadaşımıza baktırdı. İyi tamam onlar da yaklaştırmış. Bir de adam yaklaştırmayanları kınadı. "Bu adam ne demeye getiriyor? Bizi salak mı sandı?" falan dediklerini sandı. Bende yaklaştırmayacaktım ama yaklaştırdım. Sonra da elimizde balon olduğunu düşündük ve onun şiştiğini varsaydık. Bende yine önceki gibi ellerimi açıyormuş gibi yaptım. Hala aklım o makinede. Çünkü tam konsantre olacağım adam "şak şak" çekmeye devam ediyor. O makineyi alıp balyozla kırasım geldi ama yapamadım maalesef.

Şimdi dertliyim. kesin haftaya o panoda benim tombiş, zombi gibi beyaz yüzüm meydanda olacak. En arkadaki arkadaşlarımı buradan tebrik ediyorum. En arkada insan bana da yer bırakır değil mi? Şimdi bende bu kadar dert etmez olurdum. Panodan da alamam çünkü camekanlı ve kilitli. Sanki altın sergiliyorlar. Altı üstü fotoğraf ne kilitliyorsun ki? Aslında her pozda çıktım sanırım. Çünkü adam boyuna bizim tarafı çekti. Tabi baktı erkek tarafı ilgilenmiyor en azından kız tarafını çeksin de "seminer başarılı geçti" densin.

Sınıfa gittiğimde karar verdim. Spot ışıkları bana göre değil. Ortada olmak da bana göre değil. Herkesten farklı, özenilen, takip edilen kız olmayı bende isterdim ama bünye müsaade etmiyor. Mesela iltifat aldığım zaman hala kızarıyorum ve cevap veremiyorum. İnsan bir teşekkür eder değil mi? Allah'tan karşımdakiler bir şey demiyor ama yüzüme vursalar daha da kötü olur. Artık teşekkür edebiliyorum ama karşılığında benimde bir iltifat etmem gerekiyormuş onu fark ettim. Yahu beğensem zaten iltifat ederim değil mi? Zorla niye iltifat etmemi bekliyorsun ki? Şahsen bana iltifat gelmese de olur. "Ayy zayıflamışsın." dediğinizde ben zaten aslında bir gram bile zayıflamadığımı, "Saçların ne güzel." dediğinizde saçlarımın ne kadar kötüleştiğini gayet de iyi biliyorum. Zaten saç konusunda iltifatlara hep sinir oluyorum çünkü saç zaten saçlıktan çıktı. Çalı püskülü hatta mısırın püskülleri bile benim saçların yanında güzel kalır. O kadar kötüleşti saçlarım. Ama hala övünebileceğim bir gamzem var. Ama böyle giderse o da yok olacak.

Sizi seviyorum. En çok da sizleri seviyorum zaten. Bu arada bir şey fark ettim. Postlarımda annemi "Dünya'nın en kötü annesi" diye nitelendirilecek kadar kötü yazmışım. Öyle bir şey yok. Yani tamam bazen kızdırıyor ama o gayet de mükemmel bir anne. Yeniden dünyaya gelsem yine onun kızı olmak isterdim. Sadece bazen beni benden iyi tanıması hoşuma gitmiyor o kadar. Birazcık da kendim yaşayıp öğrensem olmaz mı? "Sen buna dayanamazsın." dediklerinde dayanabilecek olsam bile dayanamıyorum. Sanırım bu da psikolojik.

Bu arada çoğunuzun blogunu okuyorum ama yorum yazamıyorum. Biliyorsunuz sürem kısıtlı. O yüzden bana kızmayın olur mu?

Bir de "Allah'ım lütfen şu makine bozulmuş olsun da tüm resimler yansın." Cadılıkta üstüme yok kihkihkih.

Öpüldünüz.

Sen Kaç Yıldır Bu İşin İçindesin? -Hakaret Etsen Daha İyiydi.

2011-09-23T21:30:00.000+03:00

İyi ki bi bilgisayar öğretmeni olacağım dedim. Elin oğlu kalkıp benim bilgimi sorgulamaya kalktı. Ne oldu anlatayım.

Ben zaten bu hafta eski yaralarımı tekrar kapamaya çalışırken kalkıp laf etti ya. Valla orada kalkıp kafasını koparasım geldi züppenin. Türkçe dersindeydik. Türkçe öğretmenimiz bizi tek tek tanımaya başladı. Beni zaten tanıyor da maksat gırgır olsun. Bana sordu işte "Hangi mesleği istiyorsun?" diye. Zaten her derste bozuk plak gibi tekrar edip duruyoruz adımızı, mezun olduğumuz okulu ve istediğimiz mesleği. Bende "Bilgisayar öğretmeni olmak istiyorum." dedim. Hay dilim kopaydı da demez olaydım. Hoca işte "Bilgisayar getirsem yapabilir misin?" dedi. "Ben web tasarımcıyım." diyince "Bana özel site hazırlayabilir misin?" falan diyor. Allah'ım ya. Hocayı sevmesem oracıkta elime bıçak alıp keserdim onu. Neyse şimdi okur mokur blog dedik arada. Mazallah bulursa beni bittiğimin resmidir. İşte sonra çocuğun biri hocaya "İzin verirseniz arkadaşa bir şey sorabilir miyim?" dedi. Hoca da "Tabi tabi sor." dedi. Çocuk ne dese beğenirsiniz? "Sen kaç yıldır bilgisayar ile uğraşıyorsun." Allah. Orada kafasını kopar at. Saçları da yol. Vur duvara duvara. İçimden nasıl katliam planları geçti anlatamam. Zaten sinirliyim bu hafta, alınganlığım üstümde bu da üstüne tuz biber oldu. "Liseye girdiğimden beri bilgisayar ile uğraştım." dedim. Sustu cevap vermedi. Allah'ım ya. Zaten sevgilisi de bir tip. Bir havalı böyle. Ay bir de ikisi de sigara içiyor. Ben hiç hoşlanmam sigara içen kızlardan. Bana hiç kız gibi görünmüyorlar. Çok itici geliyorlar. Hele çocuğun da öne doğru bir kakülü var habire kafasını arkaya atıp duruyor. Diyecektim "O hareketi kızlar bile yapmaz." Ama öyle yani. Dakika başı kafa arkaya gidip duruyor. Hallam ya. Neyse nerede kalmıştık. Evet çocuk kalkıp bana hakaret etti resmen. "Tipin göstermiyor." hesabı. Pek gösteriyor olamam tamam ama öğrendim yine de kod falan. Deli etmesin beni. Ona sinirimden üniversiteyi kazanırım ben. Acayip hırs yaptım. Bir de onun istediği mesleği duyunca yıkıldım zaten. Sen hangi kafayla FTR'ye gideceksin ya? O kafa senin sigaradan dolayı dumanlıdır, erimiştir o beyin. Neyse sustum yoksa kopup gideceğim ben.

Bir de bütün hafta sevgili iğrenç arkadaşlarımın üniversite anılarını dinledim. Ya bazıları hiç koymuyor. Hatta mutlu oluyorum onları dinledikçe. Tabi o benim liseden değil ortaokuldan arkadaşım. Liseden olsa hiç dinleyesim gelmez. Ay bir de şu nefret ettiğim kızlar facebookta vıcık vıcık aşk ilan etmişler birbirlerine. (... Bitanedir.) yok (... Candır) falan. İkisinin de adının yanında hani parantez içinde yazıyor ya işte oraya onları yazmışlar. Ay kusasım geldi bir an. Onları tanımasam kusuruma bakmasınlar ama lezbiyen sanırdım. Bir kızın adını niye öyle parantez içinde vazgeçilmez olarak yazasın ki? Haydi sevgilisini yazsa bir şey demeyeceğim ama en iyi arkadaşının adı ya. Hemde hemcins. Kusmaktan da öte yani. O kadar yalakalığa dayanamıyorum. Çok yapmacık geldiler bana. Kıskanmak da değil bu. Ben olsam QueenE yazardım parantez içinde. Ama nasıl yapıldığını bilmiyorum. Hani "Benim kimseye ihtiyacım yok." hesabı. Gerçekten de öyle. Hani o kadar kavgalarını görmesem neyse diyeceğim bunlar çok iyi arkadaş herhalde. Ama arkalarından bit tomar laf ediyorlar. Çekilecek gibi değil ikisi de. Size bir şey diyeyim mi iyi ki kurtuldum onlardan.

Bizim şehirde otobüsler kartla çalışıyor. Sanırım her şehirde öyle zaten. Neyse benim de tam dershane yolumun üstünde bu kart merkezi. Her sabah o üniversitelerinin oluşturduğu kuyruktan geçmeye çalışıyorum. O kadar ayı gibiler ki yol vermiyorlar. Sanki kendileri can bizler patlıcan. Bir de geçen gün o lanet kişiyi gördüm. O da kuyruktaydı. İçimden "Hay Allah belanı versin. İnşallah dobişko bir kız sana aşık olur da apışıp kalırsın. İnşallah hiçbir kız sana bakmaz da sap gibi kalırsın öyle ortalarda. Egosu kabarık öküz." diye söylene söylene gittim dershaneye. İşte bütün hafta onun sinirini yaşadım. Onu görmek bile beni sinir ediyor. neyse sakinim.

Ayy nasıl bir yazıdır bu. Her türlü sinir taşkınlığım var. Olmaz ki böyle? Her yazımda birine sinir oluyorum. Ama sakinim sakin kalacağım. Allah bana bu üniversitelilerden, lezbiyen sandığım arkadaşlarımdan uzak tutsun. Aminnnnn.

Öpüldünüz.

Benim Ablamı Kadının Biri Ezdi Geçti

2011-09-23T15:02:00.000+03:00

Kardeşime buradan sevgilerimi gönderiyorum. Biliyorsunuz okul açıldı. Hay açılmaz olaydı. Rezil etmiş beni arkadaşlarına. "Tatilde yaşadığınız en ilginç olay ne?" diye sormuş öğretmeni sınıfa. Benim sevgili kardeşim ne anlatmış bilin bakalım. "Ablamı pazarda kadının biri ezdi. Ablam pattt diye sarsıldı, dengesini toplamasa düşüyordu. Ama çok fena savurdu kadın. Ablam da onun arkasından "Ayı" diye bağırdı." diye anlatmış. Şimdi ne desem boş. Yavrucum bazı konular aile içinde kalır. Beni durduk yere ne rezil ediyorsun elalemin çocuklarına? Bir de "Yok abla rezil olmadın sadece güldük o kadar." Gülmüşünüz işte bildiğin rezil olmuşum. Komik olaylar anlatılıyormuş beyimizin de aklına bu anı gelmiş. Başka anlatacak şey yoktu sanki. Ben senin kelebekten bile korktuğunu anlatıyor muyum millete? Alla Alla. Asabım bozuldu. Bit kadar çocuklara rezil olmak da varmış. Gitti tüm havam.

Dershanemi de anlatayım. Sınıfımızda eli yüzü temiz, düzgün, sessiz, ders dinleyen insanlar var. Ama kız sayımız benimle birlikte iki. "Bendeki şans kimseciklerde yok." diye boşa mı diyorum ben? Bir de evli bir abla geliyor. O da çalışmış 8 sene şimdi tekrar hobi olarak girecekmiş. İlginç. Ben olsam hayatta girmem sınava falan. İşim gücüm yok bir de sınava mı çalışacağım?

Bir de iyi ki yan sınıfta değilmişim. Orada hiç sevmediğim, ipsiz sapsız insanlar var. Listeyi okuduğumda acayip mutlu oldum. Allah beni seviyor sanırım ki dualarımı kabul etti. Ha bir de sınıfta benden şişman bir kız yok. Yine şişmanım, yine şişmanım. Yok benim kesin rejim denen o şeye girmem lazım. Öz güvenim de yok zaten. Sap gibi ortada kalırım şişko şişko. Ben bu yağlarla değil üç gün bir ay bile dursam acıkmam. Valla bak.

Bir de dershane insanların birbirini karşılaştırması yeri sanki. Şöyle bir bakıyorum da herkes -en yakın arkadaşı bile olsa- baştan aşağıya inceliyor. Bende kim şişman, kim zayıf onu inceliyorum. "Bu benden şişman.", "Ay bu kadar değilim ya. Olamam hayır.", "Ay bu kız çok sırıtık.", "Bu oğlan da pek esmermiş.", "Sarı olmamış ona.", "Bunun da elinde hep telefon.", "Bu kız benden zayıf ama yüzü tarla gibi mübarek. Benim yüzümde o kadar iz yok.", "Bu kız da benden zayıf. Ama Jennifer Lopez gibi göt var. İyi iyi ben o kadar değilim.", "Bu kızın saçlar pırasa gibi.", "Bu hep ders çalışıyor.", "Bu her teneffüs tuvalete gidiyor." falan filan. Herkes birbirini kıyaslıyor. Millet ders çalışmaya mı gelmiş moda gösterisine mi anlamadım. Ben de aksine çok salaş bir görüntü veriyorum. Zaten kilolarımla aram bozuk. Bir kot, bir t-shirt, bir ceket yollardayım. Makyaj da yok. "Ben ders çalışmaya geliyorum" havasındayım. Ama teneffüslerde de milleti dikizlemekten gözlerim çıkacak. Neyse. Sınıf arkadaşımla aram çok iyi. Kendisini çok sevdim. O da beni sevdi sanırım. Lisedeki hayatımı kısmetse unutacağım.

Bir de arkadaş edinme sorunu var bende. İlla ben konuşmak zorunda kalıyorum. Neden kendileri gelip tanışmıyorlar anlamıyorum. Siz gelin benimle tanışın. Aynaya baktım da "Öcü" gibi de değilim. Bildiğin sevimlilik abidesi. 24 saat sırıtan bir tipim var. Ama uykulu olduğumda çekilmiyorum. Zaten yüz tombul olduğu için sevimlilik de var. Sol yanağımda da gamzem olduğu için çok sempatik görünüyorum. Ama bunlara rağmen hep ben tanışmak zorunda kalıyorum. İşte bahsettiğim arkadaşımla tanışma anım da böyle oldu. Hep kitap okuyordu. Teneffüslerde, zil çaldıktan sonra hoca gelene kadarki sürede. Bende "Kızım QueenE yürü yoksa bu kızın seninle tanışacağı yok. Hem öz güven depo etmiş olursun fena mı?" dedim ve kendime gazı verip kızla tanıştım. İlk adımı attığım için sıkıntılıyım ama yine de çok iyi arkadaş olduk şu bir haftada. Aman nazar değmesin. Bir de geçen seneden aynı sınıfta olduğum iki tane arkadaşım var. Bahsetmiştim size sanırım. İkisi de oğlan. O yüzden fazla konuşma olmuyor aramızda. Oluyor da ben kendimi liseden sonra acayip kastığım için karşı cinsle konuşamıyorum. Eskiden çok iyi konuşurdum mesela. Ama ne olduysa o lanet sınıf yüzünden oldu. Uff korkunç. Hatırladıkça bile tüylerim ürperiyor. Bir de eşit ağırlıkta olan bir sınıf arkadaşım var. Eskiden bizim sınıftaydı bu sene eşit ağırlıktan hazırlanacakmış. O da teneffüslerde falan geliyor diğerleri ile konuşmaya. Öyle ile geçinip gidiyorum.

Ortam iyi. Dersler güzel. Ama geometri ve fizik beni yine sıkıyor. Anlamak için yırtınacağım çok kararlıyım. Öğretmenler de beni seviyor zaten önceki senelerden tanışık olduğumuz için rahat rahat konuşabiliyorum.

Evde zaman geçmiyor. Elime kitap aldığım an annem başıma dikiliyor. Kitap okumam annemin gözüne batıyor. Ders çalışmıyormuşum. Ağlasam yeridir.

Ekim ayında babam TTNET'i kapattıracakmış. Süresi mi dolmuş ne. Şimdi de onu dert ettim kendime. Ya tekrar açtırmazlarsa diye. Anne etkeni var arada. Babam açtırır ama annem pek istemiyor interneti. Ama yok bana kesin o vitamin ilaçlarını içtirecekler. Belki benden kurtulurum Pucca gibi. Ama kurtulmam ben ya. Ölsün bu kız derler merler ölür giderim mazallah. Ben sonuna kadar direteceğim ama çok kararlıyım. İnternet olmazsa bende olmam. Tamam ttneti kapattır ama başka bir tanesine geç hemen. Babam açtıracak da fatura çok geliyor borçlarımız var dediği için acayip işkillenmeye başladım. Elimde olsa Ekim ayı gelmesin diyeceğim. Gelmese ne güzel olur. Hep böyle kalsak. Eylül ayında. Hiç kıpırdamadan. Ne internet derdi olsa, ne sınav derdi. Ama işte illa zaman geçecek. Bir çözüm yolu bulmam lazım. En iyisi ben oturup daha sıkı çalışayım ki yeni interneti çabuk açtırsınlar.

Bir de yahu kocaman dershane bir tane mi yakışıklı çocuk olmaz ya? Bakıyorum şöyle yok anam yok. Bugün birini gördüm ama elinde telefon vardı. Bir de sarışındı. Artık sarışın görünce hemen ters yöne kaçmaya başladım. Hem bir süre sonra tipleri kayıyor hem de huyları çirkin. Umarım aranızda sarışın yoktur. Ama öyle yani. Ne zaman sarışına aşık olsam tam bir ego manyağı, içlerine canavar kaçmış gibi oluyorlar. O yüzden kenardan kenardan sıvışıyorum ben sarışın gördüğümde. Bir de mavi gözlü oluyorlar ya at duvara vur kafasını. İçiniz niye böyle sizin ya? Dışınız çok iyi ama içe girince topukla kaç. Sanırım ben beğendiğim bedene istediğim karakteri yüklediğim için böyle kötü oluyorum. Hepsi mi acı verir ya? Demek ki hayırlısı buymuş. Zaten bu sene bana aşk yok, türkçe şarkılar hiç yok.

Bir de "İstemediğin ot burnunun dibinde biter." derler ya işte o hesap hep burnumun dibinde biten bir arkadaşım var. Kendisiyle kavgalıyım. Konuşsak parçalayacağım o derece. O da karşı cins. Zaten beni karşı cinsten soğutan da o zaten. Evde kalıp, bekar ölürsem sorumlusu o buradan belirtiyorum. Bir de beni görünce oturduğu yerden kalkıp benim onu görmemi sağlamaya çalışıyor ya orada onu testereyle doğrayasım geliyor. Zaten sarışın o da. Tip desen kaymış saç sakal falan. Midemi bulandırıyor artık. Bir de onun yüzünden kilo sorunum olduğunu düşünmeye başladım. Çünkü bana "tombul" demişti. Sanki kendisi değil. O da şişmiş ben bir şey diyor muyum? Yine aşırı sinirlendim. Neyse çok uzattım. Zaten annem de kızdı. Biliyorum bu defa okurken sıkılacaksınız çünkü çok salakça bir yazı yazdım. Ama yazdığım her şeyi ekleme gibi bir karar verdiğim için bu yazıyı da eklemek zorundayım. Umarım dediğimin tersi çıkar da okurken sıkılmazsınız bende rahatlarım. :)

Öpüldünüz.

Yanlış Zamanda Doğan Kızın Dramı

2011-09-19T20:30:00.000+03:00

Bugün çok ezik durumdayım. Herkes bugün üniversiteye başladı ben mal gibi ortalarda dolanıyorum. Bugün ilk deneme sınavıma girdim. 75 net çıkarmışım. O kadar da heyecan yapmıştım "Güzel geçti." diye. Baktım ki hiçte güzel geçmemiş. Boşu boşuna mutlu oldum bende. Yaşıtlarımın hepsi üniversiteye gitti ya. Ben hala sap gibi çalışıyorum. Çok kıskanıyorum ama ben onları ya. Ben neden gidemedim? Neden ben? Bu kadar mı şanssızım? Off off

Kesinlikle yanlış zamanda doğmuşum. Neden mi? Kardeşime elektronik kitap verecekler. Bey efendideki şansa bak. Ben onun zamanında ne ağır kitaplar taşıdım be. Ne biçim şans var bende bilmem ki. Ay bir de liseye kadarmış. Aman ne güzel. Hemde seçilmiş okullara dağıtılıyormuş onların okulu da seçilmiş. Bende o okulda okudum. Hiç de seçilmiş okulla alakası yoktu. Hem bizim devirde daha sıkıydı okul. Şimdi çok gevşemiş. Hah yemişim ben böyle şansı.

Babama da dizüstü bilgisayar gelecekmiş. Hemde Wireless'li. Hemde eve getirecekmiş akşamları. Ya ben gerçekten şansızım. Nerde bana bilgisayar? Bende istiyorum. Bir anlattılar ki valla kendime ve bendeki şansa tekme tokat dalasım geldi. Bahsetmekte haklılar canım. Bende olsa böyle şans bende bahsederdim. Ama nerdeeee...

Keşke şimdiki jenerasyonda doğsaymışım. Gerçekten bak. SBS de neymiş ben o kadar ÖSYM ile uğraştım bir MEB ile mi uğraşamayacağım? Oturur inek gibi çalışırdım. Ama bende öğle kitap istiyorum. Babam da benim kullanmama izin verse bari. İlk geldiğinde bir kere dokunsam yeter. Bak çok şey de istemiyorum. Merak. Başka bir şey değil. Zaten benim çalışmam lazım. O yüzden bakamam. Ama birazcık girip baksam nasıl bir şeymiş, wireless kullanılıyor mu, içinde hangi programlar var falan. Başka birşey istemiyorum. Zaten babama zimmetli olacakmış. O yüzden hiç dokunmam. Öyle şeylerden çok korkarım ben. Emanet eşya falan da almam. Kitap dahi almam. Sonra bir şey olur başıma kalır. Bir de onun için azar işitecek halim yok.

Ama gerçekten bugün moralim çok bozuldu. Bendeki şans kimseciklerde yok. Eşekte bile yoktur ya. Hani derler ya "Bendeki de eşek şansı" diye. İşte bende o bile yok. Yok yok benim hayatım gerçekten çok talihsiz. Şimdi yarın dershaneye başlayacağım kim bilir sınıfımda ne tip insanlar olacak. İyisi beni bulmaz ki. Bir siz buldunuz işte. Ama ne derler "İstisnalar kaideyi bozmaz." Şimdi yarın için bir çok dua ediyorum. Şöyle eli yüzü düzgün, aile terbiyesi almış, sessiz, ders çalışmaya meraklı, biraz entel dantel insanlar gelsin sınıfa. Öyle yamuk yumuk, işi gücü gezmek olan, züppe, şımarık, kokoş insanlar gelmesin. Sınıfta tek kokoş ben olayım. Bir de lütfen birkaç tane şişman kız olsun. Kendi öz güvenim açısından. Benden şişman olsunlar konuşmasak da olur. Yeter ki olsunlar.

Ne kadar çok şey istedim değil mi? Umarım tutarlar. Tutmazlarsa da yandım ben. Bütün sene cehennem gibi geçer. Eski sınıfım gibi bir sınıf istemiyorum. Lisedeki hayatımı sildim attım zaten. Öyle insanlar olmasın da başka bir şey istemiyorum. Bir de ayıcık istiyorum. Sonra bir de üniversitemi kazansam yeter. "Ayy QueenE ne kadar çok şey istiyorsun sende." dediğinizi duyar gibiyim. Gerçekten de çok şey istiyorum. Bir de ben bu netle üniversiteye hayatta giremem. Daha çok çalışmam lazım. Bir de sanırım bu hafta giremeyeceğim. Bugün de zaten kardeşim sayesinde izni kopardım. Yoksa bu yazıyı yazamayacaktım. Yarın için dua ve şans dileklerinizi istesem çok şey istemiş olmam değil mi? Yarını da halledelim susacağım. Gerçekten bir daha sizi sıkmayacağım.

Bir de geç de olsa PuCCa'nın kitabını aldım. Hatta yarıladım. Onu okurken dersler aksıyor ama bundan sonra ara verdiğimde okuyacağım. Sonra Pink Freud ve French Oje&T.B'nin kitapları var. O kitapları alırkenki maceralarımı da gelecek yazıma bırakıyorum. Benim olaysız günüm yok mübarek.

Bu arada yorum yazmanız çok hoşuma gidiyor. Sayenizde hep mutlu oluyorum. Böyle devam edin olur mu? Bu stresli zamanlarımda sayenizde mutlu oluyorum.

Öpüldünüz.

Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol: 2 - Çizgi Film mi İzliyorsun?

2011-09-18T14:17:00.001+03:00

Önceki yazıyı okumadıysan veya hatırlamıyorsan: Vol: 1 - Benim Hiç Oyuncak Ayıcığım Olmadı

Bu sabah ben çizgi film izledim tekrar. İşte o zaman bu yazımın konusunu buldum. Aslında ne yazacağımı bilmiyordum ve bir kaç gündür ne yazacağımı düşündüm. Hani psikologlar derler ya "Haydi çocukluğunuza inelim." diye. Bende öyle bir seans uygulayacaktım yeni konuyu bulamasaydım. bu serinin eğlenceli olmasını istiyorum o yüzden kötü bir olay, anı falan yazmak istemiyorum. Bunun için de düşünmem gerekiyordu. Zaten şu sıralar hep kötü yazılar yazıyorum. Hatta tepkilerde bile kötü kısmını işaretleyenler var. Eh biraz üzülsem de eleştirilere açık olmak lazım değil mi? Fazla uzatmadan serinin yeni yazısını yazmaya başlayayım.

Bu sabah uzun zamandan beri izlemediğim bir çizgi filme rastladım. Kahvaltıya geç kaldığım için herkesin kalkmasını bekliyordum. O sırada cd kutularını deştim ve "Sailor Moon" çizgi film cdlerini buldum. Babam sağolsun bazı bölümlerini dvdye yaptırmış. Bende oturdum onlar yemeğini bitirene kadar o çizgi filmi izledim.

Ben ilkokula giderken anneannem bizde kalmazdı. Kendi evinde kalıyordu ve biz öğleden sonraları annemle onu ziyarete giderdik. Bende tüm oyuncaklarımı toplardım orada oynamak için. Aslında orada da oyuncaklarım vardı ama ben taşıma oyuncakçılık yapmaya bayılırdım. Mesela çantalı bir bebeğim vardı onu sırtıma takıp götürürdüm. Çantası her şekle girerdi. Bazen elde sepet gibi yapıp taşırdım bebeğimi, bazen de sırtıma takardım. Neyse bu kısmı sonra anlatırım konu kaçtı kaçıyor. İşte anneanneme giderken ben anneme hep saati sorardım. Çünkü 15:30 civarında "Ay Savaşçısı" çizgi filmi çıkıyordu Trt1'de. Hatta bazen hızlı hızlı sürüklerdim annemi sırf çizgi filme yetişmek için. O zamanlardan bu anım kalmış böyle. Hatta hep aynı koltuğa otururdum iyi görebilmek için. önümden biri geçtiğinde çok kızardım.

Usagi bana çok benziyor aslında. Dış görünüş bakımından değil tabi ki. Aslında isterdim öyle ip gibi olmayı ama olamam maalesef. Saçlar da sarı değil. Ama ruhsal yönlerimiz benziyor. Tabi yine bir not ekliyorum buraya. Kesinlikle Ay Savaşçısı hali benzemiyor. Mesela normal hayatında çok sıradan ve sakar bir kız. Eh biraz da aptal böyle saf biri. Aynı ben. Sakarlıkta da üstüne yok. O da ben. Hemen ağlamaya başlıyor. O da ben. Yani neredeyse ben. Yazarlar beni düşünerek yazmışlar.

Mesela bu durum ben sabah kalkınca çok oluyor.

Bir de Gakuen Alice var. Ben o çizgi filmi de çok severim. Lise üçteydim sanırım onu izlemeye başladığımda. Öğle araları eve gelirdim hemen o çizgi filmi açardım. Kanal7'de gösteriyorlardı o zamanlar. Ama sonra bitirdiler birden. İşte o zaman çok kızmıştım. Sonra internetten olarak takip etmiştim. Oradaki Mikan da çok sevimliydi. Onu da kendime çok benzetiyorum. O hep gülümsüyor. Ama ben o kadar gülümsemiyorum. Sanırım tek farkımız bu. Bir de saçları siyah olsa tam olurdu. Diğer yönlerimiz çok benziyor.

Bir de iki çizgi filmde de bu kızların sevgilileri vardı. Sevgili dediğim arkadaş ama kızlar onlara aşıktı. Hatta kimseye çaktırmayın ama "Gakuen Alice" çizgi filmindeki Natsume karakteri favorim. Kötü çocuklardan bir türlü vazgeçemiyorum. Harry Potter filminde de Draco Malfoy'a tutulmuştum. Yok yok ben akıllanmayacağım.

Arkada Mikan var. Çocuğun bakış komedi ama ya. İşte bu yüzden de Mikan bana benziyor. Onun da çocuksu tavırları var.

Ailem kahvaltıyı bitirince ben oturdum sofraya. Tabi annemden de azar gecikmedi. "Benim ayrıcalığım neymiş de en son geliyormuşum" falan. Sabah sabah moralimi bozdu. Yarın da sınavım var hadi kolaysa düzelt moralini. Neyse bende kahvaltı yaparken Fox'da "Barbie" çizgi filmi vardı. Oturdum onu seyrettim. Aslında seyrettiğim bir bölümdü ama ben yine de seyrettim.

Şimdi bu kız bunları niye anlattı? Şunu fark ettim yaşıtlarım benim gibi çizgi film izlemiyor. Aslında vardır ama benim çevremde yok. İşte bu yüzden beni yadırgıyorlar. Davranışlarımı, hareketlerimi. Sanırım biraz da bu çizgi filmler sayesinde ben bu kadar çocuksu duruyorum. Ama şikayetçi değilim yine koysunlar yine izlerim o çizgi filmleri. Annem bile bugün şaşırdı kaldı.

Annem: "Kızım masayı topla."

Ben: "Anne bir dakika film bitmedi."

Annem: "Çizgi film mi izliyorsun?"

Ben: "Evet ne yani beğenemedin mi? Geçen hafta da deniz kızlı bir bölüm vardı."

Annem: "Bende geçen hafta diyordum bu kız neden oturmuş çizgi film seyrediyor?"

Ben: "Seviyorum ama ne yapabilirim?"

Annem: "Tamam izle izle. Kafan da dağılır hem. İyi gelir."

Ama babam bir şey demez. Hatta hafta sonları beraber izliyoruz.. İkimiz de sona kaldığımız için benimle izlemek zorunda kalıyor. Yoksa hayatta izlemez öyle çizgi film falan. Bu hafta yoktu maalesef. Ehliyet sınavına gözetmenlik yapmaya gitmiş tek başıma izledim bende. Normalde babama anlatıp duruyorum. O da bunalıyor ama bir şey demiyor.

Kardeşim de hiç çizgi film izlemez. Aslında tam izlemesi gereken çağları ama hiç bakmıyor. TrtÇocuk izliyor ama başka program bulamadığı için. Pepee izliyoruz beraber. Aslında ben o çizgi filmi hiç sevmiyorum ama izliyoruz maalesef. İnternet sitesi bile var çizgi filmin. Yok böyle şey ya. Benim sevdiğim çizgi filmlerin hiçbirinin yok ama. Bu haksızlık.

Yazımı bitirmek istemiyorum. Ne güzel anlatıyordum. Ama bitirmek zorundayım çünkü çok uzun yazmışım. Sonuna kadar okur musunuz bilmiyorum ama bu yazım çok hoşuma gitti. Aynı önceki yazım gibi yazarken çok keyif aldım. Umarım siz de severek okursunuz.

Öpüldünüz.

Neden Herkes Benim Gibi Değil?

2011-09-17T12:54:00.000+03:00

Bu yazıyı "Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol:2" den önce yazmaya karar verdim. Aslında pek birbirine benzemiyorlar ama benziyorlar sanki. Bak yine kararsızlığım geldi. Ama yazacağım kimse beni tutamaz.

Küçüklüğümden beri hep aynı cümleyi duydum ben. Gerek bir şey istediğimde, gerek üzüldüğümde. "Sen herkes değilsin." dediler bana. Herkes aynıysa ben neden farklıydım? Benim gibi herkes olmayan birileri var mıydı? Ben neden onlar gibi değildim? Neden onlar benim gibi değildi? Bu sorularla boğuştum ben küçüklüğümde. Ama artık kabullendim. Hele de dün çarşıda o kadar üniversiteliyi görünce iyice kabullendim. Ben hala çok küçük bir kızım. Bakmayın siz on sekiz yaşında olduğuma. Giyimleri bile farklı onların. Ben mesela askılı bluzu tek başına giyemem. İlla üstünde kısa kollu bir bluz olması lazım. Haydi onu geçtim hepsi şortlu veya mini etekli geziyor. Ben şort da giyemem öyle çarşıda falan. Etek desen zaten gardırobumda bulunmaz. Zaten kilo problemi yaşayan bir kızım bir de etek mi giyeceğim? Ama üniversitedeki kızlar hiç de kilo sorununu takmıyorlar sanki. Kız benden iki tane gibiydi ama kısacık elbise giymiş. Her şey meydanda. İşte o zaman anladım herkes gibi olmadığımı. Belki de yetişme ortamıma da bağlı bir durum. Mesela giydiklerini yakıştıranlar var. Ama gidip de kilosu orantısız olana yakışmıyor. Mesela bana. Görüyorsunuz kendimi bile eleştirebiliyorum. Yok yok benim kesin kilo vermem lazım. Lisede birkaç ilaç kullanmıştım onlar da kilo aldırırmış doktor öyle demiş. Ben ise bunu yeni öğrendim. O ilaçları ben bir veya iki yıl kullandım. Tebrik ediyorum ailemi. Benim iyileşmem için kilo almamı göze almışlar. Harika yani. "Hasta kalsaydım da kilo almasaydım" demek istiyorum. Ama onların benim iyiliği düşündüklerini varsayıyorum ve öyle bir şey demiyorum. Konu dışına çıkmaya başladım iyice.

Ben: "Anne akşam konser var ya gidebilir miyim?"
Annem: "Hayır"
Ben: "Neden anne ya ama herkes gidiyor."
Annem: "Sen herkes değilsin küçük hanım."

Ben: "Baba arkadaşlar kafeye gidecekmiş bende gitsem?" (Ki burada alacağım cevabı zaten biliyorum.)
Babam: "Hayır."
Ben: "Herkes gidiyor lütfen baba. Tam zamanında eve geleceğim lütfen."
Babam: "Sen herkes değilsin."

Artık durumu kabullendim gerçekten bak. Ama bazen de herkes gibi oluyorum. Şimdi onun örneğini bulamadım ama öyle örnekler de vardı. İşlerine gelince bende herkes oluyorum. Ben bu durumdan yakındıkça bana gülüyorlar. Ama öyle yani. Artık sorularıma kendim cevap veriyorum zaten.

Ben: "Anne ben dershaneye gidiyorum."
Annem: "Tamam güle güle."
Ben: "Akşam eve geç gelmem."
Annem: "Geç kalırsan telefon edersin." (Otobüse binersem geç gelir diye düşünüyor. Geç dediğimiz saat de 18:00)
Ben: "Tamam anne. Merak etme hiçbir yere gitmem arkadaşlarımla. Çünkü ben herkes değilim."
Annem: ... (Şaşkınlıktan cevap veremiyor.)

Aslında şu yazıyı yazarken bile kendimden emin değilim. Şimdi ben herkes gibi miyim yoksa değil miyim? Hala küçüklüğümdeki gibi sorularla boğuşuyorum. Ama herkes gibi olsaydım "Spot Işığını Arayan Kız" olmazdım değil mi? Bir de bu yönden bakmak lazım. Bu arada resimdeki kızın kırmızı elbisesine ve converslerine hayran kaldığımı belirtmeden geçemeyeceğim. Kırmızıyı da çok severim ben. Off off kesin zayıflamam lazım. Buradan da bunu çıkardım ya bravo bana. Çıkarımlarda gerçekten süperim.

Bir de sanki bu yazı amacından sapmış gibi görünüyor. Belki de bana öyle gelmiştir bilmiyorum ama öyle sanki. Ben bu yazıyı daha fazla çorbaya çevirmeden bitireyim. Hem annemle de yeni barıştık. Dün bana çok kızmıştı bilgisayardan kalkmayınca. Şansımızı zorlamayayım değil mi?

Öpüldünüz.

Bir Cuma Günü - Bir Dilek Geçekleşti

2011-09-16T19:37:00.000+03:00

Aslında bu yazı "QueenE ile Bir Gün" şeklinde olacaktı ama bugün diğer günlerden farklı olduğu için bu başlığı daha çok uygun gördüm. Zaten ben böyle başlıkları nasıl üretiyorum bilmiyorum. Birden esiyor başlığın adı. Bir de artık bu blogda hangi sorunumdan bahsetsem hemen çözüm buluyor. Ben o sıkıntılarla aylarca cebelleşiyorum ama bloga yazdıktan bir iki gün sonra sonuç buluyor. Bugün de onlardan birini yaşadım ve onu anlatacağım. Sanırım sizler sayesinde bu işlerim yoluna giriyor. Şimdi de biliyorum çok şey istiyorum ama üniversiteye girebilmem için dualarınızı bekliyorum. :)

'Ben Hayallerimin Arasındaydım.'

Evet ben kim bilir kaçıncı hayalimde iken annemler doktora gitmişler. Kardeşimin dişini çektirmişler ve benim için de cildiyeden randevu almışlar. Ben o sırada evde uyuyordum. Dün gerçekten çok yorgun gelmiştim. Annem demese ben uyumayacak daha da çalışmaya devam edecektim. Ben uyuyunca babam gelmiş ve gitmeye karar vermişler. Babam "Kızı da uyandıralım." demiş ama annem yorgun olduğumu bildiği için kıyamamış uyandırmaya. Eve geldiklerinde öğrendim her şeyi. Tabi ben onlar geldiğinde bile uyuyordum.

'Bana Mutlu Olabileceğim Birşey Söyleyin.'

Haberi aldığım zamanki halim yukarıdaki gibiydi aynı. Uzun zamandır bu anı bekliyordum zaten. En azından beni sevdiklerini ve düşündüklerini birazcık bile olsa gösterdiler. Anladığınız gibi yine mutlu anlarım çabuk söndü. Annem yine bana kızdı. Az önce yine internet yüzünden. Daha yazımı bitiremedim anlamıyorlar ki.

'Cildiye Demek Heyecan Demek'

Hayatım aksiyon dolu resmen. Heyecan bastı tabi yine beni. Hele bir de kan tahlili falan isterler diye iyice heyecan bastı. Ben kan aldırmaktan hiç hoşlanmam. Zaten ömrüm kan aldırmakla geçti. (Bir ampul yandı kafamda ve yeni yazımın konusunu şu an bulmuş bulunmaktayım.) Ama korktuğum şey gerçekleşmedi ve benden kan tahlili istemedi doktorum.

'3-6 Ay Sonra'

Başlıktaki gibi 3-6 ay sonra kesin çözüme ulaşacağım. Ama sabırla, her gün kaçırmadan ilaçlarımı içip serumları uygulayacağım. Ayrıca ilaçların kilo aldırmaması da işin güzel kısmı. Sanırım bu sorundan kurtuluyorum.

'Hazır Gitmişken Her Derdini Söyle'

Annemin "Hazır gitmişken her şikayetini söyle" demesinin üzerine yüzümdeki sivilce, siyah nokta ve sivilce izlerinden de bahsettim. Ona da ilaç verdi. Geçene kadar kullanacakmışım. Süresi yok. Umarım geçirir. Aslında o kadar çok yok ama izler hoşuma gitmiyor. Aynalardan kaçacağım yakında.

'Pazartesi Sendromu'

Okul başlamayacak ama benim de pazartesi sendromum var. Dershanede ilk denememe gireceğim. Heyecan yüksek. Hatta tavanlarda. Ama bu heyecanı atlatamazsam işim zor. YGS sınavına kadar bu stres ve heyecan işinden uzaklaşmam lazım.

'Salı Sendromu'

Evet bir de salı sendromum var. Yeni sınıfımda olacağım salı günü. Artık on ikilerle değil, kendi yaşıtlarımla aynı sınıfta olacağım. İşin en zor kısmı da istemeyeceğim insanların bulunması. İstemeyeceğim insanlarla aynı sınıfta olmak istemiyorum. Salı günü gidince göreceğim bakalım. Umarım o tür insanlarla aynı sınıfta olmam.

'Mide Mide Değil Çorba Mübarek'

Bardakta mısır, dondurma, simit ve su üçlüsü içinde geçirdim cuma günümü. Hepsini de birini bitirdikten hemen sonra yedim. Küçük Canavar sayesinde. O yol boyu dondurma sayıkladı ben bardakta mısır sayıkladım. İlk önce bardakta mısır aldık. Onu bitirdikten sonra dondurma aldık. İki top ama ben öbür tarafa doğru yolculuğa çıkmaya başlamıştım. Sonra yarım simit yedim çay bahçesinde. Sırf simit sıcak diye yoksa yemeyecektim. "Bu kız bu kadar yerse kilo alır tabi müstahak ona." dediğinizi duyar gibiyim. Bence de öyle. Bir de çay alacaktı babam bana ama ben istemedim. Yoksa kusardım herhalde. Suyla idare ettim bende. Şimdi midem ne durumda bilmiyorum. Açıkçası dinlemek istemiyorum çünkü kendimi dinlediğim zamanlarda midem kafayı yiyor. Dün mesela mide ağrısından öldüm resmen. Ama hala yaşıyorum. Demek ki neymiş: "QueenE'nin midesi, QueenE'den daha çok sızlanıyormuş. Dinleyen pişman oluyormuş."

Evet bir cuma günüm de böyle geçti. Artık bir şikayetime çözüm bulundu ve umarım iyileşeceğim. Bu yazı sayesinde bir yazımın daha konusunu buldum. Yazı biraz değişik oldu. Tarzım değişmedi merak etmeyin. Sadece bu defa bazı konu başlıklarında yazdım. Diyorum ya esiyor arada bana. Eski yazım tarzımla gelecek yazımda görüşmek üzere. Dualarınızı eksik etmeyin ve bir dileğim daha gerçekleşsin. Üniversiteli olarak karşınıza geleyim seneye. :)

Öpüldünüz.

Blogger Dedikodusu

2011-09-15T21:51:00.002+03:00

Bakmayın öyle resim çok hoşuma gitti ondan koydum. Ama çok sevimli bir resim ne yapabilirim. Neyse konuya dönmem lazım sürem kısıtlı. Çoğu kişinin miminde kendi ismimi gördüm ve çok mutlu oldum. Hepsine teşekkür ediyorum yeniden. Kırmızı Başlıklı Pollyanna, Pingocuk, Lavinya, RockunzeL, Krem Karamel, Aylak Kadın. Evet gördüklerim bunlardı. Bir de ne kadar görememiş olsam da deep var. Ona daha da çok teşekkür ediyorum. :) Yine çok konuşuyorum mime başlasam iyi olacak. Yoksa buralarda teşekkür denizi oluşturacağım. :)

İlk düzenli okuduğunuz blog ve hissettikleriniz: Pucca vardı. İlk onu takip etmeye başlamıştım. Sonra da Kırmızı Başlıklı Pollyanna'ya sarmıştım. Daha sonra da Mia vardı. Hepsi çok içten ve güzel yazıyordu. Okurken çok mutlu oluyordum. :)

Sanal alemden tanışıp görüştüğünüz bloggerlar: Yok.

Blog dünyasına adım attığınızda,gökyüzündeki yıldız kadar parlak gelen,asla onun gibi olamam diye düşündüğünüz Blogger'lar; Pingocuk, Kırmızı Başlıklı Pollyanna, Mia Wallace, Akatriel, Missbone, Vişne Çürüğü, Summer, Deli Anne, hayalci ve daha pek çok blogger var tabi. :)

Kendinize yakın bulduğunuz Blogger'lar: Pingocuk, Kırmızı Başlıklı Pollyanna, Mia Wallace, Missbone, deeptone, Lavinya, Krem Karamel, RockunzeL, Summer

Moda blogları arasında en sevdiğiniz blog: Modafobik

Yazılarını Okurken Keyiflendiğiniz Blogger'lar: deeptone, Pingocuk, Kırmızı Başlıklı Pollyanna, Mia Wallace, Missbone, Akatriel, Vişne Çürüğü, Summer, Krem Karamel, Lavinya, By İzocin, RockunzeL, Aylak Kadın, Hera, Deli Anne, helin, zombi, hayalci ve daha çok var. :)

Sürekli sayfasını açtığınız,okuyup yorum bırakmadan çıktığınız Blogger'lar; Mia Wallace, Summer, Pingocuk, Akatriel, deeptone, Vişne Çürüğü, Krem Karamel, Deli Anne, Missbone ve daha da var. Hepsi şu internet kısıtlamalarım yüzünden.

'Blogger' dediğiniz an aklınıza ilk gelen isimleri yazıyoruz ,burda link vermiyoruz,aklınıza gelenleri patır patır yazıyoruz sadece. Bakalım kimler aklımıza yer etmiş ve nicklerini ezberlemişiz. Kopya çekenin ... neyse kopya çekmezsiniz siz nasıl olsa hayatımızda ki en samimi yer burası öyle değil mi? deeptone, Kırmızı başlıklı Pollyanna, Lavinya, hemsponpi, helin, hera, Vişne Çürüğü, By İzocin, RockunzeL, Aylak Kadın, hayalci, bir liseli vardı ya aha o liseli benim (Kopya çekmediğim için isim yanlış olabilir), pingocuk, Krem Karamel, Summer, Deli Anne, Modafobik, Mia Wallace, Missbone, akatriel, zombi, yanlış anlaşılmış mahkum, Bir İnce Ses, EvA ve daha çok var da unuttum. :/

Herkes mimi yapmış o yüzden ben kimseyi mimlemiyorum. Ah bu internetsizlik diyorum başka da bir şey demiyorum. Tekrar teşekkür ederim beni yazan herkese. :)

QueenE Basketbol Oynarsa

2011-09-13T17:04:00.000+03:00

NOT: Bu bir taslak yazısıdır. Otomatik olarak gönderiyorum. Eğer önceki yazılarıma yorum yapmışsanız bilin ki ben daha yorumlarınızı görmedim. Dershanem olduğu için ve artık daha az internet açabileceğim için arada böyle taslaklardan yazı gelecek. Garipsemeyin lütfen. :)

Yazıya girmeden önce şunu soracağım. Geçen gün ben blogumun saat dilimini değiştirdim. Hay değiştirmez olaydım. Bir türlü düzgün olmuyor. Dün tamam pazartesi 18:04(18:07 idi o anda saat) yaptım zar zor ama pazar günü yazdığım yazıyı cumartesi diye hesaba katıyor bu defa da. Gerçekten çok sinir bozucu bir durum bu. Şimdi nasıl düzelecek bu bilmiyorum. Açıkçası şu anda kumanda panelinde bu yazıları görebiliyor musunuz onu da bilmiyorum çünkü iyice karıştırdım blog ayarlarını. Hatta sinirden fareyi bile kırıyordum o derece sinir oldum. Niye Türkiye saatini koymamışlar? Neden yani. beni burada sinir etmek için mi? Blogger benim asabımı bozma kendi kendini düzelt.

Asıl konuma döneyim ben daha da sinirlenmeden. Umarım bu yazı da tam zamanında eklenir. Ve umarım sizler de kumanda panelinde görebilirsiniz. Aklım burada kalmasın Blogger ona göre ayağını denk al.

Pazar günü basketbol oynamaya gittik kardeşimle. Annem ile babam da geldiler. Kardeşim belediyenin basketbol kursuna gidiyor. Gidiyor da kilo yerinde yani. Aman duymasın bu dediğimi. Ramazanda kilo aldı canım yoksa basketbol sayesinde baya bir kilo vermişti ve boya da gitmişti. :)

Keşke ben oynamasaydım da sadece kardeşimi izleseydim. Şu an her yanım et kesiği. Kolumu bile kaldıramıyorum. Hele sabah dershanenin merdivenlerini çıkarken bacaklarım koptu resmen. Dershane 7 kat bir de altında 4 katlı dükkan var. Etti mi 11 kat. Biz de 6. kattayız ama dükkanla sayarsak 10 kat yani. Öldüm öldüm dirildim. Ben zaten hep diyorum "Ben ölürsem bu merdivenlerde öleceğim." diye. Hatta bazen sürüne sürüne çıktığımın bile hayallerini kuruyorum. O kadar paranoyaklaştım yani. İşte bu defa daha da berbat geldi. Çok Allah çık bitmedi. Benim bacaklar zaten ağrıyor tam oldum yani. Bir de dershaneye kadar yürümüştüm. Sınıfa bir girdim zaten dört kişi. Ama ben zar zor "Günaydın" dedim ama surat kızarmıştı kesin. Terledim de. Zaten her gelen öyle. Asansöre de binemiyor öğrenciler. Kartlı sistem var. Öğretmen kartını geçiriyor asansör öyle geliyor. Yoksa yine tabanvay.

Gelelim bu et kesiği yaşamadan önceki ana. Bir pazar günü. Kardeşim ve ben. Kardeşimin okulunda basketbol oynadığımız an. Arada da salak çocuklar geliyordu. Aslında çocuklara normalde salak demem ama onlara dememek mümkün değildi yani. Topu atacağım, o sırada salak çocuk bisikleti potanın altından benim üstüme doğru sürüyor. Doğal olarak bende parladım tabi. çocuk benim yaşımın çok büyük olduğunu anlayınca kaçtı zaten. Çok büyük derken onunla en az 7 yaş vardı. Ayrıca ben liseyi bile bitirmiş kızım. Biraz göstermiyor olabilirim. 1.70 boyunda birini ilkokul öğrencisi sanan akıla gerçekten bu saatten sonra yorum yapamayacağım. Gerçekten yani yüzümden boy ve kilodan da belli ediyorum zaten ilk öğretim öğrencisi olmadığımı. Lise gösteriyorum ama bak. Mesela dershanedeki yeni öğretmenler beni 12. sınıf zannediyor. Bende bozuntuya vermiyorum.

Güzel bir gündü ama çok fazla oynadım. Ham bir vücut ile oynayınca bu hale geldim. Şu an başımı yastığa koysam uyurum o derece. Bir de eve gelince hissettim aslında çok yorulduğumu yoksa hissetmiyordum hiç yorgunluk falan. Bir daha oynamadan önce ısınma hareketleri yapacağım. Bu işlerin olacağını önceden düşünseydim bu kadar bitkin kalmayacaktım. Ah benim akılsız başım ah. Ne derler "Akılsız başın cezasını ayaklar çeker." Tam cuk oturdu benim durumuma.

Et kesiği yağların parçalandığını gösterirmiş. Yani kilo verme yolu. İşte işin en güzel kısmı. Sanırım kilo vermeye başladım. Haydi hayırlısı. :))

Not: Bak bak göndermemiş blogger. Benim gelmemi beklemiş. Niye yayınlamadı anlamadım ama bana garezi var onu anladım.

Öpüldünüz.

Ölmeden Önce Yapılacaklar (Mim)

2011-09-12T18:08:00.000+03:00

Yepyeni bir mim geldi bana. taze sıcacık. Sevimli blogdaşım bir liseli vardı ya aha o liseli benim beni mimlemiş. Bence bloguna uğrayın derim. Bütün yazıları çok güzel kesinlikle pişman olmazsınız. Çok teşekkür ediyorum mim için ve başlıyorum yazmaya.

Mimin Konusu: Ölmeden önce mutlaka yapmalıyım dediğiniz şey/şeyler nelerdir?

Aslında çok düşündürücü bir mim. Bana zor geldi yani. Ama yine de bir cevabım var. QueenE illa bir cevap bulur. -ayy iyice şımarık bir kız oldum.-

-Yükseklikten acayip korkarım o yüzden yükseklikle ilgili bir aktivite falan yapmak isterdim. Bir kere Kamikaze'ye binmiştim. Arkadaşlarımın ısrarları yüzünden. Az kişi olduğumuz için de en öne oturmak zorunda kalmıştım. Çok korkunçtu ama ya. Şimdi gelip "Tekrar binelim." deseler binemem. O anlık bir şeydi ve çok korkunçtu. Benim gibi yükseklik fobisi olan biri için zor ama mükemmel bir deneyimdi.

-Rafting yapmak isterdim. Adrenalinli bir şey yaşamadan ölmek istemiyorum.

-Benim içimde küçük bir arkeolog uyumakta. Küçükken hep arkeolog olmak isterdim. Ama olmadı işte. İş yokmuş onlarda. Zaten mumya falan gördüğümde kalpten giderim ben. O yüzden Mısır'a gitmek isterdim. Hatta kazı çalışmasına bile katılmak isterdim. Toz toprağı sevmeyen kız kazı çalışması yapacak o yüzden kocaman bir alkış.

-Gidip bir dama otururum. Resimdeki gibi. Hatta aynı o şekilde. Yine yükseklik korkumu yenmek amaçlı.
-Ağlama Duvarı'na gidip kahkaha atmak isterdim. -ki benden beklenir böyle bir şey.- Evet evet kesinlikle bunu yapmak isterdim.

-Komşumdan köpeğini isteyip bir gün boyunca o köpeğe bakardım. Ben köpeklerden çok korkarım. Bunu da o yüzden mi yapardım bilmiyorum ama eğlenceli olurdu.
-Bir taksiye binip "Öndeki aracı takip et" demek isterdim. Aynı filmlerdeki gibi ne kadar eğlenceli olurdu ama.

-Gittiğim kuaförü "Bugün ben senin saçını yapacağım. Otur." diyip elime makası alıp o mükemmel el becerimle(!) onun saçlarını keserdim-mahvederdim.-. Hiçbir zaman istediğim saçı yapmadığı için.

Bazıları canice oldu ama sevdim. Sanırım hep bunları yapardım. Başka ne yapardım bilmiyorum şu an. Birden sorulunca insanın aklına bir şey gelmiyor ki. Hele benim aklıma hiç gelmiyor. Ama baya oldu sanki.

İşte sizleri mimliyorum: deeptone, pingocuk, Lavinya, Pembe Kereste, Hemsponpi

Öpüldünüz.

Üniversiteli Olmam Lazım Çok Özendim

2011-09-10T21:00:00.000+03:00

O kadar dua edin demişim hangi okulu istediğimi yazmamışım. Deeptone olmasa bunu fark etmeyecektim. Çok teşekkür ediyorum ona. :) Aslında bu okulu seçmemin nedeni çok acayip. O zaman bende anlatmaya başlayayım sonuca siz karar verin.Ben Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin Bilişim Teknolojileri Öğretmenliği bölümünü istiyorum. Hangi şaşkın kafayla istiyorsam artık. Bir dershanedeki öğretmen bile bana tip tip baktı o okulu istediğimi duyunca. O an zaten tüm şevkim kırıldı şimdiden söyleyeyim. Bölüm YGS1'den alıyor. Yani benim oturup matematik, fen, türkçe ve sosyal çözmem lazım. Ağırlık sırasına gire yazdım. Sırasıyla %40, %30, %20, %10 etkileri var. Sayısalcı olmanın dezavantajı diyelim. Okuldan ek puan da geliyor. Ama benim ham 400 falan almam lazım. Yani ben bu hedefi seçerken kafam yerindeymiş. O hocanın bakışını hiç unutamıyorum. Ama kazanıp ona bakışını yediresim var. Yapacağım öyle veya böyle.

Dün yanlışlıkla bu yazıyı yayınladım. Daha yazmayı bitirmemiştim. O yönden yanlışlık oldu kusuruma bakmayın. Annem birden baskın yapınca "kaydet" yerine "yayınla"ya bastım. Sonra tekrar taslağa çevirdim ama yayınlanmış gibi görünüyor sanırım. Yeni Blogger şekline hala alışamadım. Bazen yanlışlıkla kaydettiğim bile oluyor. Yani rahatsız olduğum için kaldırmadım. Sadece yazı bitmediği için kaldırdım. Umarım kızmazsınız bana.

Bu arada annem iki dakikada bir baskına geliyor. Bunu neden yaptığını anlamıyorum ama her gelişinde bir tomar laf ettiği için hiç mutlu değilim.Nerede kalmıştık? Evet ben bu okulu neden istediğimden bahsedecektim.

İlk olarak teyzemler ve dayımlar Ankara'da oturuyor. Bende her yaz Ankara'ya gittiğim için alışığım. Orada kendi başımı becerebileceğimi düşünüyorum. Hiç bilmediğim bir yere gitmektense bir sene daha çalışıp bildiğim bir şehre gitmeyi tercih ettim. Olur da aciliyet içeren bir durumum olursa orada akrabalarım olduğu için onlara danışabilirim. (Özellikle teyzeme)

Bir kere de oranın hastanesine gitmiştim. Hastanedeki stajyerler okullarını baya bir övdüler. E doğal olarak bende merak ettim. Dayımın kızı da orada okumuş. Aslında bizim ailede bir salak ben varım galiba. Herkes mühendis ve çok iyi üniversitelerde okumuşlar. Ben arada çöp olarak çıktım. Aslında teyzemin kızı da ikinci girişinde kazanmış o ayrı tabi ama ben yine de çok kötü oldum.

En büyük korkum da bu sene sınava girdiğimde o üniversiteyi tutturamamak. O ihtimali kimse düşünmek istemiyor ama benim aklımdan hiç çıkmıyor o düşünce. Kazanamazsam sonumu düşünemiyorum. Ya bu sene kazandın kazandın. Olmadı başka şehirler artık. Nerede puanı düşük okul var orayı yazacağım artık. Yani bu sene son senem.

Sınav stresim de var. O anda aklımdan her şey uçuyor sanki. Sınava gireceğim yere giderken hiç heyecan yoktu ama sınav başladı bende panik oluştu. 30 soruluk tükçeyi ben 40 dakikada bitirdim. Zaten tüm kaybım ondandı. Neden türkçeden başladım o da muamma. Fen çok zordur diye ona bakmadım bile. Baktım da son yarım saatte. Ona da ne kadar yetişir? Ben ne bileyim matematiği zor yapıp feni kolay yaptıklarını. Sınavdan bir gün sonra kitapçığa baktığımda "Ben bunları nasıl yapamadım? Halbuki çok kolaymış." dedim. İşte bana koyan nokta burası zaten. Yapabileceğim şeyleri o sınavda yapamıyorum. Hayatımda hiçbir sınavımı yetiştirememezlik yapmadım. Ama YGS'de zamanı kullanamadım ve yetiştiremedim. Hatırlıyorum da o bir hafta ağlaya zırlaya geçirmiştim. Ağlamak bir çözüm getirmiyor ama ben şanssız olduğum için ağlaya ağlaya kendimi üzme yolunu seçtim.

Artık türkçe testlerini çözemiyorum. Sınav Dershanesi fuarda kitap dağıtmıştı. O dağıttıklarında türkçe olanı bomboş. Geçen dershanede ödev verildiği için türkçe testlerini çözmeye çalıştım ama çözemedim, çözdüklerim de yanlış çıktı zaten. Öğretmenler bilincime sınavdaki anı oturttuğum için böyle olduğunu söylediler. Olabilir belki. Bilmiyorum. Sınavdan sonra tükçenin yüzüne bakmaz oldum zaten. Kırk dakika. Belki o kırk dakikayı matematik için veya fen için harcamış olsaydım böyle olmayacaktı. Ha bir de artık matematik de çözemiyorum. Yani çözüyorum da kontrol ederken gözlerim sulanıyor. Çünkü o doğru çıkan sorularım benzerinden YGS sınavında vardı. Belki de gerçekten şanssızım.

Kimseye anlatamadım bu içimdekileri. İlk defa buraya yazıyorum. Bir daha yazacağımı sanmıyorum çünkü beni böyle görmenizi istemem açıkçası. Karamsarlık her durumda kötü. Ve ben bu durumda hep karamsarım. İşte bu yüzden bana dua edin diyorum. Belki sizin dualarınız tutar da kendime gelirim.

İlk defa bir yazımı yazarken ağladım. Hani kardeşim diyordu ya "Nasıl hissedecekler duygularını?" diye. Ben ikinci kere okuduğumda daha da ağlamaya başladım. Duygularımı yansıtmışım sanırım. Bir de bu sabah rüya tabirleri kitabına baktım. İki gündür gördüğüm rüyayı araştırdım ve sonuç beni şaşırtmadı. İçimdeki sakladığım korkuların ve üzüntülerin açığa çıkması anlamına geliyormuş. Bir şeyler saklama ve kimselere söylenmeyen sıkıntılar diyor. Ama bugün gördüğüm rüyada da mutluluğa işarettir diyor. Şimdi ben bu rüya işlerinden hiç anlamam ama şu sıralar rüyalarımdakiler çıktığı için bakma ihtiyacı hissettim. Dershanedeki kimya öğretmenimi rüyamda farklı bir dershaneye gittiğini öğrenmiştim kendisinden. Sonra dershaneme kayda gittiğimde onun dershaneden ayrıldığını söylediler. Bu çok büyük bir şok oldu benim için. Bir tane daha var ama o daha kesin olmadığı için onu kesinler listesine almadım. Bir de "Aptala malum olur." diye bir söz vardır. Acaba ondan mı bana malum oluyor ki?

Çok konuştum biliyorum. Konu dağılmadan ben bu yazıyı bitireyim. Yorumlarınızı okudum ama daha cevap yazmadım şimdi onlara cevap yazıp çıkacağım yoksa annem beni keser. Bir de önerileriniz falan olursa çekinmeden söyleyin lütfen. Yardımlarınıza ihtiyacım var.

Öpüldünüz.

Ben İlkbahar Kızıyım, Soğuk Deme Bana.

2011-09-10T13:14:00.000+03:00

O uzun güzel ilkbahar ve yaz ayları ne çabuk bitti ben hala anlamadım. Kış veya sonbahar olsa asla bitmez. Ben Nisan 18 doğumluyum. Aklınızda bulunsun hediye isterim ona göre şöyle büyük bir ayıcık falan. Tabi ki şaka diyorum onu da ekleyeyim yanına. Ama bir doğum günün kutlu olsun gibisinden bir şey isterim. Hatta tam olarak salı gününe denk gelecek doğum günüm. burcuma göre benim en sevdiğim gün salıymış. Aslında hiç bilmiyorum en sevdiğim gün ne. Benim her günüm o lanet okulda geçtiği için sevdiğim bir gün yoktu. Ama salı gününü sevebilirim. Hoş gündür kendisi. Ahh ahh yazarınız yine konu dışına çıktığını fark etti. Ama bugün kendimi bu yüzden üzmeyeceğim. Zaten karnım acayip ağrıyor. O yüzden bugün beni affedeceksiniz artık. (Emrivakiye bak.)

İlkbaharda doğanlar daha sempatik olurmuş. Yani ben çok sempatik bir kızım. Kendime de pay çıkarmakta üstüme yoktur yani. Hiç mütevazi değilimdir bazı konularda. Ama şımarık da değilim hani. Arkadaşlarımın bazıları (iki tanesi, onlar da kız zaten) bana "çok soğuk davranıyorsun" diyip duruyorlardı. Sanki kendileri çok sıcak. Tövbe tövbe beni burada konuşturtuyorlar. Hah kendi en yakın arkadaşını tanımıyor daha gelmiş bana laf ediyor. Bak biri üniversiteye gitti diğeri gidemedi. Kesin evde kudurmuştur. "O gitti ben gidemedim diye." Açıkçası çok mutlu oldum. Bana o kadar çektirdiler. Şimdi de kendileri çeksin. Hiç üzülmedim. Burada da şeytan QueenE ortaya çıktı. Gitsin önce en yakın arkadaşını tanısın sonra bana laf etsin ama değil mi yani? Ben onlara soğuktum sadece. Yoksa gerçekten çok sempatik bir kızımdır. Onlar hep beni kıskandı zaten. Hep bu yüzden dışlandım. Ama dışladıkları için de mutluyum çünkü kimsenin kuklası olmadım. Burada yine anneme teşekkür ediyorum. O olmasa bende o iki kızın yanında kukla olacaktım. Bu duruma benzeyen bir film vardı. Neydi filmin adı "Mean Girls" mü? Sanırım oydu. Aman boşverelim çok uzattım. Yazım kirleniyor.

Ee ne diyorduk? Hah tamam kendimi övüyordum. Şaka diyorum yine. Bir de çok şıpsevdiyimdir. Sakızlarına da bayılırım mesela. Hani böyle aşkla ilgili bir şeyler yazıyor ya. Bazıları çok komik oluyor. hani bahar gelince aşklar da artar ya. Sanırım bu ayda doğmanın da kötü yanı bu. İnsan ister istemez kaptırıyor kendini. Zaten hep canlı olmuşumdur. Eğer o gün donuksam kesin bir sorun vardır.

Şimdi de sonbahar geliyor. Sonbaharı Kış'dan daha çok severim. Kar bana göre değil. Hiç sevmem karlı günleri. Mesela kış karsız geçsin onu da severim. Tüm sorun kar ve soğuk hava. Küçükken kış olduğunda her yer kar olurdu. Bir de bizim ev yokuştaydı. Orası da kar ve buz olurdu. Bende hep düşerdim. Sanırım biraz da onun etkisi var. O yüzden hiç sevmiyorum kışı. Sonbaharı da hava çok durgun olduğu için sevmiyorum. Ne sıcak ne soğuk. Hep yanımda uzun kollu bir ceket bulundurmam gerekiyor. Elimde de bir şey taşımayı hiç sevmem. Poşet, çanta falan taşırım ama ceket taşımayı sevmiyorum. Bu yüzden o mevsimler bana göre değil.

Ama yaz ayını da severim. Bu sene yazdan pek bir şey anlamadım ama sevilir o mevsim. Bu arada YGS 1 Nisan'da. Şaka gibi yani. Bütün ayımın içine dalacak. Ama çok kararlıyım bu defa önceki gibi olmayacak. Bu defa üniversiteyi kazanacağım. Seneye artık yazarınız üniversiteli olacak. Bana bol bol dua edin tamam mı? Kazanayım şu sınavı.

Çoo..ok konuştum yine ve yine. Sanırım bugün mahallede düğün var veya asker uğurlaması. İşte yeni eve taşınınca böyle şeyler de görmeye başladık. Aslında kuytu bir yerde de değil evimiz. Önü bildiğin çevre yoluna çıkan cadde. Arka cephesi de mahalleye bakıyor. İşte tam orada yolu komple parsellediler. İlk defa eğlence göreceğim. Kuzenimin sünnetinde de görmüştüm ama bu uzun bir zamandan sonra ilk olacak. Ayy şimdi ben akşam ders çalışamayacağım sanırım. Çok ses olacak. O zaman şimdiden ödevleri bitirmem lazım. Akşama da salonda-ön cephede- falan çalışırım artık.

Not: Bu arada şu profilimde yazan bilgileri artık değiştirmem lazım. Hakkımdaki düşüncelerinizi de alayım ona göre şu profilimi düzenleyeyim.

Öpüldünüz.

Biri Beni Tutsun Yoksa Saçlarımı Kökünden Keseceğim

2011-09-09T15:30:00.000+03:00

Aslında bu günkü yazı QueenE ve Çırağı Vol:3 olacaktı ama dünkü ile karışır hangisi kim ayırt edilemez diye değiştirdim. Ama arada sevgili çırağım ile ilgili bölümlerde olabilir. O beni sinir eder ben ona kızamam böyle geçinir gideriz. Yine çok konuştum konu dağılmadan ben asıl konuya döneyim.

Saçlarımdan şikayetçiyim. Mahkemelik olacağız yakında sevgili saçlarımla. Ne var yani şu üstteki resim gibi kıvrık kıvrık olsaydı saçlarım? Zaten ben pek düz saçları sevmem. Şimdi eğer düz saçlı olan bayan okuyucularım varsa lütfen üstlerine alınmasınlar. Ben çevremdeki hanımları kastederek konuşuyorum. Sözüm meclisten dışarı yani. Bugün yanımda kardeşim olmadığı için daha rahat yazabiliyorum ama bu defa açtığım müzik kafamı dağıtıyor. "Bu kızın da her halttan dikkati dağılıyor." dediğinizi duyar gibiyim. Müzik tempolu olduğu için daha böyle uçuk kaçık yazasım geliyor. Kafa yerinde yani.

Bu manyak yazarınız Katy Perry dinliyor. Bence var ya bu kız ailesi bu kadar dindar olduğu için bu halde. Bu halde derken kötü bir yanı yok ama. Sevimli, güzel bir sanatçı. Tarafımdan sevilerek dinlenir yani. Ama şarkıları benim dikkatimi çekti. "I Kissed A Girl" nedir ya? Çaktırmayın ama bu şarkının remixlerine falan hastayım. Evde sesli bir şekilde söyleyemiyorum. Mesela "E.T" var onu da sesli söylemiyorum. Aslında hiç bir şarkısını evde sesli söylemiyorum. Zaten sesim kargalardan bile beter ne gerek var bangır bangır söylemeye. "California Girls" şarkısını söylerim işte. Ama şimdi bu şarkıyı değiştirsem iyi olur çünkü konu gitti gidiyor. Beyonce dinleyeceğim ben. Evet onu dinleyeceğim. Ay şeker o ya. Bir de bebeği olacakmış ya daha da sevindim. Kendimi tokatlayıp konuya dönüyorum. Daha bu yazıyı bitirince yığınla ödev var onları yapacağım. Çok işim var çok.

Bu arada son günlerde yazdığım yazılar hemen popüler kısmına geliyor. Zıplayasım var. Onun için de çok teşekkür ediyorum. Demek ki bu tarz yazmaya devam etmeliyim.

Saç konusuna geri dönmeden ufak bir şey daha söyleyeceğim. Hani şu dershanedeki ilk günümde anlaşamadığım sonradan anlaştığım bir kız vardı ya. İşte ondan kitap ödünç aldım. Ayrıca beni çok iyi tanımış resmen. Dün acayip yorgundum bir de o yokken canım bir şeye sıkılmıştı onu hemen anladı. "Sen bir şeye üzülmüşsün ne oldu?" dedi. Üç hatta iki günde beni şıp diye tanıdığı için iyice utandım. Ben de ona neler demiştim. Hala çok pişmanım. Kitabın adı da "Başarılı İlişkiler Kurmanın 50 Yolu". O da daha bitirmemiş ama kırmadı beni verdi. Bende onu hemen okuyup geri vereceğim. Bir de o da üzülüyor sene başlayınca farklı sınıflarda olacağız diye. Ne diyeyim bende çok üzülüyorum. Bendeki şans bu kadar işte.

Konuya geri dönene kadar kocaman bir yazı yazmışım. İsterseniz bundan sonrasını okumayın. Çünkü çok karıştı. Acaba bundan sonra konu dağıldığında onlara alt başlık falan mı yazsam ki? Başka türlü olamayacak çünkü. Çok ama çok karıştı şu anda. Arada müzik olayına bile dalmışım. Ağlasam mı?

Konuya burada başlıyorum. "Sonunda." dediğinizi duyar gibiyim. O zaman daha fazla bekletmeden başlıyorum. Saçlarım dökülüyor. Genç yaşta kel kalacağım diye korkmaya başladım. Sanki ben durdura bilirmişim gibi annem de kızıyor bana saçlarım döküldüğü için. Bir de artık kıvırcık değil. Neden olduğunu bende anlamadım. Dalgalı oldu artık. Kardeşimin de küçükken kıvırcıktı sonra kestirdikçe dalgalı olmaya başladı. Acaba benimki de mi öyle oluyor ki? Eğer böyle olmaya devam ederse saçlarımı tekrar kestireceğim. Hatta hepsini kesiveresim geliyor da sonra yüzde yüz pişman olacağım için yapmıyorum.

Saçlarım tam bu boyda işte. Hatta şekli bile aynı. Tabi bir yanı kısa bir yanı uzun gibi duruyor ama böyle işte. Sol tarafı biraz daha bukleli duruyor. Ama diğer tarafı aynı böyle. kafayı yedirtecekler bana. Ayrıca ders çalışırken veye otururken dökülen saçlarımı toplamaktan bende dikkat falan kalmıyor. Hatta sinirden ağlamaya bile başladım. Ben sinirlenince de ağlarım. Ama çok sinir ediyor bu saçlar beni ve de çok üzüyor. Sanırım saçlarıma nazar değdi. "Senin saçların ne güzel. Kendi hali mi bu?" falan diye konuşulurdu hep. Şimdi ve o zaman hep onları boğasım gelirdi. Şimdi daha da çok geliyor. Saçlarım ne zaman eski haline gelecek ki? Veya gelecek mi acaba? Eski haline gelmesi için saçlarımın olması lazım. Genç yaşta kel kalacağıma ölürüm daha iyi. Eğer kel kalırsam yazarınız için helva yapın tamam mı? O zaman yaşamak istemediğim için ölmüş olacağım. Blog dünyasının en iç karartıcı yazısı bu olmalı herhalde. Ben gidip ödevlerimi yapayım da aklım başıma gelsin.

Öpüldünüz.

QueenE ve Küçük Canavarı Vol:2

2011-09-08T21:09:00.000+03:00

QueenE ve Küçük Canavarı Vol:1

Resmi seçerken zamanımın yarısı gitti. Ciddiyim yani yarısı gitti. Ben zaten resim seçerken kararsızlıktan ölüyorum. Hazır resmi de bulmuşken ben yazmaya başlayayım. Bu arada konuyu değiştirdikten sonra yine bir resim seçme savaşına girdim.

Yazıma başladığımdan beri kafamı toplayamadım çünkü kardeşim konuşup duruyor. O da blog açmaya karar verdi. Buyur buradan yak yani. "Küçüksün." diyorum hala dinlemiyor. Ne yapacak bende anlamadım. Ablam beni şöyle sinir ediyor, böyle sinir ediyor diye başlarsa bütün blog dünyasına rezil olurum herhalde. Başlık da şu:

"QueenE'nin Gerçek Yüzü. Emin Olun Artık Onu Sevmeyeceksiniz."

Ayy düşüncesi bile çok fena. Sonra ne olacak? Tabi ki kardeş katliamı. Kardeşim konuştukça ben bu yazıyı yazamıyorum. Yazımı yazamamam için her şeyi yapıyor mübarek. Şimdi de çöpün kapağını düşürdü. Ve yarım saattir "Tamam artık konuşmayacağım." diyor ve iki dakikaya tekrar konuşmaya başlıyor. Ne yapacağımı da unuttum kendimi tebrik ediyorum.

Zaten zar zor izin aldım onda da yazacağım yazıyı unuttum iyi mi? O zaman bu yazımı kardeşime adayayım ben.

Kafayı yedirtti bana şu yazıya başladığımdan beri. Yazının başlığını görünce zaten "Küçük Canavar mı? O benim değil mi? Ne yazıyorsun bakacağım." dedi. Okumaya çalıştı tabi ben engelledim. Yazımı yazarken birinin gelip okumasına çok sinir olurum. Dikkatim dağılıyor. İşte size bu konuyla ilgili bir diyalog:

Ben: Canım benim sonra oku tamam mı?

Kardeşim: Neden? Benden mi saklıyorsun? (hala okumaya çalışıyor bunu söylerken)

Ben: Dikkatim dağılıyor.

Kardeşim: Aman sanki dikkatini toplayınca bir şey oluyor. Senin dikkatinin dağıldığını nereden anlayacaklar ki?

Ben: Anlarlar işte karışma sen.

Kardeşim: Anlamazlar. Belki de onlar okurken dikkatsizce okuyacaklar?

Ben: Ayyyyyyyy

Kardeşim: Tamam tamam şuracıkta ödevimi yapacağım ben okumuyorum merak etme.

Yalana bak. Masaya oturduğundan beri okumaya çalışıp duruyor. Sözde ders yapacaktı. Bakın nereden anladığım okuduğunu:

-Kardeşim yazmışsın. Vayyy ben işte ya.

Sözde okumuyor.

Bazen de yediklerimi sayar. Aslında hep sayar. Mesela bugün yediğim börekleri saydı. "Sen üç tane yedin. Birini sabah yemişsin annem öyle dedi. Bende tam yedi tane yedim.". Bunu sakızlarda da yapar. "Ben geçen bir tane yemiştim şimdi sen de bir tane yiyebilirsin. Eşitlemiş oluruz.". Bazen de "Ablam yemiş bende yiyeceğim." der. Çok eşitlikçidir benim kardeşim. Ama işine geldiğinde de çok güzel satar. Mesela bilgisayar sürelerimizi ayarlarken.

-Ablam benden tam 15 dakika fazla oturdu. Bende oturacağım 15 dakika.

Sanırım bu yazıyı burada kesmeliyim. Çünkü kardeşimin dikkatini dağıtıyorum. Ödev falan yapamıyor. Yani yapıyormuş da bence yapmıyor.

Çok durgun yazdım sanırım bu yazıyı. Biraz sıkıcı olmuş olabilir. Bugün etütten etüte koşturdum başım kazan gibi oldu. Çok fena ağrıyor. Sanırım ilaç falan içmeliyim. Bir dahaki yazım daha iyi olacak söz veriyorum.

Öpüldünüz.

Haydi Gidip Kavga Edelim (Mim)

2011-09-08T20:15:00.000+03:00

Resme kop. Winchester ve Salvatore kardeşler. :D

deeptone beni mimlemiş. Kendisine buradan çok teşekkür ediyorum. :)

Mimin Konusu: Bir gün için karşı cinsin bedenine girseydik ancak ruhumuz ve beynimiz aynı kalsaydı ne yapardık?

Ne mi yapardım? İşte cevaplarım:
-Başlıkta da söylemişim zaten. İlk olarak erkek kavgaları hep dikkatimi çekmiştir. O yüzden kesin gider kavga falan ederdim. Olay falan çıkartırdım.
-Hani filmlerde esas oğlan hep araba çalar ya işte bende gidip bir araba çalardım.
-Birkaç tane arkadaş toplayıp Play Station oynardım.
-Saatlerce dışarıda gezerdim. özellikle geç saatlerde.
-Kendime dışarıdan bakardım. "Bakalım nasıl görünüyorum?" diye.
-Mağazaya gidip alışveriş yapmayı denerdim. Erkekler alışveriş yapmayı sevmezler. Bunu hep garip bulmuşumdur. O yüzden kesinlikle gidip alışveriş yapardım.
-Siyah güneş gözlüğü takardım. Merak diyorum ya. Bendeki merak kimsede yok.
-Arkadaşlarla erkek muhabbeti yapardım. Kızlardan farklı ne konuşuyorlar acaba?
-Arkadaşları toplayıp futbol oynardım veya da basketbol. Benim tercihim basketbol ama erkekler genelde futbol oynuyorlar.

Başka bir şey bulamadım. Sanırım merak ettiklerim bu kadar. :)

Şimdi de sizleri mimliyorum: Yanlış Anlaşılmış Mahkum, john wayne, bir liseli vardı ya aha o liseli benim

Ve cevaplarınızı okuyacağım. Ödev kontrolü yapacağım. Yok yapamadım, misafir geldi, internet gitti falan dinlemem ona göre. :D

Nerede Kalmıştık? Tamam Hatırladım

2011-09-07T17:21:00.000+03:00

Böyle ilginç bir başlık koyduğum için kendimi tebrik ediyorum. İçimden bu başlığı yazmak geldi. Arada böyle durumlar olabiliyor tabi. Fazla üstelememek lazım. Bir de bu resmi de birden seçtim. Normalde bir saatimin yarım saati resim seçme ile geçer. Bende kalan yarım saatte artık aklımda olmayan konuyu yazmaya çalışırım. Bugün biraz daha rahatım. Haydi kaldığımız yerden devam edelim.

Kardeşim. Hani şu Küçük Canavar var ya işte o. Ben üniversiteye gidince beni özlemeyecekmiş beyefendi. Ne kadar belli etmediysem de üzdü beni. Hemde çok kırdı. Bir kere de bana kızınca "İki yıllıklara gitseydin ya istemiyorum seni." demişti. O da çok üzmüştü beni. Bu da iki oldu. Özlediği zaman fotoğrafıma bakarmış sonra tamam hayata kaldığı yerden devam edermiş. Yazarken bile gözlerim doldu. Ki ben onu çok seviyorum ve çok özlerim ben onu. Tabi ailemi de ama kardeşim bambaşkadır benim için. Garfield'ım o benim. Tombulluk konusunda Garfield'a yetişmek üzere. uykuyu pek sevmez. Ders çalışmayı sevmez. Bildiği konuları tekrar etmekten hoşlanmıyor. Şeker, çikolata, pizza, hamburger, kola, salam, sucuk, patates kızartması gibi yiyeceklere bayılır. Basketboldan çok futbolu sever ama sakatlanır diye basketbol kursuna gönderiyoruz. Hemen sinirlenir. Küser -bu huyu benden geldi.-. Bir de bir şey isteyeceği zaman 32 diş sırıtır. -bu alışkanlığı da benden geldi.- Hiperaktiftir ama ben yine de ona Garfield'ım diyorum. Neyse yazarınız devam etmeyecek buna yoksa salya sümük ağlamaya başlayacak. :D

Kızdı mı böyle bir bakış atar. Gerçekten çok benziyor bu fotoğrafa.

Dün bahsettiğim kız var ya. Hani beni sevmeyen. Dediklerim için pişmanları oynuyorum. Çünkü kız çok sempatik biri çıktı. Bugün yanıma oturdu ve baya iyi anlaştık. Beraber etüt bile aldık. İlk defa ön yargılı davrandım ve bin pişman oldum. Nasıl utandım anlatamam.

Yazımın ortasına linç edildi.

Annem daldı yazıma. Şu an üstteki bakışı bende atmak üzereyim. Zaten zor izin aldım şimdi de kırtasiye alışverişine gideceğiz. Öldürün beni. Gerçekten öldürün beni. Ben ne zaman internete girerim o zaman iş çıkar zaten. Saygıyla anıyorum ailemi. Bir de balkonumuz arı kaynıyor. Gören kovanları var sanar. Tatlı da yok balkonda ama neden geldiler bilmiyoruz. Annem demin kapıyı açmaya kalktı işte yazımın ortasına linç edilme kısmı orada gerçekleşti çünkü ben odadan kaçtım. Yazacaklarım hala aklımda dolanıyordu düşünün yani. Arı korkusuna kaçtım odadan. Arılardan hiç hoşlanmıyorum bu mevsimde. Beni hiç sokmadılar. Sokmasınlar da. Allah korusun düşüncesi bile çıldırtıyor beni.

Kapatmam gerekiyor. Zaten pek bir şey olmamıştı. Ha bir de idareye inip tekrar o insanlarla konuştum. Delirdim sanırım veya da dershanede bana geliyorlar. Şimdi bana "git" deseler gitmem ama orada rahat rahat inip kitap istedim. Hemde "ııı" falan demeden. Bana gerçekten gelenler geliyor haydi hayırlısı.

Bu arada derslerime asılmaya başladım. Haftaya sabahtan akşama kadar dershanede etütlerim var. Öğretmenlerle önceden tanışmış olduğum için etüt alması daha kolay oldu. Şansım dönüyor sanırım. Umarım döner. Belki de dünkü yazımdaki uğur böceği yardım etmiştir. Ne dersiniz? Olabilir değil mi? Aslında uğur böceklerim sizlersiniz çünkü yorumlarınız sayesinde kendime güvenim geliyor ve toparlanıyorum. Bu resim benden size gelsin. :)

Bensiz gidiyorlar. Eyvah eyvah. Ben kaçtım. Bana şans dilemeye devam edin. :)

Öpüldünüz.

Asosyallik Diz Boyu - Bir Salı Günü Faciası

2011-09-06T13:51:00.000+03:00

Hatırlıyor musunuz bilmiyorum ama ben dün gibi hatırlıyorum geçen yazdığım yazıyı. Salı günü kaygımı anlatmıştım. O salı günü kaygısı pazartesi yaşandı. İnanabiliyor musunuz? Sevgili asosyal QueenE'niz dershaneye pazartesi günü gitti. Ama durun bak bundan daha da kötüsü var. Şimdi ben mezun sınıfında olacaktım ya. Onlara hızlandırma kursları yokmuş. Ayın yirmisinde başlayacakmış. Sen rehber öğretmen kalk beni on ikilerin hızlandırılmış kursuna sok. Olacak iş mi? "Yarın saat 9:00 da gel." dedi. Bende şoka girerek "Yarın mı?" demişim. Daha sonra "Ben mi?" gibi bir soru çıkmış ağzımdan ve en sonda da "Nereye geleyim?" demişim. O an ölmek istedim. Annemler de ben gittikten bir süre sonra geldiler. Sürpriz hesabı. Bu kız ne yapıyor acaba? Halledebildi mi gibisinden. İşte onlar beni kayıt ettirdikten sonra üstteki benim bulanık bulanık hatırladığım konuşma geçti. Kendime direkt aynanın karşısına geçip "Sen tam bir aptalsın." demek istedim ama diyemedim. Ben "nereye geleyim" derken aslında "sizi nerede bulabilirim" demek istemiştim. Olan oldu artık yapacak bir şey yok.

Salı günü oldu yani bugün. Mezun olarak on ikinci sınıfların dersine girdim. Pişman mıyım? Hemde çok. Sanırım bir kızın yerine oturmuşum o yüzden benden hiç hoşlanmadı. Hah sanki ben ona çok meraklıydım. Bundan sonra böyle diyorum artık beni sevmeyenlere. Ne yapabilirim yani zorla sevdiremem ki kendimi. Neyse arkamda iki tane kız vardı. Onlarla iyiyim yani büyük olduğum için pek konuşmadık ama iyiler yani. Sohbetlere falan katılabildim. Sınıfta zaten beş kız var gerisi erkek. Meslek lisesi sınıfı olduğu düşünülürse kızlar fazla bile. Benim zamanımda meslek lisesi sınıfında üç kız vardı biri ygs den sonra gitmişti. Neyse konu fazla dağılmasın. Şu an nasıl bir psikoloji ile yazıyorum bilemezsiniz çünkü bende bilmiyorum.

Ha bir de dün başlayan bir arkadaşım da vardı. Adı Emre. Benim iki senelik arkadaşım olduğu için çok sevindim. Zaten şu bir haftayı atlatayım son hafta alışırım nasıl olsa. Sonra da kendi sınıfımda olacağım zaten. Kendi mezun sınıfım daha iyi olacak çünkü tanıdığım kişiler var. Öğretmenlerime hayranım zaten. Bu yüzden dershanemi sevebilirim. Hepsiyle tek tek selamlaştık sabahım saat 9:00'unda.

Ayrıca çok erken ya. Dört saat için sabahın o saatinde gidilir mi? Annem "İlahi adalet" diyor artık. Ben o saatte hayatta kalkmazdım da dershane yüzünden kalkmak zorunda kaldım.

Kocaman bir müjdem var. İnterneti kapattırmıyoruz. Tam bilmiyorum ama annem haftasonları bir saat bana izin verecek. Bu da blogumla ilgilenmeme yeter de artar bile. Ekim ayında interneti kapattıracak babam. TTNET'i istemiyormuş artık. "Dört ay internet yok" dedi ama açtıracak sanırım. Dört ay da nedenmiş? Babacığım borçlarını ödemeliymiş. "Sigarandan azalt o internetten daha pahalı" diyemedim bir türlü. Kutu kutu sigara alıyor çok da pahalı. İçmesin olmadı azaltsın. İnternetin suçu ne? Bir de haftalık bir dizi izleme hakkım var. Bu yüzden Vampir Günlükleri'ni izleyeceğim büyük ihtimal. Hem kısa sürüyor diğerlerine nazaran. Ama sınav sonuçlarım ve çalışma tempom çok iyi olmalıymış.

Çok konuştum farkındayım. Sanırım artık daha fazla kendimi anlatıyorum. Sıkılmanızı da istemiyorum çünkü hayatım çok monoton. İşte bir dershane olayı ortamı değiştirdi başka da bir şey yok. Bu gidişle biraz daha beni dinleyeceksiniz artık. Ama farkettiyseniz sızlanmıyorum. (Şimdi tereddütte kaldım. Sızlandım mı ki?) Böyle ortamlara gireceğim ki asosyallik fobimden kurtulacağım. Bir de artık öğretmenlerin de dibinden ayrılmamam lazım. Haftada dört günmüş hızlandırma kursları haftaya da son zaten. Okullar açılınca mezun sınıfından devam edeceğim. Haftaiçi olacak. Haftasonu da etütlere gideceğim. Birebirleri daha ayarlamadım ama onu da yarın konuşup halledeceğim. O beni sevmeyen kıza özendim. Gitti öğretmenlerden etüt aldı ben kaç yıllık öğrencileri olduğum halde daha etüt almadım. Annem haklı sanırım ben bu sınavın ciddiyetinin hala farkında değilim.

Huh çok konuştum. Sizi de dinlemek zorunda bıraktım. Ama içimi dökmesem bu birikir birikir ve ben patlayamadığım için ağlayarak rahatlayacağım. Ağlamamak için de yazmayı uygun gördüm. Kaç yaşına geldim artık ağlamak istemiyorum. Gelecek yazıda da bu karamsarlık olmayacak inş.

Son bir şey. Bu hafta maalesef yokum. Annem bugünden sonra interneti kısıtladı. Zaten kota da koşturuyor mübarek. O yüzden hafta sonuna kadar yazı ekleyemeyeceğim. Ama dönüşüm muhteşem olacak bu da size söz olsun. :)

Not: Uğur böceğini niye koydum bilmiyorum. Konuyla alakası yok. Ama hepimize ve bana uğur getirsin artık. :)

Öpüldünüz.

Ben Neden Çocuksu Tavırlarımdan Kurtulamadım? Vol: 1 - Benim Hiç Oyuncak Ayıcığım Olmadı

2011-09-05T13:54:00.000+03:00

Yepyeni bir yazı dizisini bloguma katmış bulunmaktayım. "Ben neden çocuksu tavırlarımdan kurtulamadım?" Kimi zaman yakındığım, kimi zaman da büyük keyif aldığım bu durumu sizlerle de paylaşmak istedim. Yaşıtlarımdan farklı olarak hep çocuk gibi oldum. Daha küçük göründüm. Bazen bu durum beni itici gösterdi bazen de sevimli. Ne desem boş aslında. Sevmek isteyen her türlü sever. Nefret etmek isteyene de her hareketin batar. Ama beni yine de düşündürüyor bu durum. Kim benden nefret etse ben oturur düşünürüm "Ne yaptım ben?" diye. Zaten her suçu kendimde aradığım için hep üzüldüm. Şimdi biraz bu durumu atlatmış olsam da tam atlatmadım. Haydi o zaman uzatmadan ben konuya gireyim. Nasıl olsa yazının sonlarına doğru ben yine bu tarafa gelirim.

Çocuk gibi olmamın ilk nedenini hiç ayıcığım olmamasına bağladım. Benim hiç kocaman, sevimli, beyaz-kahverengi de olurdu- bir ayıcığım olmadı. Kendimi acındırmak gibi olmasın ama ben hiç öyle ayıcıkla falan uyumadım. Almadılar ki bana öyle büyük ayıcıklar. Küçük boylarda ayıcıklarım oldu ama.

Mesela böyle oyuncaklarım oldu. Peluş oyuncak diyorlar sanırım. İşte onlardan oldu. Ama ben büyük istedim hep. Ne olsaydı bana büyük bir ayıcık alsalardı. Hani Cornetto İn Love reklamındaki ayıcığa da çok özenmiştim. O kadar büyük istemem tabi ama öyle sevimli bir oyuncak isterdim. Belki de bu yüzden çocuk kaldım. Ruhum hala çocuk ve hala bir ayıcık özlemi çekiyor. markete gittiğimizde beni oyuncak reyonunda bulabilirsiniz. Kitaplardan sonra uğradığım ilk reyon orası. Ayıcıkları alır sever sever bırakırım tekrar. Almıyorlar ki. Annem "Artık büyüdün ne ayıcığı bu yaşında?" diyor her seferinde. Ayıcığın yaşı mı olurmuş ya? Bu gidişle anca yaşlanınca ayıcık alırım kendime. Bir şey değil de kimse doğum günümde bana oyuncak ayı almadı. Nasıl arkadaşlarım var benim ya? İsyan ediyorum. Madem çocuk gibi görüyorsunuz beni gidin kocaman bir ayıcık alıp gelin. Hiç reddetmem ve üzülmem yani. Aksine sevinirim.

Bir de filmlerde hep ayıcık gelir ya kızlara acayip sinir oluyorum o zaman. Kıskançlık diyebiliriz buna. Ama sevgili kıskançlığı değil tamamen ayıcık kıskançlığı. Benim gibi ayıcığı kıskanan yoktur kesin. Ben anormalim. Gerçekten bak. Kesin bende bir anormallik var. Başka biri olsa gider "Ah ne kadar ideal bir sevgili. Hediye bile almış ne tatlı." derler. Bense "Bende o ayıcıklardan istiyorum." diyorum. Sevgiliye baktığım yok. İşte anormallik bu noktada kendini belli ediyor.

Sanırım anlatacaklarım bu kadar. Çünkü kendimi tekrarlayıp durduğumu farkettim. her kısımda "Bende ayıcık istiyorum." demişim. Sanırım siz de bıktınız. Ama hediyelere açığım yani. Bu kıza kimse ayıcık almamış ben göndereyim falan derseniz memnuniyetle kabul ederim. Şaka bir yana -ki düşünmeniz bile bana kocaman bir ayıcık kadar mutlu eder- bu yüzden çocuksu tavırlarımın hala gitmediğini düşünüyorum. Çünkü çocukken istediğim bazı şeylere sahip olamamışım. Yaşıtlarım o sevimli şeylerle oynarken ben film, dizi ve dergilerden görmekle yetinmişim. Belki de içimdeki küçük sevimli cadıyı anca istediklerini verdikten sonra durdurabilirim. Mesela bu işe ayıcıkla başlamalıyım. Ama bu yaşımda bana almadıkları için bir süre daha bu çocuksu tavırlarım çekilecek maalesef. Gelecek yazıya bu kadar kafayı yemiş olmayacağım. Ama memnunsanız "QueenE'cim biz seni böyle de seviyoruz." derseniz böyle devam edebilirim. :)

Öpüldünüz.

Ben Renklerden En Çok Pembeyi Severim

2011-09-04T13:57:00.000+03:00

Pembe sevilmez mi? Sevmeyenler vardır tabi ama ben çok severim. "Bu kız bu konuyu nereden buldu?" diyebilirsiniz. Çünkü dün pek çok şey yaşadım. Buyurun siz de okuyun.

Sevgili annem ve sevgili babam interneti kapattırmaya karar vermiş. Tabi ben ani çıkışlarımla ünlü bir kız olduğum için yine bağırıp çağırmaya başladım. Anneannem bile beni duydu düşünün yani. Bende kendimi gittim odaya kapattım. Taktim müzik çalarımı kulağıma oturdum ağladım. Ağlarken kendi sesimi duymaktan nefret ederim. Neden bilmiyorum ama sanırım acınacak durumda görünmekten nefret ettiğimden olabilir. Kendimi öyle görmek beni daha da üzer çünkü. Kendime olan saygımı kaybederim diye korkuyorum.

Bir saat oldu hala gelen giden yok. Biricik cadım Burcu sayesinde sustum. Ki o gözlerim sulu sulu iken nasıl mesaj yazdım hala anlamıyorum. T9 sağolsun diyelim. Size bir şey diyeceğim ama aramızda kalsın. İnterneti kapattırmasınlar diye vitamin haplarımın hepsini içecektim. Ama Burcu sakinleştirdi beni. Öyle bir şey yapmaktan vazgeçtim. Ama gerçekten bir yere kadar dayanabilirim. Onca laf işittikten sonra insan dayanamıyor ne yapabilirim yani? Annem ve kardeşim geldiler daha sonra ve neymiş dışarıya çıkacaklarmış geleceksem hazırlanacakmışım. Oldu. Daha sonra salona gittim oturup televizyon seyretmeye başladım. Bu bir ilkti. İlk defa evde kalıp dışarıya çıkmak istememiştim. Annem yanıma geldi "Git giyin haydi gidelim." dedi. Bende ufak bir kız çocuğu gibi "Gelmeyeceğim." diye direttim. "Siz beni sinir edin sonra da dışarıya sürükleyin. Gelmiyorum ben istediğiniz gibi evde oturup başınızı bekleyeceğim." dedim. Annem de "Haydi kalk giyin hava alırsın hem." dedi yani onun gibi bir şeydi. Bende mecburen kalkıp hazırlandım.

Babam bizi arabayla çarşıya bıraktı. Kırtasiyenin birine girdik. YGS konu anlatımlı kitapları çok pahalı ya. Bana çok pahalı göründü ama annem alabileceğimizi söyledi. İki tane spiralli büyük defter alınacak. Farklı renklerde olacak. Yazarken çalışma isteği gelmeliymiş bana. Ama tabi bunlardan önce dershaneye uğrayıp derslerin ne zaman başlayacağını öğrenmeliymişim. Bir asosyal kıza söylenmesi gereken en son söz. Gidip oradakilerle konuşmak benim için işkenceden farksız. Salı günü gidip konuşacağım mecburen. Salıya daha çok var ama ben şimdiden gerginlik içindeyim.

Şu renkli kalemlerden bende de vardı ama bizim sınıf sağolsun hepsini tüketmişlerdi. Şimdi tekrar alınacak. Ayrıca annem bana şirin, pembe renkte bir kalem alacak. Tüyü de olsun istiyorum ben. Dikkat dağıtıcı ama hoşuma gidiyor ne yapabilirim? İşte pembe noktası burada aklıma geldi. kalemlerim de hep pembeliydi. Ayrıca ben lisede bile kalemkutu kullandım. High School Musical filminin resmi vardı üstünde.

İşte böyle birşeydi ama siyahtı. Fermuar kısımları pembeydi. Bir de resim farklıydı tabi. Fotoğraf makinemi bulunca fotoğrafını çekerim. Bu sene de büyük onu kullanacağım. Üniversiteye gidince bırakacağım artık. "Bu Nasıl Sarışın?" filmindeki gibi pembeler içinde görünmek istemiyorum. Aslında sarışın da değilim ama konuya odaklandım ben çaktırmayın.

Sonuç olarak yine kendi başıma ağladım ve yine elime bir şey geçmedi. Hala interneti kapattırmayı düşünüyorlar ve ben ne yapacağımı bilmiyorum. Bir de salı gününü hala ittirmeye çalışıyorum. Dershaneye o ortama tek başıma girmek istemiyorum. Annem işlerimi tek başıma halletmek için gönderdiğini söylüyor.

Ah bir de çarşıda bacağıma kramp girdi ve çıkmadı. Topallaya topallaya yürüdüm babamın yanına kadar. Babam da "Neden topallıyorsun?" dedi önceden açıklamış olduğum halde. Dinlemediğini ne kadar çabuk belli ediyor. Bende "kramp girdi yoksa keyfimden topallamıyorum." dedim. Aldığım cevap ise "Ee bu halde dershaneye nasıl gideceksin sen?". Ne kadar düşünüyorlar beni değil mi? Tek dertleri dershane. Allah bana kolaylık versin ne diyeyim.

Öpüldünüz.

Şirinler Mimi

2011-09-03T14:13:00.000+03:00

İlginç bir mim başlığı yazacaktım ama bir türlü yazamadım. Pingocuk beni mimlemiş. Çok teşekkür ediyorum kendisine. Mim de kendisi gibi çok şirin. :) Tüm şirinler bu linkte. Oradan seç, beğen, al gibi bir şey.

Şimdi ben şöyle bir baktım. En başta Hayalci Şirin'e gözüm çarptı. Açıklamasını okudum aynı ben. Çok fazla hayal kuruyormuş. Eh biraz da uçuk kaçık olanları var. Aynı ben gerçekten de. Bende çok hayal kurarım.

Altında da Sakar Şirin'i gördüm. Ben de sakarım şu aralar. Bu şirin bende fazla baskın değil ama var yani. Yaz tatilinde de biraz Uykucu Şirin moduna girdim. Ama annem "hep öylesin" diyip duruyor.Duygusal Şirin diye bir şirin de varmış. Size bir şey diyeyim mi sanırım ben uslu bir kız olmadım. Çünkü ben bu şirinlerin çoğunu görmedim ciddiyim. Hiç çizgi filmde rastlamadım. Aslında gerçekte hiç birini görmedim ama neyse ben çizgi filmi kastettim. Neyse sanırım ben en çok Hayalci Şirin'im. Eskiden olsa Duygusal Şirin derdim ama artık o benliğimi bir kutuya kapatıp toprağın altına gömdüm.

Pamuk eller klavyelere diyorum ve yapmayan herkesi mimliyorum. Benden kaçışınız yok gelip kontrol edeceğim. :)

Öpüldünüz.

Rihanna Krizim Tuttu

2011-09-02T14:13:00.000+03:00

Bugün tamanlamıyla bir şarkı krizi geçirdim. Aslında ilk değil. Geneldehep geçiririm. Gün boyu hep aynı şarkıcının şarkılarınıdinlerim. Ama arada gelir işte. Bugün de Rihanna krizi tuttu. Sabah“Shut Up and Drive” ile başladım.Çok hareketli bir parça eskiden telefon melodimdi. Ama artıkdeğil. Yeni telefon melodim “Timbaland ft Soshy - Morning After Dark” mesela o şarkıyı da çokseverim ben. Klibi de çok hoşuma gidiyor. “Timbaland bu işi iyibiliyor” dedirtiyor her şarkısında. Daha sonra “Disturbia”dinledim. Bu şarkıya da bayılıyorum. Rihi'nin her şarkısısüper aslında. Bir de Lady Gaga'nın “Just Dance” şarkısıyla harmanlanmış remixi var. İsmi de“Just Disturbia”. İkilinin sesi okadar uyumlu ki anlatamam. Rihanna&Lady Gaga remixlerini severekdinlerim. Şimdi bu yazıyı aileden biri okusa bana “Gidiyorsun nededikleri bile anlaşılmayan gavurları dinliyorsun.” derlerdi.Utanmasalar günah diyecekler. Neyse girmiyorum o kısımlara. Hoşumagidiyor dinliyorum ayrıca çevreye zararım da yok. Eğer merakedersem de çevirisini okuyorum. Hem ingilizcem o kadar da berbatdeğil anlıyorum birşeyler. Günün devamında da Rihi'nin JustinTimberlake ile düet olarak söylediği “Rehab”şarkısını dinledim. Ah ah Justin Timberlake mükemmel ya. Bu adamyaşlanmıyor gerçekten bak. Ne zaman internette veya televizyondagörsem hep aynı. Bu arada artık Justin diyince direkt Bieberdiyenlere bu konuda çok kızıyorum. O veletten önce Timberlakevardı biline. Aranızdan eğer olur da Justin Bieber dinleyen veyaaşık olan varsa fikirlerimiz uyuşmadığı ve kavga istemediğimiçin bir zahmet yazıyı okumayı bıraksın. (Yapımda kavga yokbenim kusuruma bakmayın. :D) O konuyu fazla uzatmak istemiyorum.Rihi günü olur da “Umbrella”dinlenmeden o gün biter mi? Tabiki bitmez. Rihi o parça ile ünlüoldu diye biliyorum ben. Yanlışım varsa düzeltin. Ben onu o şarkıile tanıdım dersem yalan olmaz. Remixleri bile güzel. Gün kısageldi bana. Tüm şarkıları dinlemedim. Bazılarını üst üstedinledim. Sonra yeni şarkılara geçtim. Mesela “California King Bed” bu şarkı hayal kırıklığı yaratmış. “Only Girl”den sonra bu şarkının klibi daha az izlenmiş vedinlenmiş. Ama bence çok güzel şarkı. Ritmi daha sakin ve daharahatlatıcı. “Man Down” var birde. Klibi çok ilginç gelmişti bana. Rihanna'nın kızıl saçlarıçok uzun ve güzeldi. Ardından da “S&M”dedim. Britney Spears ile düet yapmıştı bir konserinde. O versiyonunu da dinledim. Hoş diyebilirim. Uzun bir süredirdinlediğim için biraz soğumuşum. Eski almış olduğum birdergide de En İyiler listesindeydi Rihanna. “Pon De Replay” şarkısıyla. Yazarın notuna göre bu şarkıyıdinleyince insan mutlu oluyormuş. “Hiç eskimeyecek bir Rihişarkısı daha.” diye de not düşmüş. Katılıyorum. Şarkınınritmi çok hoş ve gerçekten de mutlu ediyor. Yani ne diyoruz.“Üzüntü bastığında çikolata yemek yerinde bu şarkıyıdinleyip mutlu oluyoruz.” :)

Şimdi kendimenot: Şu şarkıları ezberlediğin kadar gidip derslerineçalışsaydın şimdi ODTÜ'de okuyordun. Şarkılar seni kurtarmazbir an önce kendine gel ve şarkı dinlemeyi günlük bir saateindir. Bana öyle gözlerini pörtleterek de bakma biliyorum şimdiimkansız bu dediğim ama gelecekte lafıma geleceksiniz küçükhanım.

Çok komik birnot oldu bu. Gelecekteki ben kesin okumalı. Gerçekten de bir saatkısmını yazarken gözlerim pörtledi imkansızı istiyorum diye.

Kapanışşarkısını Rihi'den “Cheers”gelsin. Bugünkü günüm de böylecesona erdi. Elbet bir gün çalışmaya başlayacağım. Bu aradadershanem okullar açılınca başlıyormuş. Okullar açılana kadarkendimi toparlamam lazım yoksa dershane 9.0 şiddetinde sallayarakgelecek bana.

Son Not: Olurda siz de dinlemek istersiniz diye üstlerine YouTube linkleriekledim. Yormadı değil hani ama okuyucularıma değer. :)

Sevgilerle...

Blogger'da Ne Eksik?

2011-09-01T14:34:00.000+03:00

Lütfi MUTLUER beni mimlemiş. Çok teşekkür ediyorum kendisine. Bana da böyle bir mim lazımdı zaten. Mimin çıkış noktası ise Burası. İsteyen gidip ayrıntıları oradan öğrenebilir. :) Ben başlıyorum mime.

Bir de en az 5 kişiyi mimlemek lazımmış. Tamam kabulümdür yapmayan herkesi bulmaya çalışacağım.

İlk olarak izleyicilerimi görmek istiyorum. Bir sürü yenile yaptıktan sonra izleyicilerimi görebiliyorum. Aynısı farklı bloglarda da oluyor. İzlemek istediğim bloga geldiğimde takip et butonu kayboluyor ve ben yine bir sürü yenile yaptıktan sonra görünüyor.

Sonra beni izleyenlerin bloglarına girmek istediğimde birden onların blogları profilde görünmüyor. Siteme yorum yazmadıkları sürece ben onların bloglarını bulamıyorum. Buna da bir çare istiyorum.

Şu yeni düzenleme de çok acayip geldi bana. Güzel ama değişik. Ne nerede belli değil. İstatistikler kısmını bulana kadar akla karayı seçtim. Biliyorum bu benim salaklığım ama biraz daha düzgün yapamazlar mıydı?

En sinir olduğum nokta ise Şablon Düzenlemeleri. Ciddiyim bu konuda çok sorun yaşıyorum. Ben sadece arka planı değiştirmek isterken bütün ayarlar eskiye dönüyor. Başlık yazı renklerini sil baştan tekrar düzeltmek zorunda kalıyorum. Artık düzenleme yapmaktan da korkar oldum.

Sanırım bu kadar benim isteklerim. Ah bir de var şu sms ile yazı gönderme işi Türkiye'de de olsa çok harika olur. Ben biraz kurcaladım ama Türkiye için kısmını bulamadım. Hatta var ya Blogger da Facebook gibi popüler olduğu için 0.blogger.com olsa başka da birşey istemem. Öğrenci milletini düşünelim. İki haftada bir nete girmek, özellikle bloguma yazı yazamamak çok kötü üzüyor beni.

Mimleme zamanı şimdi de. Bir de not yazayım. Mimlenmeyen herkes bu mimi yazabilir. Maksat sesimizi duyurmak. :)

Mimlediklerim: mefisto, hera, hayalci, Yanlış Anlaşılmış Mahkum

Dört oldu ama mimi yapmayan kişi bulamadım. :/

Öpüldünüz.

Prensesçilik Oynuyoruz

2011-09-01T14:09:00.000+03:00

Yine bir mim ile geldim. Kırmızı Başlıklı Pollyanna beni mimlemiş. Konu ise süper yani tam benlik. Kendisine buradan çok teşekkür ederek mime geçiyorum.

Aslında benden prenses olmaz ama deneyeceğim artık.

Cinderella / Külkedisi :

[ ] Ebeveynlerinden biri vefat etti.
[ ] Cok ev isi yapman lazim

[ x ] süslenmeyi seviyorsun

[ ] hayvanlari seviyorsun

[ ] annen cok sert

[ ] seni kiskanan kiz kardeslerin var

[ x ] görüsünü söylemekten korkuyorsun
[ ] ayakkabilarini bikere arkadasinin evinde unuttun

[ ] sari sacin var

Jasmin / Yasmin :
[ ] Baban zengin/ önemli biri

[ x ] aptal degilsin

[ x ] sen ötekiler gibi degilsin, degisiksin

[ x ] hayatta parasi cok oldugu icin birisiyle evlenmessin

[ x ] kendine cok hedef koydun

[ x ] fazla arkadasin yok

[ ] özgürsün

[ ] zenginsin

[ ] ebeveynlerin hayatini kontrol etmek istiyor

Arielle:
[ x ] ebeveynlerinin seninle ilgili beklentileri cok
[ x ] kurallara uymaya calisiyorsun ama zor geliyor

[ ] kiskirticisin azcik

[ ] 3ten fazla kardesin var

[ ] birsey topluyorsun

[ x ] uzun sacin var

[ x ] ev hayvani olarak balikin vardi
[ x ] fazlaca meraklisin

[ x ] cok safsin, herseye inaniyorsun

Schneewittchen / Pamuk Prenses :
[ ] cirkin olmadigini biliyorsun

[ ] annen bazen seni kiskaniyor

[ ] az kalsin öldürülüyordun bi kere
[ ] Gida zehirlenmen vardi bikere

[ ] kisa sacin var

[ ] herkesle gidersin, tanimadigin insanlarlada

[ x ] tüm arkadaslarin farkli

[ ] severek konusuyorsun
[ ] disarida icerden daha mutlusun

Mulan / Mulan savasci prenses :
[ ] erkek fatmasin

[ ] ailen/arkadaslarin biraz daha kiz gibi olmani istiyorlar

[ ] baska biri oldun bikere,kendin oldugun gibi olmadin

[ x ] birisiyle kavga ettin

[ ] evden kacmayi düsündün

[ ] ebeveynlerin senin hayatini planliyorlar
[ ] iyi zamandan daha cok kötü zamanin vardi

[ x ] aileni okadar cok seviyorsun ki, onlari korumak icin herseyi yaparsin

Dornröschen:
[ ] ebeveynlerin olmadigi insanlarla beraber yasiyorsun

[ ] azkalsin genc ölüyordun

[ x ] sen nazik, sevgidolu ve düsüncelisin

[ ] sarki söyliye biliyorsun

[ x ] hafta sonlari gec saate kadar uyuyorsun

[ ] cogu zamanini disarda gecirmeye calisiyorsun
[ ] manevi evlatsin, ebeveynlerin esah ebeveynlerin degil

[ x ] cok romantiksin

[ x ] pembe en sevdigin renklerden biri

Pocahontas:
[ x ] büyük illeri gezmeyi seviyorsun
[ ] dindar degilsin, daha cok spiritual
[ ] seninle ayni kökenli(türk) olmayan birisiyle ciktin

[ ] ailenden birini kaybettin

[ x ] ebeveynlerin seni cok koruyor

[ ] ailenden biri savasta su an
[ ] dogayi seviyorsun

[ x ] siyah saclarin var

[ ] daha güzel daha exotik bir yere tasinmak isterdin

Cindrella: 2

Jasmin: 5

Arielle: 6

Pamuk Prenses: 1

Mulan: 2

Dornröschen: 4

Pocahontas: 3

Ve bakıyoruz Arielle çıktım. Pamuk Prenses 1 tane ya ona çok güldüm. Onunla hiç uyuşmuyorduk zaten böyle olacağını tahmin etmiştim.

Eskiden benim bir Pocahontas oyuncağım vardı. Dayım getirmişti. Ay çok güzeldi bak hatırladım onu. Böyle araba gibi birşeyi vardı kızı üstüne yerleştiriyordum ufacık bir düğmesi vardı oraya basında araba şarkı söylemeye başlıyordu, Pocahontas da ayakta dönüyordu. Pek tatlıydı ya. En çok da saçlarını severdim. Benim saçlarım hiç o kadar uzamadı. :(

bundan daha güzeldi tabiki. :D

Ne diyorduk? Evet Arielle bana çok acayip geldi şimdi. Ne bileyim hiç o çıkacağımı düşünmemiştim. Ama olsun bu da çok güzel. :)

Konuyu kaçırmadan Yanlış Anlaşılmış Mahkum'u mimliyorum. O ne çıkacak gerçekten çok merak ediyorum. :)

Öpüldünüz.